De laatste tijd is het mode dat er
in de onvolprezen POSEIDON oude herinneringen, van nu inmiddels bejaarde
zeelieden, worden verhaald.
De "sweet memories" komen,
als bewijs van de stijgende leeftijd, weer naar boven.
Zo vergaat het ook mij.
Maar alvorens met het verhaal te
beginnen wil ik toch even vermelden, dat de gebeurtenissen en namen niet zomaar
toevallig zijn maar wel degelijk op waarheid berusten.
Mocht de oud leerling zich zelf in
het verhaal herkennen dan is dat erg jammer.
Het was in de tijd dat wij als
Nederlanders nog met een grote vloot, bekende en nu inmiddels niet meer
bestaande schepen, de oceanen onveilig maakten.
Een zeer bekende serie van deze
vaartuigen, Tegelberg, Boissevain en de Ruys, voeren in de jaren vijftig voor de
Koninklijke Java China Paketvaart lijnen tussen Japan en Zuid Amerika.
Zij waren hun tijd technisch gezien
ver vooruit, de accommodatie voor de opvarenden was iets minder progressief te
noemen.
De hut van de schepeling, hierna te
noemen de "Officier", was erg klein.
Zo krap zelfs dat de betreffende
Officier, bij een opkomende ochtend erectie, genoodzaakt was om op de gang te
gaan staan.
s'Morgens stonden er dan ook vaak
veel Officieren op de gang.
Toch zag je kans om je, na de wacht,
met een man of vijf/zes in zo'n huisje te wurmen.
Allemaal zware van "Nelle"
rokende jongelieden.
De atmosfeer in zo'n hutje moet niet
te harden zijn geweest.
Maar goed toen was roken nog gezond
en werd deze activiteit nog niet gesponsord door de organisatie van de verenigde
longartsen en hartchirurgen.
Verder moest dan de
"hutboy" zorgen dat er een ononderbroken stroom van gekoelde verse
pijpjes bier werd aangevoerd.
Zo ook indertijd aan boord van hare
majesteit Ruys.
Het liep waarschijnlijk tegen volle
maan en we waren al weer lang op zee, halverwege Malakka en Zuid Afrika.
De stemming van de in het kot
samengeperste bemanningsleden was melig te noemen.
Als je wilde eten was je verplicht
om jezelf in een uniform te hijsen, om dan als goud gegaloneerde vervoersambtenaar
aan de dis aan te zitten.
Er werd dan een Engelse menu
geserveerd, bereid door waarschijnlijk weinig gemotiveerde Chinese koks, bestemd voor slechts lagere Officieren.
De opgediende aardappels zouden in
een glas en lood zetting, als kerkraam, vele eeuwen ons cultuurgoed hebben
kunnen sieren.
De kwaliteit van het in de mess-room
aangeboden voer rechtvaardigde in geen enkel opzicht, de verplichting, om
daar speciale uniform kleding voor te vereisen.
Een der aanwezigen uit de hut besloot
zich te gaan reinigen om aan deze gastronomisch uitspatting deel te nemen.
We zullen hem voor het gemak Herman
noemen, dat was ook zijn werkelijke naam.
Zoals gebruikelijk aan boord, met
een handdoek om de lendenen geslagen, een washandje met zeep, en op zijn
slippertjes, passeerde hij ons rookhol richting mandie kamer.
Het werd als verraad ervaren dat hij
ons zo vroegtijdig verliet voor een laffe deelneming aan het voederen van de
lagere Officieren.
Er werd onmiddellijk scheepsraad
gehouden en de afvallige diende dan ook onmiddellijk gestraft te worden.
De ten uitvoer legging zou bij
terugkeer uit de mandie kamer plaatsvinden.
Alle hutten op het Officieren dek
werden afgesloten.
Mij was de taak toebedeeld dat, bij
het passeren van onze knusse drankgelegenheid, ik de handdoek van zijn r..t zou
trekken.
De operatie verliep geheel volgens
het draaiboek.
De deur onmiddellijk op slot en daar
stond hij bloot in de gang, heel erg vreselijke dingen door de gesloten deur
schreeuwend.
Wij namen ontzet kennis over zijn
uitgebreide medische interesse in onze gezondheid en waren erg teleurgesteld
over de door hem gebruikte woordkeus, maar tevens onder de indruk van zijn
grote kennis over allerlei enge ziektes.
Het was ons inmiddels wel duidelijk
dat hij niet echt tot de oude Adel behoorde.
Dit taalgebruik was zelfs een echte
Officier onwaardig.
Ofschoon het in de hut aanwezige
gezelschap overtuigd was van de zeer complete opleiding tot
scheepswerktuigkundige, vonden zij dat, door deze scheepswerktuigkundige
gedane uitspraken en medische adviezen, er toch sprake was van branche en norm
vervaging.
Een hogere macht dacht er net zo
over en besloot dat dit onwaardig gedrag onmiddellijk bestraft moest worden.
En zijn wil geschiede (Matth.6:10).
Want op dat moment komt de
gezagvoerder met een aantal dames, uit de eerste klas, via ons dek op weg naar
zijn hut de trap op.
Herman moest, door dit ingrijpen van
hogerhand, zijn als kwetsend aan te merken medisch college door de gesloten
deur onderbreken.
Hij liet deze unieke gelegenheid om
zijn prachtig blote, bijgevolg, ongecensureerde sportfiguur aan dit gezelschap
te tonen voorbij gaan.
Hij koos voor een smadelijke vlucht
en moest proberen deze stoet voor te blijven.
Daarom liep hij, tevergeefs
proberend een open deur te vinden, verder de gang in.
De enige weg, die hem restte, was
via de mess-room.
Alwaar reeds een aantal deelnemers,
aan het gastronomisch gebeuren, had plaats genomen Er was slechts een ontklede persoon die niet
begripsvol de humor van de ontstane situatie inzag.
Hij liep, minimaal een uur lang, met
de meest vreselijke moordplannen op zijn mede Officieren rond
Dit voornemen had hij met erg
eenvoudig middelen ten uitvoer kunnen brengen, want de rest van de dag lag het
totale scheepsgezelschap reeds half dood van het lachen
J.A.Valijn