Het varken's verhaal herinnerde me
aan twee andere episodes die zich
afspeelden in de "Bistro
Tayari."
Na de varken's ellende kwam er de
volgende Kerst een echt speenvarken ter
tafel. Kap. Gastelaars die van goede
tafelmanieren hield zoals het een VNS
gezagvoerder betaamt, had in zijn
beste Ki-Swahili aan Ali Zanzibar, de trouwe major-domo, uitgelegd hoe het met
Kerstmis in Nederland usance was een
sinaasappel in het speenvarkens aangelaat te proppen. Ali keek wat onzeker maar
de ingeboren beschaafdheid van onze goede Swahili vrienden weerhielden hem er
van voor de tweede maal een uitleg te vragen.
Er waren diverse gasten in de eetzaal :
volgeboekt ! Een paar aperatiefjes hadden de stemming er al aardig in gebracht.
Ali's entree werd door de hofmeester (vierde stuurman) plechtig aangekondigd en
daar kwam Ali Zanzibar binnen met een grote zilveren schaal met de "piece
de resistance" van de avond, recht vooruit op armshoogte.
Kapitein Gastelaars sprong echter op
als een duveltje uit de doos en maakte wilde gebaren naar zijn mond.
Sinaasappel!! Dat ontstak een
lichtje in Ali's brein en zonder een
spier te vertrekken maar het grote
serveerblad nu balancerend op één hand, stak hij de
klaargelegde sinaasappel in zijn mond.
Goed begin van de avond!
De volgende dag was er een kleine herhaling
van de Kerst lunch met een paar speciale gasten van de Kapitein. Maar het
baganaal van de vorige dag had een flinke bres in de wijnvoorraad geslagen.
Toen ze aan tafel gingen kwamen ze daar pas achter. De hofmeester werd daarop
met bekwame spoed uit het luik gehaald met de boodschap: WEIN!! Vlug!! Nu!!
De arme vierde die nog niet uit het
bier-stadium was, holde naar zijn hut en trok de eerste de best fles met wein
eruit. Er stond met grote letters op: Deutsche Weinbrand, een soort "quick
start" diesel! Aan de HWTK de eer
om voor te proeven.
Destijds was dat een oudere man.
Zeer bekwaam maar hij kon geen examens schrijven en zat dus vast aan een B
diploma waar hij op de Tayari mee kon varen. Zoals gezegd een bijzonder
vakbekwaam en aardige man dus "everybody happy".
(Getrouwd met een lieve Engelse
dame. Joop werd later hoofd van de Arusha
electrische Centrale. Heb hem daar
nog een paar keer ontmoet) Grote beer van een man en een prutlip, vooral de
onderkant. Daar kon íe een glaasje jenever in één klap ingieten zonder zijn
hoofd te bewegen.
Het wijnglas dus maar half gevuld (altijd nog
twee jenever-glaasjes) en
"Hopa"! Hij boog een
beetje voorover en schudde zijn grote hoofd, waarop
Gassie: "en?" Kees: " Ja........ lekker pittig
wijntje!"
Je bleef lachen!
Anton Jansen.