PRZEKAZ 49

ŚWIATY ZAMIESZKAŁE

Wszystkie światy zamieszkałe przez śmiertelników są ewolucyjne w swej naturze i pochodzeniu. Sfery te są miejscem, gdzie rozmnażają się śmiertelne gatunki czasu i przestrzeni, ich ewolucyjną kołyską. Każda sekcja wznoszącego się życia jest prawdziwą szkołą, przygotowującą do następnego stadium istnienia, a odnosi się to do każdego stadium rozwojowego człowieka wznoszącego się do Raju; odnosi się to tak samo do wstępnego doświadczenia śmiertelnika na planecie ewolucyjnej jak i do końcowej szkoły Melchizedeków w zarządzie wszechświata, szkoły, do której śmiertelnicy uczęszczają nie wcześniej, jak tuż przed ich transponowaniem do porządku superwszechświata, tuż przed osiągnięciem przez nich pierwszego stadium egzystencji duchowej.

Wszystkie światy zamieszkałe pogrupowane są przez niebiańską administrację w systemy lokalne a każdy system lokalny zawiera około tysiąca rozwijających się światów. Ograniczenie takie nakłada rozporządzenie Pradawnych Czasu, a odnosi się ono w istocie tylko do planet ewolucyjnych, na których żyją śmiertelnicy ze statusem wiecznego życia. Do grupy tej nie zaliczają się ani światy ostatecznie ustanowione w światłości i życiu, ani też planety w przedludzkim stadium rozwoju życia.

Sama Satania jest systemem nieukończonym, zawierającym tylko 619 zamieszkałych światów. Planety te numerowane są kolejno, zgodnie z ich rejestracją jako światy zamieszkałe, czyli światy zamieszkiwane przez istoty obdarzone wolą. W ten sposób Urantii nadano numer 606 w Satanii, co oznacza 606 świat w tym systemie lokalnym, na którym długi ewolucyjny proces życia osiągnął kulminację w pojawieniu się istot ludzkich. Istnieje trzydzieści sześć niezamieszkałych planet, zbliżających się do stadium obdarowania ich życiem a kilka już teraz jest gotowych do działalności Nosicieli Życia. Prawie dwieście sfer ewoluuje w tym kierunku, aby były gotowe do zaszczepienia życia w ciągu następnych kilku milionów lat.

Nie wszystkie planety mogą być siedliskiem śmiertelnego życia. Planety małe, szybko obracające się wokół osi, zupełnie nie nadają się na środowisko dla życia. W kilkunastu układach materialnych Satanii, planety krążące wokół centralnego słońca są zbyt wielkie, aby mogły być zamieszkałe; ich wielka masa powoduje przytłaczające ciążenie. Wiele tych ogromnych sfer posiada satelity, czasami pół tuzina albo i więcej, a księżyce te mają częstokroć rozmiary bardzo zbliżone do Urantii, tak więc są prawie idealne do zamieszkania.

Najstarszy z zamieszkałych światów Satanii, świat numer jeden, to Anova, który jest jednym z czterdziestu czterech satelitów krążących wokół ogromnej, ciemnej planety, lecz wystawionej na zróżnicowane światło trzech sąsiadujących słońc. Anova posiada rozwijającą się cywilizację w zaawansowanym stadium.

1. ŻYCIE PLANETARNE

Wszechświaty czasu i przestrzeni rozwijają się stopniowo; rozwój życia, ziemskiego czy niebiańskiego, nie jest ani arbitralny ani magiczny. Kosmiczna ewolucja nie zawsze może być zrozumiała (być do przewidzenia), jednak absolutnie nie jest przypadkowa.

Biologiczną jednostką życia materialnego jest protoplazmatyczna komórka, łączna organizacja energii chemicznych, elektrycznych oraz innych energii podstawowych. Chemiczne wzory życia są zróżnicowane w każdym systemie, a sposób rozmnażania się żywej komórki jest nieco odmienny w każdym wszechświecie lokalnym, jednak Nosiciele Życia są zawsze żywymi katalizatorami, zapoczątkowującymi podstawowe reakcje życia materialnego; są inicjatorami funkcjonowania obwodów energii w materii ożywionej.

