(De
exploratiereizen van de pre-Columbische chinese treasure fleet begin 15de eeuw)
In 1368 kwam er een einde aan de
Yuan dynasty, de laatste Mongoolse keizer, Toghon Temur vluchtte het land uit.
De Mongolen hadden China overheerst vanaf 1271. De Ming dynasty, die stand zou
houden tot 1644, ving aan onder keizer Zhu Yuan Zhang (dynasty titel Hong Wu),
die de Mongolen versloeg. Deze keizer regeerde tot aan zijn dood in 1398, zijn
kleinzoon Zhu Yun Wen (Jian Wen) nam over tot 1402, de 4de zoon Zhu
Di (Yong Le) werd in eerste instantie gepasseerd, omdat hij was geboren uit een
relatie van een Mongoolse concubine met zijn vader. Zhu Yun Wen werd van de
troon gestoten door Zhu Di, de eerste vluchtte overzees. Om zeker te zijn van
zijn zaak ging Zhu Di op zoek naar Zhu Yun Wen, hiervoor had hij een vloot
nodig. In het hof in Nanjing wemelde het van de eunuchs, zij maakten min of
meer de dienst uit qua organisatie, leger en financieën. De eunuchs speelden in
1368 ook een grote rol tijdens de oorlog met de Mongolen. Een van de machtigste
eunuchs aan het hof was Zheng He (ook wel San Bao genoemd), afkomstig uit
Kunying Yunnan provincie,die veel ervaring had opgedaan tijdens zijn eerdere 5
overzeese tochten oa naar Sofala,OostAfrika, Siam (Xien Lo) Java (Kua Wa) K’o
Chih (Cochin), Amman (Ah man), Calicut (Ku Li) en Hormuz (Hu Lu Mu Su), Deze
landen betaalden daarna tribuut aan de Chinese keizer. Hij kreeg de opdracht om
een grote vloot de bouwen en te leiden en werd tot hoofdadmiraal benoemd.
De redenen van de ambitieuze plannen
van Zhu Di, waren in eerste instantie, de zoektocht naar de afgezette keizer
Zhu Yun Wen om zijn terugkeren naar China te belemmeren, hierbij kwam ook de
drang naar avontuur, wereldexploratie en onderwerping. Zhu Di was een man van
meerdere talenten, hij schreef, overigens met intensieve hulp van de
schriftgeleerden aan het hof, tussen 1403 en 1408 een enorm literair werk het
“Yong le da chen”, een soort encyclopedie van 11095 delen verdeeld in 12877
hoofdstukken. In dat boek stond letterlijk alles beschreven, wat van belang was
en wat ooit op schrift was verschenen.
In China bestond al sinds eeuwen een
behoorlijke ervaring in scheepsbouw vnl ten behoeve van de rivier- en
kustvaart, de grootste werf was de Long Jiang werf, met zeven 350 meter
droogdokken, in Nanjing de toenmalige hoofdstad.
Men had nieuwbouw plannen voor 250
treasure ships (bao chuan), 1250 patrol ships, 1350 slagschepen, 400
oorlogsschepen en 400 vrachtschepen (tankers en graanschepen)
De treasure ships hadden
ongelooflijke afmetingen voor die tijd, met een lengte van ca 150 mtr, breedte
van 55 mtr en een diepgang van slechts 4 mtr.
De materialen die werden gebruikt
waren iep (yu mu) en/of teak (you mu) voor de romp en de tussenschotten, eik
(xiang mu)voor het roer en andere onderdelen en dennenhout (lengshan mu) voor
de masten. Deze schepen hadden 9 masten met totaal 12 vierkante loggerzeilen
(lugsails), die min of meer als jaloezieën in elkaar vouwden, de zeilen waren
vervaardigd van rode zijde, gestrekt door baddings (yards), aan de achterkant
met banden aan de mast verbonden. De uiteinden van de baddings werden vastgezet
met een eind touwschoot en bras tegelijk, dat naar het dek leidde.
I.v.m de veiligheid en stabiliteit
had men 18 waterdichte compartimenten, alle naden werden afgesmeerd met
tungolie en lime. De tonnage was 3400 ton, de ballast was 600 ton
zand/limesteen mix verdeelt in 50 kg slabs. Bij eventuele calamiteiten bleef
het schip nog drijven met 2 lekke compartimenten.
Op de boeg stonden slangenogen
geverfd ter afschrikking van de slechte geesten, de gemiddelde vaart was 4.6
knopen.
De hut van de admiraal was in de
opbouw op het achterschip gebouwd, hieronder waren nog 60 grote hutten met
balkon voor hoge persoonlijkheden, ieder kopstuk had 10 assistenten, 52 eunuchs
als bedienden en de nodige concubines.
Benedendeks huisde de bemanning,
bestaande uit 400 koppen, onder de eigentijdse zeer primitieve omstandigheden.
Voor de medische verzorging voeren
er medicijnmannen en apothekers mee met het nodige instrumentarium en
medicamenten.
