KIP

 

 

Singapore is voor zeevarenden altijd de symbolische scheids­lijn geweest tussen Oost en West.

Zo ook voor ons, de etat-major van hare majesteit Ruys. Indien wij uit oostelijke richting kwamen, waren de gageboekjes in Singapore ­veelal leeg. Wat heet leeg? Wanneer de finan­ciële tegoe­den in graden Kelvin uitgedrukt zouden kunnen worden, dan bena­derden die het absolute nulpunt.

Richting Zuid Amerika lagen er gelukkig vele duizen­den beste­dingsbe­per­kende zeemijlen voor ons om, geldelijk gezien, weer enigs­zins op verhaal te kunnen komen.

-U dient te weten dat er aan boord van hare majesteit Ruys voor de lading en het voederen van de onderbetaalde lagere goudgegalonneerde vervoersambtenaren een "compradore" systeem bestond.

-Dat stak ongeveer zo in elkaar:

Onze onvolprezen reder gaf, weliswaar volledig misplaatst, in goed vertrouwen een financiële vergoe­ding aan een oosterling met han­dels­ta­lent: de chief "comprado­re". Deze verzorgde dan op zijn beurt de lading en het overlevingspakket voor het scheep­s­grauw. Tenminste hier ging men op het "kantoor" vanuit, uiter­aard tegen beter weten in.

Verge­leken met de toenmalige samenstelling van dat pakket zouden de huidige echte minima spekkopers genoemd kunnen worden. Want scheurbuik en oedeem vormden de basis ­

ingredië­nten van deze sociale minimale voorziening.

-Onze oostelijke uitbuiter van Chinese afkomst had in Singapo­re een aantal familieleden als bevriende zakenrelatie. Zij verzorg­den op hun beurt de levering van de grondstoffen voor de op eenzame hoogte staande culinaire activiteiten in de messroom van de laagst geplaatste scheepsdienaren.

Tegen absolute bodemprijzen werden deze goederen van het aller­hoogste gehalte en met de beste zorg omringd in Singapore aan boord neer gesodemieterd.

Speciaal het vlees kreeg een aandacht die je heden ten dage hier in den lande niet meer tegenkomt.

Binnen het be­drijf­schap van de Chinese keurslagers behoorden zij op het onder­deel scheeps­vleesverzorging tot de absolute top.

De gouden grif­fel, voor de gastronomische grondstof verzorging van de culinair niet te over treffen scheepskeuken, was dan ook al generaties lang in het bezit van deze Chinese familie.

Elk facet van kwaliteitsbewaking, speciaal het onderdeel vergelijkend warenonderzoek, kreeg meer dan de wettelijk vereiste aandacht.  

De met zorg neergekwakte artikelen werden eerst uren lang en zeer uitgebreid op het scheepsdek aan het volle zonlicht bloot­ge­steld.

In no time veranderde het tentoongestelde zich dan in een fraaie fantasti­sche diep en diep blauwe kleur veroorzaakt door vele, speciaal voor dit doel aanwezige, soorten bromvliegjes.

Door onze Chinese scheepsleve­rancier werd dit kleurrijke verschijnsel met zeer grote belangstelling gevolgd, want het gedrag van deze blauwgekleurde rakkertjes had zijn volle aandacht.

Als er ook maar een van deze test­vliegjes tekenen van onbeha­gen vertoonde, veroorzaakt door het uitge­stalde con­sump­tie artikel, dan werd dat in de keu­rings­lijst nauwkeurig opgete­kend en aangegeven met ≤2 p.p.m. ­Want bij afwijkend gedrag van meer dan twee vliegjes per miljoen werd het vlees niet geacht geschikt te zijn voor consumptie door lagere officie­ren.

Als uiting van zijn opperste tevredenheid gorgelde hij dan uit de toppen van zijn tenen een grote glibberige groene fluim omhoog en plaatste die dan als een soort keurmerk naast de onder­zochte­ waar op dek.

Wij wisten dan dat het goed was.

Voor de lezers, die niet veel met de keuringseisen van voer voor verre oosten officieren te maken hebben gehad, enige toelich­ting:

De kadavers van deze voormalige, nagenoeg in staat van ontbin­ding zijnde, land­bouw­huisdieren moesten minimaal enkele uren in het volle zonlicht aan de vliegentest onder­worpen worden.

Dit om volledige zekerheid te verkrijgen dat deze aangeleverde dieren door ouderdom, ziekte of uitputting om het leven waren gekomen.

-Ook de management kwaliteiten van onze proviandeurs op logis­tiek terrein was onovertrefbaar.

Onmiddellijk na het zorgvul­dig neerdonderen van de proef­partij dieren lijken werd, met het aftandse hiervoor gebruikte open vrachtwagentje, aan een tweede rit begonnen.

Deze vervolg aanvoer bestond uit een hoeveelheid G.F.T.afval, tenminste dat dachten wij onnozele maritiem afgestudeerde machinebedieners. Onze kennis van land- en tuinbouw produkten was hiervoor niet toereikend.

Hier kwam duidelijk een leemte van de scheepsvoedingsleer, in het studie pakket van het M.I.R aan het licht.