Wszystkie światy danego wszechświata lokalnego wykazują wyraźne, materialne pokrewieństwo; tym niemniej każda planeta posiada swoją własną gamę życia, nie ma dwu światów dokładnie takich samych, gdy idzie o wyposażenie roślinne i zwierzęce. Te planetarne warianty systemowych gatunków życia wynikają z postanowień Nosicieli Życia. Istoty te nie są jednak ani kapryśne ani ekscentryczne; wszechświaty są prowadzone według prawa i porządku. Prawa Nebadonu są boskimi nakazami Salvingtonu a ewolucyjna klasa życia w Satanii jest zharmonizowana z jej ewolucyjnym, nebadońskim wzorem.

Ewolucja jest zasadą rozwoju człowieka, ale sam jej proces jest znacznie zróżnicowany na różnych światach. Czasami życie inicjowane jest w jednym skupisku, czasami w trzech, jak to miało miejsce na Urantii. Na światach atmosferycznych wywodzi się ono zazwyczaj z morza, chociaż nie zawsze; dużo zależy od fizycznych warunków planety. Nosiciele Życia mają pozostawioną znaczną swobodę działania, kiedy inicjują życie.

W kształtowaniu się życia planetarnego, formy roślinne zawsze poprzedzają formy zwierzęce i rozwijają się one prawie kompletnie, zanim formy zwierzęce się zróżnicują. Wszystkie gatunki zwierząt rozwijają się z podstawowych, poprzedzającego je wzorów, z roślinnego królestwa rzeczy żywych; nie są organizowane oddzielnie.

Wczesne stadia ewolucji życia niezupełnie są zgodne z waszymi obecnymi poglądami na te sprawy. Śmiertelny człowiek nie jest ewolucyjnym przypadkiem. Istnieje precyzyjny system, wszechświatowe prawo, które stanowi o realizacji planu życia planetarnego na sferach w przestrzeni. Czas i tworzenie dużej ilości gatunków nie są czynnikami kontrolującymi. Myszy rozmnażają się znacznie szybciej niż słonie, jednak słonie rozwijają się szybciej niż myszy.

Bieg ewolucji planetarnej jest uporządkowany i kontrolowany. Rozwój wyższych organizmów z niższych kombinacji życia nie jest przypadkowy. Czasami rozwój ewolucyjny zostaje chwilowo opóźniony, przez zniszczenie pewnych korzystnych linii plazmy życiowej, przenoszonej w wyselekcjonowanych gatunkach. Czasem potrzeba wielu epok, aby zrekompensować szkody spowodowane utratą pojedynczej linii w dziedziczności ludzkiej. Takie wyselekcjonowane i wyższe linie żywej protoplazmy, kiedy raz się pojawią, powinny być zazdrośnie i inteligentnie strzeżone. I na większości zamieszkałych światów takie wyższe potencjały życia ceni się znacznie bardziej niż na Urantii.

2. PLANETARNE TYPY FIZYCZNE

W każdym systemie istnieje standardowy, podstawowy wzór życia roślinnego i zwierzęcego. Jednak Nosiciele Życia stają często w obliczu konieczności modyfikacji tych podstawowych wzorów, żeby sprostać zróżnicowanym warunkom fizycznym, napotykanym na licznych światach w przestrzeni. Wypracowują typ istoty śmiertelnej generalny dla całego systemu, ale jest siedem odmiennych typów fizycznych, jak również wiele tysięcy pomniejszych wariantów tych siedmiu głównych zróżnicowań:

1. Typy atmosferyczne.

2. Typy środowiskowe.

3. Typy grawitacyjne.

4. Typy temperaturowe.

5. Typy elektryczne.

6. Typy energetyczne.

7. Typy nienazwane.

System Satania zawiera wszystkie te typy oraz liczne grupy pośrednie, chociaż niektóre z nich reprezentowane są tylko w niewielkich ilościach.

