Een leuk
verhaal over de reizen naar Hamburg , Bremen en Oost Duitsland.
Ik heb zelf
diverse keren gedokt in Hamburg en Bremen en die tijden waren slecht voor je
portemonnee.
Wij gingen altijd
naar ”Zielertall”, een grote bierhal met hoempa muziek. Daar zat je aan lange
tafels en de dames die serveerden waren bere sterk want ze hielden zeker 5
glazen in elke hand vast.
Er werd altijd
wel een potje geknokt tussen Ieren en Engelsen en ook de luiden uit Cuba werden
uitgedaagd.
Ik stelde me
altijd strategies op, maar de marconist had altijd wel een blauw oog.
Bremen was
rustiger en gezelliger.Daar sloten we ons aan bij de dokwerkers en
familie en gingen ‘s avonds naar hun stam - familie café waar een
pilsje best te betalen was.De taal was ook geen probleem want dat lijkt
daar erg op Nederlands.
Oost Duitsland
(Rostock) was minder leuk.Ik had altijd meelij met de vrouwen die het schip
moesten lossen.
Wij hadden een
handeltje. Nylons voor een kratje bier.
s'Avond's
gingen we naar de enige bar, waar je gratis bier kreeg en volgestouwd werd met
propaganda films.
= Kwam
er een vrachtwagen aanrijden met blozende blonde meiden (lllaaallalala) en
die gooiden bloemen naar lachende metselaars en toch .......=
Naderhand.. in
Noordwijk had ik voor het ziekenhuis een workshop voor de functie
waardering.
Ik was hoofd
T.D en al onze werkzaamheden werden in vakjes gestopt.
En daar
draaiden ze ook films .= .Allemaal vrolijk lachende laboranten die met reageerbuisjes
zwaaiden en koffie dronken.Ik moest gelijk bijna spugen.
Bij de
rondvraag of er nog opmerkingen waren zei ik : ,,Dat ze eens op moesten houden
met die Oost-Duitse propaganda films en dat ze ons niet erg hoog
inschatten" en vertelde het verhaal van de bloemen gooiende vrouwen op de
vrachtwagen.
Je begrijpt
dat daar een hele discussie uit ontstond.Ik had wel naam gemaakt in het
ziekenhuis wereldje en daar heb ik naderhand veel nut van gehad.
Lou de Leeuw