PRZEKAZ 25

ZASTĘPY POSŁAŃCÓW PRZESTRZENI

Zastępy Posłańców Przestrzeni zajmują miejsce środkowe w rodzinie Nieskończonego Ducha. Te wszechstronne istoty działają jako ogniwo łącznikowe, pomiędzy wyższymi osobowościami a duchami usługującymi. Zastępy posłańców obejmują następujące klasy istot niebiańskich:

1. Servitale Havony.

2. Wszechświatowi Rozjemcy.

3. Doradcy Proceduralni.

4. Opiekunowie Zapisów w Raju.

5. Niebiańscy Kronikarze.

6. Morontiańscy Towarzysze.

7. Rajscy Towarzysze.

Jedynie trzy, spośród siedmiu wymienionych tu grup – servitale, rozjemcy i Morontiańscy Towarzysze – są jako tacy stworzeni; pozostała czwórka reprezentuje poziomy osiągnięć klas anielskich. Zastępy posłańców rozmaicie służą we wszechświecie wszechświatów, zgodnie ze swą wrodzoną naturą i osiągniętym statusem, zawsze jednak podlegają kierownictwu tych, co rządzą domeną, do której są przydzieleni.

1. SERVITALE HAVONY

Te „istoty pośrednie” wszechświata centralnego, choć nazywane Servitalami, nie są posługującymi w jakimkolwiek służebnym znaczeniu tego słowa. W świecie duchowym nie istnieje coś takiego jak praca służebna; cała służba jest uświęcona i radosna, tak samo wyższe klasy istot nie patrzą z góry na niższe klasy egzystencji.

Servitale Havony są rezultatem wspólnej działalności stwórczej Siedmiu Duchów Nadrzędnych oraz ich towarzyszy, Siedmiu Najwyższych Dyspozytorów Mocy. Taka stwórcza współpraca zbliża się bardzo do modelu rozmnażania długiej listy klasy podwójnej we wszechświatach ewolucyjnych, rozciągającej się od stworzenia Gwiazdy Jasnej i Porannej, dzięki związkowi Syna Stwórcy-Stwórczego Ducha, w dół, do rozmnażania seksualnego na światach, takich jak Urantia.

Wielka jest liczba Servitali i cały czas stwarzani są nowi. Pojawiają się w grupach po tysiąc, w trzecim momencie po zgromadzeniu Duchów Nadrzędnych oraz Najwyższych Dyspozytorów Mocy, w ich wspólnym rejonie położonym w odległym, północnym sektorze Raju. Na każdych czterech Servitali, jeden jest typu bardziej materialnego niż pozostali, znaczy to, że z każdego tysiąca, siedemset pięćdziesiąt jest typu prawdziwie duchowego, ale dwieście pięćdziesiąt ma naturę częściowo materialną. Te czwarte istoty są niejako istotami klasy materialnej (materialnej w rozumieniu Havony) i bardziej przypominają dyspozytorów mocy niż Duchy Nadrzędne.

W związkach osobowych element duchowy góruje nad materialnym, nawet jeśli teraz na Urantii wydaje się, że jest inaczej; a przy stwarzaniu Servitali Havony panują prawa dominacji ducha, ustalona proporcja daje trzy istoty duchowe na jedną częściowo materialną.

Nowo stwarzani Servitale, wraz z nowo pojawiającymi się Przewodnikami Absolwentów, przechodzą szkolenie, które starsi przewodnicy stale prowadzą na każdej z siedmiu orbit Havony. Servitale są potem przydzielani do tych czynności, do których najlepiej się nadają a skoro jest ich dwa typy – duchowy i częściowo materialny – niewiele jest ograniczeń w zakresie pracy, jaką mogą wykonywać te wszechstronne istoty. Grupy wyższe albo duchowe, są przydzielane wybiórczo do służb Ojca, Syna i Ducha oraz do pracy wykonywanej przez Siedem Duchów Nadrzędnych. Od czasu do czasu są oni rozsyłani w znacznej liczbie do służby na światach nauczania, okrążających sfery zarządu siedmiu superwszechświatów. Światy te poświęcone są końcowemu nauczaniu i kulturze duchowej wznoszących się dusz czasu, przygotowujących się do awansu na orbity Havony. Zarówno servitale duchowi, jak ich bardziej materialni bracia, wyznaczani są na asystentów i towarzyszy Przewodników Absolwentów; pomagają im i nauczają różne klasy wznoszących się istot, które dotarły do Havony i które próbują dotrzeć do Raju.

Servitale Havony i Przewodnicy Absolwentów pracują z niedoścignionym poświęceniem i są głęboko ze sobą związani, przywiązanie takie, podczas gdy jest duchowe, możecie zrozumieć jedynie przez porównanie go z fenomenem ludzkiej miłości. Separacja Servitali od przewodników jest pełna boskiego patosu, co się często zdarza, gdy Servitale wysyłani są na misje poza granice wszechświata centralnego; ale idą na te misje z radością, nie ze smutkiem. Pełna satysfakcji radość z pełnienia doniosłego obowiązku jest tym uczuciem istot duchowych, które przesłania wszystko. Nie ma miejsca na smutek, w obliczu świadomości dobrego spełnienia boskiego obowiązku. I kiedy wznosząca się dusza człowiecza stoi przed Najwyższym Sędzią, decyzja o wiecznej doniosłości nie jest wydawana na podstawie sukcesów materialnych, czy osiągnięć ilościowych; werdykt, rozbrzmiewający przez wysokie sądy, oznajmia: «Dobrze, sługo dobry i wierny, byłeś wierny w rzeczach niewielu, teraz postawię cię władcą nad rzeczywistościami wszechświata”.