Want na nauwkeurige bestudering van het aangevoerde tuinveeg­sel en opzoeken in de determineer­tabel "Groenvoer voor Goudge­ga­lon­neerde Vervoersambtena­ren" werd met meer­der­heid van stemmen besloten, dat het heel waar­schijnlijk spina­zie zou kunnen zijn.

Persoonlijk heb ik tot vandaag de dag nog steeds mijn twijfels over deze meerder­heidsconclusie.

Deze gehele compostberg werd in manden naar de kombuis ver­voerd en aldaar in een grote kookketel verhit door handlangers van de "chief compradore". Het kooksel werd door deze gastro­nomische werknemers tot grote groene ballen gekneed en in manden naar het vriesruim vervoerd. Daar werd het tot een soort iglo diepvries maaltijd omgetoverd om als vegetarische leef­tocht voor de oversteek te dienen.

Terwijl deze compostverwerkers bezig waren met hun groenvoer activitei­ten in de "haute cuisine" van het scheepsbedrijf, was de logis­tieke tak van het Chinese familiebedrijf bezig om een aantal gesloten rieten manden aan te boord te brengen. Deze korven verdwenen bij aan­komst onmiddellijk buiten ons ge­­zichtsveld. Die bedrijvigheid was voor de techni­sche officie­ren niet geheel onopgemerkt gebleven en had hun volle aan­dacht, om niet te zeggen, dat hun absolute argwaan was opge­wekt.

 

De hierboven omschreven zeer gevarieerde kwaliteitsgrond­stof­fen vormden het uitgangspunt voor de fantasierijke opstellers van de met zeer exoti­sche namen voorziene messr­oom menukaart: de voederplaats van de aanstormen­de maritieme jeugd.

Deze spijskaart was geheel volgens de richtlijnen van de toenmalige euthanasie beweging samengesteld.

-Na een aantal zeewachten werd door een van ondervoede techni­sche colle­ga's gemeld dat de geheimzinnig verdwenen manden waren gesig­na­leerd.

Deze korven stonden in een ruimte naast de kombuis verborgen opgesteld en bleken vele kippen te bevatten, die nauwelijks meer bewegingsruimte hadden dan de huidige legbatterij kip.

Ondanks de zware ondervoeding en aan scheurbuik grenzende

gezondheid was onze verontwaardiging over zoveel dierenleed groot.

Als voorlopers van de hedendaagse dieren bevrijdingsbeweging

werd besloten, dat alle korf bewoners onmiddellijk in vrijheid gesteld dienden te worden.

Maar deze beestjes waren geheel versuft en bleven ter plaatse zitten en moesten voorzichtig aan hun nieuw verkregen vrijheid gewend worden. Gelukkig staan technisch geschoolde zeelieden bekend om hun niet te overtreffen improvisatie talenten.

Het basis idee werd aan de literatuur van klein Duimpje ont­leend.

Nood breekt wet en daarom was het gepleegde plagiaat, gezien de ernstige toestand van het pluimvee, toelaatbaar.

Direct bij de aanvang van de dagwacht werd de deur vanuit de kombuis naar de eerste klas passagiers "diningroom" open gezet en een hoeveelheid broodkruimeltjes in deze eetzaal gestrooid.

Een vertederend, voor zeevarenden bijna vergeten, tafereel van een boerenerf schouwspel voltrok zich daar midden op de Indi­sche oceaan

Zelfs voor de zeer geharde werktuigkundigen werd het bijna even teveel, zij stonden daar diep bewogen en met tranen in de ogen dit gebeuren gade te slaan.

Deze gevleugelde ex-gedetineerden genoten met volle teugen luid kakelend van hun verkregen vrijheid en gaven hier­van blijk, door letterlijk en figuurlijk schijt te hebben aan een mestbe­leid in de eetsalon.

Een diep en diep gevoel van oneindig grote dankbaarheid daalde op ons neer omdat wij in de gelegenheid waren geweest om medewerking te mogen verlenen aan deze liefdadigheidsactie.

Gedreven door onze dierenliefde dreigden wij hierdoor bijna iedere zin voor realiteit te verliezen, door te denken, dat ook de hoger ge­plaatste scheepsautoriteiten zeer sympathiek tegen­over dit initiatief zouden staan en dit van ganser harte zouden toejuichen.

Bij het verschijnen van de eerste hofmeesters werd het de hoogste tijd om in de volledige anonimiteit te verdwijnen.

De niet nautisch geschoolde dient te weten dat een kapitein aan boord van een zeeschip ook justitiële bevoegdheden heeft.

 

Onmiddellijk, na het indienen van de klacht door de chief purser, werd door onze doorluchtige gezagvoerder een opspo­ringsteam samengesteld, bestaande uit hoog betaalde goudgega­lonneerde offi­cieren, een soort oceaan I.R.T., weliswaar zonder handdruk.

Ook toen al bleek dat niet te werken, want bij gerechtelijke naspeuring naar een delict, dat boven het niveau van een par­keer overtreding uitsteekt, is er voor de dader geen vuiltje aan de lucht.

 

J.A.Valijn