SEA SWIFT

 

 

Het zal de oplettende Vlissingers niet ontgaan zijn dat de laatste twee jaar een, op het eerste gezicht, merkwaardig vaartuig met grote snelheid via het Oostgat naar buiten gaat.

Dit schip is een van de laatste ontwikkelingen van een wereld­wijd bekende scheepswerf hier in Vlissingen.

Bij deze werf weet men dat, wil je mee blijven draaien aan de top, je steeds ver­nieuwend bezig moet zijn.

Zo ontstond op de tekentafels van de werfingenieurs een futu­risti­sche vaarcrea­tie.

Dit ontwerp houdt het midden tussen een catamaran en een hovercraft.

De ruimte tussen de beide drijvers van het schip is voor en achter door canvas "gordijnen" afgesloten zodat er een geslo­ten comparti­ment ontstaat.

Door met een dieselmotor aange­dreven venti­latoren wordt hierin lucht gepompt en daardoor ontstaat een op­waartse druk van ongeveer 40 ton.

Hierdoor komt het schip hoger op het water te liggen, dus heeft het minder weerstand en een hogere snelheid bij een relatief laag brandstofverbruik.

De voortstu­wing wordt verzorgd door twee,  met dieselmotoren aangedre­ven, waterjets. 

Dit type, de luchtkussen-catamaran of "Surface Effect Ship" (S.E.S.) genaamd, heeft de type aanduiding "Seaswift" gekre­gen.

Het gebouwde en rondvarende schip is de Seaswift 23.

Het zal de vakbekwame lezer duidelijk zijn dat een nieuw type schip ook andere vaar eigenschappen heeft.

Twee werf-medewerkers hadden zich tijdens de bouw en de inbe­drijfstelling min of meer ver­trouwd gemaakt met de sterk afwijkende reacties van deze nieuwe loot uit de K.S.G.s­tal,

vo­orheen bekend als onze trouwe Vlissingse K.M.S.

En, zoals ieder vaartuig, moest ook dit op zee beproefd wor­den.

Daarom kwam men al gauw op het idee hiervoor een paar oud zeelieden te zoeken en dat lukte wonderwel, zeker met betrek­king tot het oude.

Gepensioneerde oudleerlingen van de de Ruyterschool werden bij het project betrokken en samen met het werf personeel vormden zij een test en demonstratie team.

Ik had het geluk, als W.T.K., een van de uitverkorenen van dit team te zijn en ben dat nu toe nog steeds.

Op de eerste testvluchten, want daar lijkt het natuurlijk wel een beetje op als je met meer dan 30 mijl over het water raast, kwamen ook enkele gebruikelijke kinderziekten naar voren.

Onder andere was het aanzuigrooster van de liftfan iets te ruim, en geloof het of niet, er werd een volledige tros naar binnen gezogen.

Toevallig stond ik op dat moment naast de fan, nu het was echt even schrikken en: stuk was de fan.

Noodrepa­ratie uitge­voerd door bij een "Doe het zelf"zaak een stuk multiplex aan te schaffen en de de­fecte fan af te blinden en met de over­blij­ven­de fan wordt de thuisreis aanvaard om de opgelopen schade te kunnen laten herstellen. 

 

De bereikbaarheid en toegankelijkheid van de technische scheepsinstalla­ties heeft de afgelopen 40 jaar ook niet veel pro­gres­sie ver­toond.

Moest je in de jaren vijftig naast je techni­sche vaar­digheden ook de lichaamsbouw van een slange ­mens bezitten, nu op dit vaartuig moet je minimaal in de selec­tie­groep met Olympische qualifi­catie voor top turnen opgeno­men zijn.

Of zouden we inmiddels gewoon wat strammer wor­den?

Maar dat wil ik nou net niet toegeven.

Toen de meeste probleempjes waren opgelost na de periode van beproevingen is het schip,

met bemanning, uitgeleend aan de Kustwacht.

De bedoeling hiervan was om het onder alle mogelijke daar voorkomende omstan­digheden te beproeven.

De Kustwacht met al haar uiteenlopende diensten en taken stelt zware eisen aan beman­ning en materiaal.

Voor de meeste taken voldeed de Seaswift uitstekend. 

Het schip zou, bij eventuele aanschaf, een geducht wapen tegen ille­ga­le visserij en andere niet geoorloofde activitei­ten op de Noord­zee betekenen.

Verder verzorgen wij, geheel vrijblijvend nagenoeg door heel Europa en als het moet ook daarbuiten, demonstraties voor mogelijke gegadigden van dit bijzondere vaartuig.

 

J.A.Valijn