Servitale Havony, w służbie superwszechświatowej, zawsze przydzielani są do tej domeny, której przewodniczy Duch Nadrzędny, jakiego najbardziej przypominają w ogólnych i specjalnych prerogatywach duchowych. Służą oni tylko na światach edukacyjnych, otaczających stolice siedmiu superwszechświatów a w ostatnim raporcie Uversy wykazane jest, że prawie 138 miliardów Servitali służyło na jej 490 satelitach. Pełnią oni tutaj niezliczoną ilość funkcji, związanych z pracą na światach edukacyjnych, mieszczących superuniwersytety superwszechświata Orvontonu. Są tutaj waszymi towarzyszami; zeszli w dół z następnego stopnia waszej egzystencji, aby uczyć się o was i inspirować was rzeczywistością oraz pewnością waszej ostatecznej promocji z wszechświatów czasu do domen wieczności. W tych kontaktach Servitale zdobywają doświadczenie, przygotowujące ich do służenia wznoszącym się istotom czasu, tak bardzo pomocne w ich dalszej pracy na orbitach Havony w charakterze towarzyszy Przewodników Absolwentów, albo jako transponowanych Servitali w charakterze samych Przewodników Absolwentów.

2. WSZECHŚWIATOWI ROZJEMCY

Na każdego stworzonego Servitala Havony powołanych zostaje do bytu siedmiu Wszechświatowych Rozjemców, po jednym w każdym superwszechświecie. To stwórcze urzeczywistnienie odbywa się przy pomocy konkretnej, superwszechświatowej techniki zwierciadlanej reakcji na procesy zachodzące w Raju.

Na światach zarządu siedmiu superwszechświatów funkcjonuje siedem odzwierciedleń Siedmiu Duchów Nadrzędnych. Przedstawienie natur Duchów Zwierciadlanym materialnym umysłom jest trudnym zadaniem. Są to prawdziwe osobowości, jednak każdy członek tej superwszechświatowej grupy doskonale odzwierciedla tylko jednego z Siedmiu Duchów Nadrzędnych. Kiedy Duchy Nadrzędne łączą się z dyspozytorami mocy, aby stworzyć grupę Servitali Havony, zawsze występuje równoczesne zogniskowanie na jednym z Duchów Zwierciadlanych w każdym superwszechświecie i natychmiast pojawia się na światach zarządów superkreacji równa liczba, w pełni dojrzałych Wszechświatowych Rozjemców. Jeśli przy stwarzaniu servitali, Siódmy Duch Nadrzędny przejąłby inicjatywę, tylko Duch Zwierciadlany siódmego porządku byłby brzemienny rozjemcami; i równocześnie ze stworzeniem tysiąca Servitali typu orvontonowego, tysiąc rozjemców siódmej klasy pojawiłby się w stolicy każdego superwszechświata. W takich wypadkach, odzwierciedlających siedmioraką naturę Duchów Nadrzędnych, stworzonych zostaje siedem klas rozjemców, służących w każdym superwszechświecie.

Rozjemcy, o statusie przedrajskim, nie służą na przemian w różnych superwszechświatach, ograniczeni są tylko do swego, rodzimego segmentu kreacji. Zatem każdy superwszechświatowy korpus Rozjemców, obejmujący jedną siódmą każdej stworzonej klasy, spędza długi czas pod wpływem jednego z Duchów Nadrzędnych, przy czym wpływy innych tu nie działają, dlatego, że kiedy wszystkie siedem jest odzwierciedlane w stolicach superwszechświatów, tylko jeden z nich dominuje w każdej superkreacji.

Każda z siedmiu superkreacji jest aktualnie zdominowana przez jednego Ducha Nadrzędnego, który przewodniczy jej przeznaczeniu. Każdy superwszechświat staje się tym samym gigantycznym lustrem, odzwierciedlającym istotę i charakter nadzorującego go Ducha Nadrzędnego i wszystko to rozciąga się dalej, na każdy podległy wszechświat lokalny, dzięki obecności i działaniu Stwórczych Matek Duchów. Wpływ tego otoczenia na rozwój ewolucyjny jest tak przemożny, że rozjemcy, na swych misjach postsuperwszechświatowych, przejawiają zbiorowo czterdzieści dziewięć empirycznych punktów widzenia, albo wnikliwości, każdy pod nieco innym kątem – tym samym niekompletny – ale wszystkie razem uzupełniają się i razem dążą do ogarnięcia okręgu Najwyższości.

W każdym superwszechświecie Wszechświatowi Rozjemcy są z natury osobliwie podzieleni na grupy, po czterech i są to związki, w których ciągle służą. W każdej grupie są trzy osobowości duchowe i jedna częściowo materialna, podobnie jak czwarta istota u servitali. Taki kwartet stanowi komisję rozjemczą a zorganizowany jest następująco:

1. Sędzia-arbiter. Jest on jednomyślnie wyznaczany przez pozostałych trzech, jako najbardziej kompetentny i najlepiej nadający się do działania jako sędzia-szef grupy.

2. Duch-adwokat. Jest on mianowany przez sędziego-arbitra, aby przedstawiać dowody i zabezpieczać prawa wszystkich osobowości, uwikłanych w jakąkolwiek sprawę, przydzieloną komisji rozjemczej do rozstrzygnięcia.

3. Boski wykonawca. Rozjemca, który z racji swej natury nadaje się do nawiązywania kontaktu z istotami materialnymi danych domen i do egzekwowania decyzji komisji. Boscy wykonawcy, stanowiący czwartą, niby-materialną istotę, są prawie, choć niezupełnie, widzialni dla ograniczonego wzroku gatunku śmiertelnego.

