Een aantal vroegere opvarenden van de "Tjibantjet” overweegt om in 2007 een
renie in Nederland te houden voor oud-bemanningsleden ter herdenking van de stranding
van de Tjibantjet op 22 September 1957, vijftig jaar geleden, in Junk Bay, Hong
Kong gedurende de taifoen Gloria.
Oude herinneringen komen natuurlijk weer naar boven,
sommigen minder prettig, maar anderen van een vrolijker karakter.
Na de stranding lag het schip vast op de rotsen beneden
de Devils Peak bij Lyemun Pass, gelukkig waren er geen slachtoffers gevallen en
de zes passagiers en een gedeelte van bemanning werden de volgende morgen door
de Hong Kong Marine Police van boord gehaald.
Zes leden van de etat major bleven aan boord voor
bewaking, beveiliging en wacht lopen.
Ik was de enige marconist en bleef ook aan boord voor
eventuele noodgevallen. De noodzender, ontvanger en batterijen werkten nog en
ik had na een paar klimtochten ook de noodantenne vrij kunnen krijgen dus we
hadden wel weer verbinding!
Het schip maakte 45 graden slagzij en alhoewel er de
volgende morgen geen beweging meer was, op de been blijven was een probleem.
Eten en drinken was er niet en plat gaan ging ook niet zo best! En we zullen
maar niet verder ingaan op de normale dagelijkse hygiene en lichaamsfuncties.
Er werd besloten om een houten horizontale bevloering op
het bakboord sloependek naast de radiohut te bouwen zodat er wat comfort was
voor de mensen die aan boord moesten blijven.
Het kantoor kwam langs in de launch, proviand en
materialen werden besteld en maatregelen werden getroffen om de vloer te
bouwen.
De stranding was voor de directie en het walpersoneel in
HK ook een onaangename verrassing. Iets dat zij waarschijnlijk nooit hadden
meegemaakt, en zodoende moest er dus wat voor de jongens aan boord gedaan
worden.
Liefde gaat door de maag wordt er gezegd. Dus de
echtgenoten van de directieleden spanden hun krachten in en sloegen aan het
werk. Er moest iets speciaals voor die hongerige jonge kerels gekookt worden.
Wat beter dan ouderwetse Hollandse stamppot?
De dames hadden echt wel de grootste kookpot in HK
gevonden want toen de company launch de volgende dag arriveerde stonden wij met
open mond te kijken toen de stamppot aan boord gehesen werd.
Er werd geen tijd verspilt en de manier waarop hongerige
jonge kerels korte metten maakten met de stamppot zou een trotse glimlach op de
gezichten van de dames gebracht hebben.
Guus Keessen, de eeuwige grappenmaker, had zn
beschrijving gelijk klaar!
Nou, zei hij, dat is me een veeg uit de pan van Nan! (Nan
was de echtgenote van een van de directieleden).
Ja, Nan, wij zijn je nog altijd dankbaar. Niet alleen
voor de stamppot maar vooral voor het medeleven.
John Papenhuyzen
.jpg){kind=link}