Als bewapening had men 24 bronzen
kannonen met een schootsveld van ca 270 meter, verder mortieren,
vlammenwerpers, granaten, geweren en bommen gevuld met faecialiën.
Aan de geestelijke bijstand was ook
gedacht, de Tao godin van de zee was Shao Liu had een altaar aan boord, verder
voeren heilige monniken mee, o.a met name Sheng Hui, Ha San en Pu He Ri, de
eunuchs waren meestal moslims.
Door de slimme proviandering via de
begeleidende watertankers en 2000 tons vrachtschepen, had de vloot een
actieradius van 4500 mijl en kon men vanuit Tanggu in 5 weken Malakka bereiken
en in 12 weken de Perzische golf.
Op 3 Maart 1421 vertrok een vloot
van 15 treasure ships en begeleidende vrachtschepen en tankers, totaal 110
schepen en 28000 man bemanning en gasten, uit de haven van Tanggu (Tianjin)
over de Gele zee, westwaarts naar verre landen.
Men navigeerde met behulp van een
grote 21’ zeekaart, op natuurlijke en gebouwde landmarkeringen en op de sterren
oa Polaris en Canopus, zo kwam men goed uit met de bepaling van de
breedtegraden. Men had, zoals andere explorers later, problemen met de juiste
actuele tijdaflezing om de lengtegraden te bepalen, hiervoor gebruikte men oa
een gedisciplineerde registratie van de maan- en zon eclipsen en permanente
observatie platforms langs de kusten Men paste een magnetisch waterkompas toe,
ook een soort kwadrant( qian xing ban), wierookstokken met schaalverdeling en
zandlopers om de tijd min of meer te kunnen aflezen.
Communicatie werd gedaan met geluid
en lichtsignalen, ook o.a vlaggen, banieren, bronzen klokken, grote trommels,
lantaarns en duiven.
De identificatie van de schepen zat
in de speciale kleur van de romp en de zwarte vlag met het Chinese squadron
karakter.
De hoofdadmiraal was eunuch Zeng He,
de andere eunuch admiraals waren Zhou Wan, Zhou Wen, Hong Bao en Yang Qing.
Zheng He keerde terug naar China,
nadat men Sofala op de OostAfrika kust had aangedaan. Nadat de Zuidkaap (Kaap
de Goede Hoop) was gerond, splitste de vloot zich op de Atlantic in 4
windstreken.
De bevindingen worden beschreven in
het boek van Gavin Menzies “1421, the year China discovered America” zie ook
>www.1421.tv<.
De Chinese vloot had de wereld in
kaart gebracht, alle werelddelen, Afrika, Amerika en Australië werden
geexploreerd en gekoloniseerd, Groenland (Vinland) werd gerond, de kusten van
de Zuid- en Noordpool werden verkend.
In de loop van October 1423
“strompelde” een dramatisch gedecimeerde vloot de haven van Tanggu binnen, bv
Hong Bao had nog 4 schepen over, Zhou Man nog 900 van de 9000 bemanningsleden
en 1 schip, het lot van de vloten van de andere twee admiraals was niet
duidelijk, men neemt aan, dat ongeveer driekwart van de vloot en bemanning was
vergaan, verdronken of achtergebleven in verre landen.
China had grote problemen, op 9 Mei
1421, zonder dat de admiraals op zee er weet van hadden en vlak na het vertrek
van de vloot, brandde de verboden stad gedeeltelijk af. Er ontstond daarop een
machtstrijd tussen de manderijnen en de eunuchs ivm met enorme financieële
problemen en onenigheid hoe de wederopbouw van de verboden stad aan te
pakken en uiteraard de overzeese
operatie van de vloot te blijven bekostigen.
Zhu Di werd ziek en stierf in 1424,
zijn zoon Zhu Gaozhi (Hong Xi) liet zijn oren hangen naar de manderijnen, de
eunuchs werden weggepromoveerd, gevangen gezet en vermoord, een deel van de
vloot werd opgelegd, het restant werd slechts ingezet op de kustvaart en
rivieren, de meeste verslagen van de ontdekkingsreizen tijdens begin 15de
eeuw werden vernietigd, vandaar dat er hiervan weinig bekend is voor het
nageslacht door beperkte geschiedschrijving. M.a.w China sloot zich af van de
rest van de wereld en focusde zich op intern beleid.
In bovengenoemd
boek probeert Gavin Menzies het e.e.a letterlijk boven water te krijgen en ,ere
wie ere toekomt, wie ontdekte nu eigenlijk de halve wereldbol de Chinezen of de
Arabieren, Portugezen, Spanjaarden,
Engelsen Italianen en Nederlanders ??!
Adriaan Rommen,
Januari 2005
Bronnen:
·
“1421
the year China discovered America” van Gavin Menzies;
·
“China
ruled the seas” van Louise Levathes;
·
“Gevecht om Kaap Hoorn” Alan Villiers
·
“The
overall survey of ocean’s shores “ (“Ying yai sheng-lan” anno 1433 Ma Huan)
vertaald door J.V.G Mills, Hakluyt society/ Cambridge univ.