4. Protokolant. Pozostały członek komisji zostaje automatycznie protokolantem, urzędnikiem trybunału. Sprawdza, czy wszystkie zapisy są właściwie przygotowane dla archiwów superwszechświata i rejestrów wszechświata lokalnego. Jeśli komisja działa na świecie ewolucyjnym, przygotowywany jest trzeci raport, z pomocą wykonawcy, dla materialnych zapisów rządu systemu sprawującego jurysdykcję.

W czasie sesji komisja działa w grupie trzyosobowej, ponieważ w czasie rozpatrywania adwokat jest oddzielony od komisji, a tylko przy zakończeniu sprawy bierze udział w formułowaniu werdyktu. Stąd komisje takie zwane są czasami arbitrażowe trio.

Rozjemcy są bardzo cenieni dzięki swym zasługom, wnoszonym w płynne funkcjonowanie wszechświata wszechświatów. Przemierzają przestrzeń w seraficznym tempie potrójnej prędkości, działają dla światów jako sądy objazdowe, komisje zajmujące się szybkim orzecznictwem w drobnych problemach. Gdyby nie było tych objazdowych i wyjątkowo rzetelnych komisji, trybunały sfer byłyby beznadziejnie przeładowane drobnymi nieporozumieniami danych domen.

Tria arbitrażowe nie orzekają spraw o wiecznym znaczeniu; dusza, wieczne perspektywy istot czasu, nigdy nie są narażone na niebezpieczeństwo w wyniku ich działania. Rozjemcy nie mieszają się do spraw, wykraczających poza doczesny byt i kosmiczne dobro istot czasu. Jednak, kiedy komisja raz zarządzi orzeczenie problemu, jej zarządzenia są ostateczne i zawsze jednomyślne; nie ma odwołania od decyzji sędziego-arbitra.

3. SZEROKI ZAKRES SŁUŻBY ROZJEMCÓW

Rozjemcy mają swój zarząd w stolicy tego superwszechświata, w którym działają, gdzie również utrzymywany jest ich główny korpus rezerwowy. Ich wtórne rezerwy znajdują się w stolicach wszechświatów lokalnych. Młodsi i mniej doświadczeni członkowie komisji zaczynają swą służbę na niższych światach, na światach takich jak Urantia, a po zdobyciu szerszego doświadczenia awansują na ten poziom, gdzie orzekają ważniejsze problemy.

Klasa rozjemców jest w pełni godna zaufania, żaden nigdy nie pobłądził. Choć nie są nieomylni w mądrości i w osądzie, posiadają niekwestionowaną rzetelność i są zawsze wierni. Pochodzą z zarządu superwszechświata i w końcu do niego wracają, awansując poprzez następujące poziomy wszechświatowej służby:

1. Rozjemcy dla światów. Kiedy osobowości kierujące poszczególnymi światami mają trudności w podejmowaniu decyzji, czy są w prawdziwym impasie odnośnie właściwej procedury postępowania w zaistniałych okolicznościach i jeśli sprawa nie ma odpowiedniej wagi, aby być formalnie przedstawiona ustanowionym trybunałom danej domeny, wtedy, po otrzymaniu petycji od dwóch różniących się w opiniach osobowości, natychmiast zaczyna działać komisja rozjemcza.

Kiedy problemy administracyjne i jurysdykcyjne zostaną oddane w ręce rozjemców, dla ich zbadania i rozstrzygnięcia, wtedy rozjemcy mają najwyższe uprawnienia. Jednak nie wydają oni decyzji, zanim nie zbadają całej ewidencji i w ogóle nie ma ograniczeń, gdy idzie o możliwość powoływania przez nich świadków, gdziekolwiek zechcą ich powołać. I chociaż nie ma odwołania od ich decyzji, sprawy czasami tak się ułożą, że komisja w pewnym momencie zamknie swe rejestry, sformułuje swe opinie i prześle całą kwestię do wyższych trybunałów danej domeny.

Decyzje członków komisji umieszcza się w zapisach planetarnych i jeśli zajdzie taka potrzeba, wprowadza je w życie boski wykonawca. Jego uprawnienia są bardzo duże a zakres jego działania na zamieszkałym świecie jest bardzo szeroki. Boscy wykonawcy oddziałują po mistrzowsku na to, czego sprawa dotyczy lub powinna dotyczyć. Ich działalność czasem jest prowadzona wyraźnie dla dobra domeny a czasami ich czyny na światach czasu i przestrzeni są trudne do wytłumaczenia. Choć wykonują rozporządzenia, nie sprzeciwiając się ani naturalnym prawom ani uświęconym zwyczajom domeny, częstokroć robią rzeczy osobliwe i narzucają nakazy rozjemców zgodnie z wyższymi prawami administracji systemu.

2. Rozjemcy dla zarządu systemu. Komisje te, złożone z czterech osób, awansują ze służby na światach ewolucyjnych, aby pełnić obowiązki w zarządach systemów. Mają tu sporo roboty i okazują się być wyrozumiałymi przyjaciółmi ludzi, aniołów i innych istot duchowych. Tria arbitrażowe nie zajmują się specjalnie rozbieżnościami osobistymi a tylko sporami między grupami i nieporozumieniami, narosłymi pomiędzy różnymi klasami istot; a w stolicach systemów żyją zarówno istoty duchowe jak i materialne, jak również gatunki mieszane, takie jak Synowie Materialni.

Kiedy Stwórcy powołali do bytu rozwijające się jednostki, obdarzone możliwością wyboru, w tym samym momencie zrobione zostało odstępstwo od płynnego funkcjonowania boskiej perfekcji; na pewno będą się rodzić nieporozumienia i należy zapewnić warunki godziwego dopasowania szczerych różnic w punktach widzenia. Wszyscy powinniśmy pamiętać, że wszechmądrzy i wszechmocni Stwórcy mogli stworzyć wszechświaty lokalne tak samo doskonałe, jak Havona. We wszechświecie centralnym nie muszą działać żadne komisje rozjemcze. Ale Stwórcy, w całej swej mądrości, postanowili tego nie robić. I podczas kiedy stworzyli wszechświaty, obfitujące w różnice i rojące się od trudności, przygotowali także mechanizmy i środki dla załagodzenia wszystkich tych różnic i dla zestrojenia całego tego, pozornego zamętu.

3. Rozjemcy konstelacji. Ze służby w systemach rozjemcy awansują, aby rozstrzygać problemy w konstelacji; zajmują się tam drobnymi rozbieżnościami, wynikłymi pomiędzy jej stu systemami zamieszkałych światów. Niewiele problemów powstałych w zarządzie konstelacji podlega ich jurysdykcji, ale są oni w ciągłym ruchu i przemieszczają się od systemu do systemu, zbierając ewidencję i przygotowując oświadczenia wstępne. Jeśli w sporze nie ma nieuczciwości, jeśli trudności narastają ze szczerych różnic w opiniach i z czystego zróżnicowania punktów widzenia, bez znaczenia jak mało osób może być zaangażowanych w spór, bez znaczenia jak pozornie błahe jest nieporozumienie, komisja rozjemcza zawsze może zawyrokować o meritum sporu.

4. Rozjemcy dla wszechświatów lokalnych. W tej, poważniejszej działalności we wszechświecie, członkowie komisji pomagają w znacznym stopniu zarówno Melchizedekom, Synom-Arbitrom, jak również władcom konstelacji i całej rzeszy osobowości, zainteresowanych koordynacją i administracją stu konstelacji. Różne klasy serafinów i innych, stałych mieszkańców sfer zarządów wszechświatów lokalnych, również korzystają z pomocy i decyzji triów arbitrażowych.

Jest prawie niemożliwe wyjaśnić, jaki charakter mają te rozbieżności, które mogą powstawać przy prowadzeniu poszczególnych spraw systemu, konstelacji czy wszechświata. Występują trudności, ale są one bardzo odmienne od drobnych utrapień i trudów tej egzystencji materialnej, jaką się przeżywa na światach ewolucyjnych.

5. Rozjemcy dla mniejszego sektora superwszechświata. Od problemów wszechświatów lokalnych, członkowie komisji awansują do poziomu badania kwestii, powstałych w mniejszych sektorach ich superwszechświata. Im bardziej się oddalają od indywidualnych planet do wewnątrz, tym rzadsze są materialne obowiązki boskiego wykonawcy; stopniowo przyjmuje on nową rolę interpretatora miłosierdzia-sprawiedliwości, jednocześnie – będąc niby-materialny – kontaktuje się dla komisji, jako całości, z materialnymi aspektami jej dociekań.

6. Rozjemcy dla większych sektorów superwszechświata. Charakter pracy członków komisji ulega ciągłym zmianom, w miarę jak awansują. Jest coraz mniej nieporozumień do rozstrzygnięcia a coraz więcej tajemniczych fenomenów do wytłumaczenia i interpretacji. Etap za etapem przekształcają się oni z arbitrów rozbieżności na objaśniaczy tajemnic – sędziowie przemieniają się w nauczycieli-interpretatorów. Kiedyś byli arbitrami tych, którzy z powodu ignorancji dopuścili do powstania trudności i nieporozumień; teraz stają się instruktorami tych, którzy są odpowiednio inteligentni i tolerancyjni, aby wystrzegać się rozbieżności w rozumowaniu i zwalczających się opinii. Im wyższa jest edukacja istoty, tym więcej szacunku ma ona dla wiedzy, doświadczenia i opinii innych.

7. Rozjemcy dla superwszechświata. Tutaj rozjemcy stają się partnerami – czterech wzajemnie się rozumiejących i doskonale funkcjonujących arbitrów-nauczycieli. Boski wykonawca pozbawiony zostaje mocy wykonywania orzeczeń i staje się materialnym głosem tria duchowego. Do tego czasu ci doradcy i nauczyciele stają się ekspertami, obeznanymi z większością istotnych problemów i trudności, napotykanych przy kierowaniu superwszechświatem. Tym samym stają się wspaniałymi doradcami i mądrymi nauczycielami wznoszących się pielgrzymów, przebywających na sferach edukacyjnych, otaczających światy zarządu superwszechświatów.

Wszyscy rozjemcy służą pod generalnym nadzorem Pradawnych Czasu i pod bezpośrednim kierownictwem Pomocników-Wyobrażeń, aż do tego czasu, gdy awansują do Raju. Gdy przebywają w Raju, odpowiadają przed Duchem Nadrzędnym kierującym tym wszechświatem, z którego pochodzą.

Rejestry superwszechświata nie obejmują tych rozjemców, którzy wyszli spod jego jurysdykcji, a komisje takie są szeroko rozrzucone po całym wielkim wszechświecie. Ostatni komunikat ze spisu na Uversie podaje, że liczba komisji działających w Orvontonie wynosi prawie osiemnaście bilionów – ponad siedemdziesiąt bilionów jednostek. Jest to zaledwie niewielki ułamek ogromnej liczby rozjemców, jacy zostali stworzeni w Orvontonie; ich ogólna liczba jest znacznie większa i jest równowartością całkowitej liczby Servitali Havony, odliczając przeobrażonych w Przewodników Absolwentów.

Gdy liczba rozjemców w superwszechświecie wzrasta, są oni od czasu do czasu transponowani do rady perfekcji w Raju, skąd następnie wyłaniają się jako korpus koordynujący, ukształtowany przez Nieskończonego Ducha dla wszechświata wszechświatów; jest to wspaniała grupa istot, których liczba i operatywność wciąż się zwiększa. Przez empiryczne wznoszenie się i rajskie nauczanie, przyswoili oni unikalne zrozumienie wyłaniającej się rzeczywistości Istoty Najwyższej i przemierzają wszechświat wszechświatów pełniąc specjalną misję.

Członkowie komisji rozjemczej nigdy się nie rozdzielają. Ich grupa, złożona z czterech istot, służy zawsze razem, tak jak byli pierwotnie złączeni. Nawet w swej gloryfikowanej służbie wciąż działają jako kwartety, z nagromadzonym kosmicznym doświadczeniem i doprowadzoną do perfekcji wiedzą empiryczną. Są wiecznie razem, jako ucieleśnienie najwyższej sprawiedliwości czasu i przestrzeni.

4. DORADCY PROCEDURALNI

Te prawne i proceduralne umysły świata duchowego nie są stworzone jako takie. Milion takich, najbardziej systematycznych umysłów, zostało wybranych przez Nieskończonego Ducha spośród wczesnych supernafinów i omniafinów, aby stanowili rdzeń tej rozległej i wszechstronnej grupy. I od tamtych, pradawnych czasów, aktualne doświadczenie w dostosowaniu praw perfekcji do planów kreacji ewolucyjnej wymagane jest od wszystkich tych, którzy mają aspiracje zostać Doradcami Proceduralnymi.

Doradcy Proceduralni rekrutują się z szeregów następujących klas osobowości:

1. Supernafini.

2. Sekonafini.

3. Tertiafini.

4. Omniafini.

5. Serafini.

6. Pewne typy wznoszących się śmiertelników.

7. Pewne typy wznoszących się pośrednich.

W chwili obecnej liczba Doradców Proceduralnych, zarejestrowanych na Uversie i działających w Orvontonie, przekracza nieco sześćdziesiąt jeden bilionów, nie wliczając w to śmiertelników i pośrednich, którzy wszyscy mają przydział tymczasowy.

Doradcy Proceduralni częstokroć działają jako jednostki, ale do celów służby są zorganizowani w grupach po siedmiu i mają wspólny zarząd na tych sferach, do których są przydzieleni. W każdej grupie, co najmniej pięciu jej członków musi być zatrudnionych na stałe, podczas gdy dwóch może być związanych z grupą tymczasowo. W swej drodze do Raju, wznoszący się śmiertelnicy oraz wznoszące się istoty pośrednie służą w tych komisjach doradczych, ale nie uczestniczą w regularnym szkoleniu Doradców Proceduralnych, ani też nie zostają stałymi członkami tej klasy.

Śmiertelnicy i pośredni, którzy przejściowo służą z doradcami, wybierani są do tej pracy ze względu na swą znajomość idei wszechświatowego prawa i najwyższej sprawiedliwości. Gdy podążacie do rajskiego celu, wciąż zdobywając dodatkową wiedzę i poszerzając umiejętności, zawsze macie możliwość dania innym tej wiedzy i tego doświadczenia, które uprzednio zgromadziliście; przez całą drogę do Havony odgrywacie rolę ucznia-nauczyciela. Będziecie iść waszą drogą, wznosząc się z poziomu na poziom w tym rozległym uniwersytecie empirycznym, udzielając nowo odkrytej wiedzy tym, którzy są tuż poniżej was na drodze postępu. Jest uniwersalną zasadą, że nie uznaje się, iż posiadacie wiedzę i prawdę, dopóki nie okażecie waszych zdolności i chęci dawania tej wiedzy i prawdy innym.

Każdy z posługujących duchów powyżej statusu cherubinów, po długim nauczaniu i zdobyciu istotnego doświadczenia, może otrzymać stałe stanowisko Doradcy Proceduralnego. Wszyscy kandydaci dobrowolnie wstępują do tego rodzaju służby, ale kiedy raz podejmą się tych obowiązków, nie mogą już z nich zrezygnować. Tylko Pradawni Czasu mogą przenieść tych doradców do innych czynności.

Szkolenie Doradców Proceduralnych zaczyna się w kolegiach Melchizedeków, we wszechświatach lokalnych i jest kontynuowane aż do sądów Pradawnych Czasu. Po tym szkoleniu w superwszechświecie idą oni dalej, do „szkół siedmiu orbit”, zlokalizowanych na światach pilotujących orbit Havony. Ze światów pilotujących przyjmowani są do „kolegium etyki prawnej i metodyki Najwyższości” – do rajskiej szkoły instruktażowej, doskonalącej Doradców Proceduralnych.

Doradcy są czymś więcej niż ekspertami w prawie, są uczniami i nauczycielami prawa stosowanego; praw wszechświatowych stosowanych w życiu i przeznaczeniu wszystkich tych, którzy zamieszkują niezmierzone domeny rozległego stworzenia. Z biegiem czasu stają się oni żywymi bibliotekami prawnymi czasu i przestrzeni i zapobiegają niekończącym się problemom i niepotrzebnym opóźnieniom, dlatego, że nauczają osobowości czasu tych form i trybów proceduralnych, jakie najbardziej zadowalają władców wieczności. Mogą doradzać pracującym w przestrzeni, aby umożliwić im harmonijną współpracę z wymaganiami Raju; są nauczycielami wszystkich istot stworzonych w sprawie metod postępowania Stwórców.

Te żywe biblioteki prawa stosowanego nie mogły być stworzone; takie istoty muszą się rozwijać przez konkretne doświadczenie. Nieskończone Bóstwa są egzystencjalne, mają więc kompensatę za brak doświadczenia; wiedzą wszystko nawet zanim wszystkiego doświadczą, jednak nie przekazuję tej nieempirycznej wiedzy podległym sobie istotom.

Zadaniem Doradców Proceduralnych jest zapobieżenie opóźnieniu, ułatwianie postępu i doradzanie, jak odnieść sukces. Zawsze istnieje najlepsza i właściwa droga prowadzenia spraw; zawsze istnieje procedura perfekcji, Boska metoda, a ci doradcy wiedzą jak pokierować nas wszystkich w kierunku znalezienia lepszej drogi.

Te niezwykle mądre i praktyczne istoty zawsze są blisko związane z służbą i pracą Uniwersalnych Cenzorów. Melchizedekom przydzielono ich operatywny korpus. Wszyscy władcy systemów, konstelacji, wszechświatów i sektorów superwszechświatów są szczodrze obdarowani tymi umysłami świata duchowego, dającymi rekomendacje w sprawach proceduralnych i prawnych. Specjalna ich grupa działa jako prawni doradcy Nosicieli Życia, doradzając tym Synom odnośnie zakresu dozwolonego odstępstwa od ustalonego porządku rozprzestrzeniania życia, a oprócz tego naucza ich w sprawie ich prerogatyw i swobód działania. Są doradcami wszystkich klas istot, gdy idzie o prawidłowe postępowanie i procedurę we wszelkich sprawach świata duchowego. Nie mają jednak nic do czynienia, osobiście i bezpośrednio, z materialnymi istotami danych domen.

Poza doradzaniem w sprawach prawnych, Doradcy Proceduralni zajmują się również biegłą interpretacją wszystkich praw dotyczących istot stworzonych – materialnych, umysłowych i duchowych. Z Doradców mogą korzystać Wszechświatowi Rozjemcy oraz wszyscy inni, którzy chcą poznać prawdę prawną; innymi słowy, chcą poznać, na jaką reakcję może liczyć Najwyższość Bóstwa w danej sytuacji, zawierającej elementy ustalonej klasy materialnej, umysłowej i duchowej. Próbują nawet objaśniać metody działania Ostatecznego.

Doradcy Proceduralni są istotami wybranymi i sprawdzonymi; nie słyszałem, aby którykolwiek z nich pobłądził. Nie mamy na Uversie zapisów o tym, aby kiedykolwiek byli sądzeni za lekceważenie Boskich praw, które tak sprawnie interpretują i tak elokwentnie tłumaczą. Nie istnieją znane ograniczenia gdy idzie o domeny, w których mogą służyć, ani też gdy idzie o ich zaawansowanie. Cały czas są doradcami, nawet do bram Raju; cały wszechświat prawa i doświadczenia jest dla nich otwarty.

5. OPIEKUNOWIE ZAPISÓW W RAJU

W Havonie, z supernafinów klasy trzeciej wybierani są niektórzy, starsi rangą główni rejestratorzy, na Opiekunów Zapisów – dozorców tradycyjnych archiwów Wyspy Światłości, które są przeciwieństwem żywych zapisów rejestrowanych w umysłach tych kuratorów wiedzy, których czasami się nazywa „żywą rajską biblioteką”.

Na zamieszkałych planetach wszelkie indywidualne zapisy prowadzone są przez aniołów rejestratorów. We wszechświatach funkcjonują inni rejestratorzy, tak tradycyjnych zapisów jak i żywych zapisów. Od Urantii do Raju spotyka się oba sposoby rejestracji; we wszechświecie lokalnym więcej jest rejestrów pisanych a mniej żywych; w Raju – więcej żywych mniej tradycyjnych; na Uversie oba rodzaje rejestrów są jednakowo dostępne.

Każde znaczące wydarzenie, jakie ma miejsce w zorganizowanej i zamieszkałej kreacji, jest przedmiotem zapisu. Chociaż zdarzenia, których ważność nie wykracza poza sprawy lokalne, znajdują się tylko w zapisach lokalnych, te o większej doniosłości są traktowane odpowiednio do ich ważności. Z planet, systemów i konstelacji Nebadonu, przesyłane jest do Salvingtonu wszystko o wszechświatowym znaczeniu, a ze stolicy wszechświata te wydarzenia przesyłane są dalej, do wyższych zapisów, które leżą w kompetencji sektora i superrządów. Raj także ma odpowiednie wyciągi z danych superwszechświata i Havony; ta historyczna, gromadząca się opowieść o wszechświecie wszechświatów, znajduje się pod opieką podniosłych supernafinów klasy trzeciej.

Podczas gdy niektóre z tych istot zostały wysłane do superwszechświatów, aby służyły jako Szefowie Rejestracji i kierowały pracą Niebiańskich Kronikarzy, żaden nigdy nie został usunięty ze stałej listy ich klasy.

6. NIEBIAŃSCY KRONIKARZE

Są to ci rejestratorzy, którzy dokonują wszelkich zapisów podwójnie, robiąc oryginalny zapis duchowy i częściowo materialną kopię, którą można by nazwać kopią przez kalkę. Mogą to robić, ze względu na swe specyficzne możliwości operowania równocześnie tak energią materialną jak i duchową. Niebiańscy Kronikarze nie są stworzeni jako tacy, są to wznoszący się serafini z wszechświatów lokalnych. Są oni przyjmowani, klasyfikowani i przydzielani do odpowiednich zakresów pracy przez rady Szefów Rejestracji, znajdujące się w stolicach siedmiu superwszechświatów. Tam też znajdują się szkoły przygotowawcze dla Niebiańskich Kronikarzy. Szkoły na Uversie prowadzą Perfektorzy Mądrości i Niebiańscy Radcy.

Gdy rejestratorzy awansują we wszechświatowej służbie, dalej prowadzą swe zadania metodą podwójnych zapisów, robiąc tym samym zapisy zawsze dostępne dla wszystkich klas istot, od istot klasy materialnej do wysokich duchów światłości. Gdy przechodzicie przemiany, podczas wznoszenia się od tego, materialnego świata, zawsze będziecie mogli zajrzeć do zapisów i tym samym zapoznać się z historią i tradycjami sfery waszego aktualnego statusu.

Rejestratorzy są korpusem sprawdzonym i wypróbowanym. Nigdy nie słyszałem o żadnym odstępstwie Niebiańskiego Kronikarza, jak również nigdy fałsz nie zakradł się do ich zapisów. Sprawdzani są podwójnie, ich zapisy są szczegółowo badane przez ich podniosłych kolegów z Uversy i przez Możnych Posłańców, którzy potwierdzają prawidłowość częściowo materialnych duplikatów, zrobionych z oryginalnych, duchowych zapisów.

Podczas gdy liczba zaawansowanych rejestratorów, przebywających na niższych sferach rejestracyjnych wszechświatów Orvontonu, wynosi wiele bilionów, jest niespełna osiem milionów tych, którzy doszli do statusu Uversy. Ci starsi rejestratorzy, albo absolwenci, są w superwszechświecie opiekunami i nadawcami treści powierzonych ich pieczy zapisów czasu i przestrzeni. Ich stała siedziba znajdują się w okrągłych pomieszczeniach, otaczających tereny zapisów na Uversie. Nigdy nie przekazują innym opieki nad tymi zapisami; niektórzy z nich mogą być nieobecni, jako jednostki, ale nigdy w większej liczbie.

Podobnie jak supernafini, którzy zostali Opiekunami Zapisów, tak też korpus Niebiańskich Kronikarzy ma swój stały przydział. Jeśli serafini czy supernafini raz zostaną powołani do tej służby, pozostają odpowiednio Niebiańskimi Kronikarzami albo Opiekunami Zapisów, aż do dnia nowej i zmodyfikowanej administracji w pełni uosobionego Boga Najwyższego.

Na Uversie, starsi Niebiańscy Kronikarze mogą pokazać zapisy o wszystkim, co ma kosmiczną wartość w całym Orvontonie, co się zdarzyło od bardzo odległych czasów, kiedy to przybyli Pradawni Czasu; podczas gdy na Wiecznej Wyspie Opiekunowie Zapisów strzegą jej archiwów, które dokumentują wszystko, co się zdarzyło w Raju od czasów uosobienia Nieskończonego Ducha.

7. MORONTIAŃSCY TOWARZYSZE

Te dzieci Matki Ducha wszechświata lokalnego są przyjaciółmi i towarzyszami wszystkich tych, którzy żyją wznoszącym się życiem morontialnym. Nie są oni niezbędni wznoszącej się istocie w jej konkretnej, progresywnej pracy, jak również w żadnej mierze nie zastępują działalności opiekunów seraficznych, którzy często asystują swym śmiertelnym towarzyszom w ich drodze do Raju. Morontiańscy Towarzysze po prostu serdecznie opiekują się tymi, którzy właśnie zaczęli długie wznoszenie się do wewnątrz. Umiejętnie inicjują rozrywkę a organizatorzy powrotu sprawnie im w tym pomagają.

Chociaż na morontialnych światach szkoleniowych Nebadonu będziecie mieć do wykonania poważne i stopniowo coraz trudniejsze zadania, zawsze będziecie mieć regularne okresy odpoczynku i rozrywki. W całej podróży do Raju zawsze będzie czas na odpoczynek i duchową zabawę; na drodze światłości i życia zawsze jest czas na czczenie i nowe osiągnięcia.

Morontiańscy Towarzysze są tak sympatycznymi druhami, że kiedy w końcu będziecie mieli za sobą ostatnie stadium praktyki morontialnej i przygotowywać się będziecie do przygody duchowej w superwszechświecie, naprawdę będziecie żałować, że te towarzyskie istoty nie mogą iść dalej z wami; jednak służą one tylko we wszechświatach lokalnych. Na każdym etapie drogi waszego wznoszenia się, wszystkie możliwe do skontaktowania osobowości będą przyjazne i towarzyskie, jednak dopóki nie spotkacie Rajskich Towarzyszy, nie znajdziecie żadnej innej grupy istot tak bardzo poświęcającej się przyjaźni i towarzystwu.

Praca Morontiańskich Towarzyszy jest lepiej zobrazowana w narracjach, mających do czynienia ze sprawami waszego wszechświata lokalnego.

8. RAJSCY TOWARZYSZE

Rajscy Towarzysze są kompleksową albo wybraną grupą istot, rekrutującą się z szeregów serafinów, sekonafinów, supernafinów i omniafinów. Choć służą przez czas niezmiernie długi z waszego punktu widzenia, ich status nie jest niezmienny. Kiedy skończy się ich służba, z zasady (chociaż nie zawsze) wracają do tych obowiązków, które wykonywali kiedy zostali powołani do rajskiej służby.

Członkowie zastępów anielskich są wyznaczani do tej służby przez Matki Duchy z wszechświatów lokalnych, przez Duchy Zwierciadlane z superwszechświata i przez Majeston z Raju. Wzywani są oni na centralną Wyspę i mianowani Rajskimi Towarzyszami przez jednego z Siedmiu Duchów Nadrzędnych. Oprócz stałego, rajskiego statusu, tymczasowa służba Rajskiego towarzystwa jest najwyższym zaszczytem, jaki w ogóle może być nadany duchom posługującym.

Ci wybrani aniołowie pełnią służbę towarzyską a przydzielani są jako towarzysze wszystkim klasom istot, którym zdarzyło się przebywać w Raju samotnie, zwłaszcza wznoszącym się śmiertelnikom, ale również wszystkim pozostałym, którzy są sami na centralnej Wyspie. Rajscy Towarzysze nie mają nic specjalnego do zrobienia dla tych istot, z którymi się bratają; są po prostu do towarzystwa. Prawie każda inna istota, jaką wy, śmiertelnicy napotkacie podczas waszego pobytu w Raju – obok waszych braci pielgrzymów – będzie mieć coś konkretnego do zrobienia z wami lub dla was, ale towarzysze są przydzieleni tylko po to, aby być z wami, aby przestawać z wami, związani z waszą osobowością. W tej służbie pomagają im czasami wspaniali i błyskotliwi Obywatele Raju.

Śmiertelnicy wywodzą się z gatunku bardzo towarzyskiego. Stwórcy dobrze wiedzą, że „niedobrze jest człowiekowi, gdy jest sam” i odpowiednie warunki zostały stworzone, aby zapewnić mu towarzystwo, nawet w Raju.

Jeśli ty, jako wznoszący(ca) się śmiertelnik(czka) przybyłbyś(łabyś) do Raju wraz z towarzyszką(szem) lub kimś bliskim z twojej ziemskiej egzystencji, albo jeśli seraficzny opiekun twego przeznaczenia miałby możność przybyć z tobą, czy oczekiwałby ciebie, wtedy nie przydzielono by ci żadnego stałego towarzysza. Ale jeśli przybędziesz sam(a), towarzysz na pewno będzie cię witał, kiedy się zbudzisz na Wyspie Światłości z ostatniego snu czasu. Nawet jeśli jest wiadomo, że będzie ci towarzyszył ktoś, kto też się wznosi, wyznaczony będzie tymczasowy towarzysz, aby cię powitać na wiecznych obrzeżach i odprowadzić cię do zarezerwowanego miejsca, przygotowanego na przyjęcie ciebie i twych towarzyszy. Możesz być pewny(a), że będziesz ciepło powitany(a), kiedy zmartwychwstaniesz do wieczności na wiecznotrwałych obrzeżach Raju.

Przyjmujący towarzysze przydzielani są na ostatniej orbicie Havony, w ostatnich dniach przebywania tam wznoszącej się istoty i sprawdzają dokładnie zapisy dotyczące pochodzenia śmiertelnika, jego urozmaiconego wznoszenia się przez światy przestrzeni i orbity Havony. Kiedy witają śmiertelników czasu, są już dobrze zaznajomieni z drogami życia przybywających pielgrzymów i natychmiast okazują się wyrozumiałymi i interesującymi towarzyszami.

Jeśli podczas twojego pobytu w Raju w charakterze przedfinalisty(stki), byłbyś(łabyś) z jakiejkolwiek przyczyny chwilowo oddzielony(a) od swojego towarzysza z drogi wznoszenia się – śmiertelnika czy serafina – Rajski Towarzysz zaraz będzie ci przydzielony do rady i towarzystwa. Towarzysz raz przydzielony wznoszącemu się śmiertelnikowi, samotnie przebywającemu w Raju, pozostaje z nim aż do tego czasu, gdy zostanie on na nowo połączony z wznoszącymi się partnerami lub odpowiednio przyjęty do Korpusu Finalizmu.

Rajscy Towarzysze przydzielani są według kolejności oczekiwania, z tym wyjątkiem, że wznosząca się istota nigdy nie jest powierzana towarzyszowi, którego natura nie jest zbliżona do jej superwszechświatowego typu. Gdyby śmiertelnik z Urantii przybył dziś do Raju, zostałby mu przydzielony pierwszy z kolei oczekujący towarzysz, albo pochodzący z Orvontonu, albo skądinąd posiadający naturę Siódmego Ducha Nadrzędnego. Dlatego też omniafini nie służą z istotami wznoszącymi się z siedmiu superwszechświatów.

Rajscy Towarzysze pełnią wiele dodatkowych usług. Gdyby wznoszący się śmiertelnik doszedł do centralnego wszechświata samotnie i podczas przemierzania Havony nie udałoby mu się w jakimś stadium dostąpić Bóstwa, we właściwym trybie zostałby odesłany do wszechświatów czasu i zaraz wystosowano by wezwanie do rezerw Rajskich Towarzyszy. Jeden z tej klasy zostałby wyznaczony, aby iść z niefortunnym pielgrzymem, aby z nim być i pocieszać go, podnosić na duchu i pozostawać z nim aż do jego powrotu do wszechświata centralnego, gdzie na nowo zacząłby się wznosić do Raju.

Jeśli wznoszącemu się pielgrzymowi nie uda się dostąpić Bóstwa, gdy idzie przez Havonę w towarzystwie wznoszącego się serafina, anioła stróża z jego życiowej egzystencji, anioł postanowi, że będzie towarzyszyć swemu śmiertelnemu partnerowi. Serafini ci zawsze to robią dobrowolnie i dostają zgodę, aby towarzyszyć swym śmiertelnym partnerom, z którymi długo przebywali, z powrotem do służby w czasie i przestrzeni.

Jednak inaczej jest z dwoma blisko związanymi, wznoszącymi się śmiertelnikami. Kiedy jeden dostąpi Boga a drugiemu chwilowo się nie uda, szczęśliwy osobnik nieodmiennie wybiera powrót do ewolucyjnych kreacji wraz z zawiedzoną osobowością, ale na to się nie zezwala. Wystosowuje się natomiast wezwanie do rezerw Rajskich Towarzyszy i wybiera się jednego z ochotników, żeby towarzyszył rozczarowanemu pielgrzymowi. Inny ochotnik, Obywatel Raju, zostaje wtedy towarzyszem tego śmiertelnika, który odniósł sukces i pozostaje na centralnej Wyspie, oczekując powrotu do Havony towarzysza, któremu się nie powiodło; śmiertelnik ten w międzyczasie naucza w pewnych rajskich szkołach, prezentując pełną przygód historię ewolucyjnego wznoszenia się.

[Nadzorowane przez Posiadającego Wysokie Uprawnienia z Uversy].

powrót do spisu treści