1. Typy atmosferyczne. Na zróżnicowanie fizyczne światów zamieszkałych przez śmiertelników wpływa zasadniczo rodzaj atmosfery; inne wpływy, przyczyniające się do planetarnego zróżnicowania życia, są relatywnie drugorzędne.

Obecny stan atmosfery Urantii jest niemal idealny dla podtrzymywania człowieka typu oddychającego, jednak gatunek ludzki może być tak dalece zmodyfikowany, że może żyć zarówno na planetach superatmosferycznych jak i na subatmosferycznych. Modyfikacje takie rozciągają się również na życie zwierzęce, które jest bardzo urozmaicone na różnych sferach zamieszkałych. Zarówno na światach subatmosferycznych jak i na superatmosferycznych istnieje wielka różnorodność gatunków zwierzęcych.

Około dwa i pół procentu, pośród typów atmosferycznych w Satanii, stanowią suboddychający, około pięciu procent superoddychający a ponad dziewięćdziesiąt jeden procent średniooddychający; razem wszystkie te typy zajmują dziewięćdziesiąt osiem i pół procentu światów Satanii.

Istoty takie jak gatunek ludzki Urantii zalicza się do średniooddychających; reprezentujecie średnią albo typową klasę bytu śmiertelników. Jeśli istoty inteligentne istniałyby na planecie z atmosferą podobną do tej, jaką ma sąsiadująca z wami Wenus, zaliczałyby się one do grupy superoddychających, podczas gdy te, które zamieszkiwałyby planetę z atmosferą tak rozrzedzoną, jaką ma wasz zewnętrzny sąsiad Mars, określane byłyby jako suboddychający.

Jeśli śmiertelnicy zamieszkiwaliby planetę pozbawioną powietrza, tak jak wasz Księżyc, należeliby do oddzielnej klasy nie oddychających. Typ ten reprezentuje radykalne albo ekstremalne dostosowanie do otoczenia planetarnego i rozważany jest oddzielnie. Nie oddychający zajmują pozostałe półtora procentu światów Satanii.

2. Typy środowiskowe. Tego rodzaju zróżnicowania związane są z relacją śmiertelników do wody, powietrza i lądu, a istnieją cztery różne gatunki życia inteligentnego, uwzględniwszy stosunek do tych środowisk. Gatunek Urantii jest klasy lądowej.

Trudno wam wyobrazić sobie warunki środowiskowe, jakie panują na niektórych światach w ich wczesnych epokach. Te niezwykłe warunki zmuszają rozwijające się życie zwierzęce do pozostawania w swej morskiej ochronce przez czas dłuższy niż na tych planetach, które bardzo wcześnie dostarczyły gościnnego środowiska lądowego i atmosferycznego. I na odwrót, na niektórych światach, gdzie żyją istoty superoddychające, kiedy planeta nie jest zbyt wielka, czasami celowe jest stworzenie typu śmiertelnika gotowego do podróżowania w atmosferze. Ci podróżnicy powietrzni czasami wkraczają pomiędzy grupę wodną a lądową i zawsze żyją w pewnym stopniu na lądzie, przekształcając się ostatecznie w mieszkańców lądu.

Jednak na niektórych światach wciąż latają całe epoki, nawet po tym, jak zostaną gatunkiem istot lądowych.

Jest to zarówno fascynujące jak i zadziwiające, kiedy się obserwuje, jak wczesna cywilizacja istot ludzkich nabiera kształtu, o świcie powstawania gatunków na takich niezwykłych sferach, w jednym przypadku w powietrzu i na wierzchołkach drzew, w innym w płytkich wodach osłoniętych, tropikalnych basenów jak również na ich dnie, na brzegach i na obrzeżach morskich ogrodów. Nawet na Urantii długo trwała ta epoka, kiedy to człowiek prymitywny chronił się i rozwijał swą prymitywną cywilizację, żyjąc najczęściej na wierzchołkach drzew, jak to czynili jego nadrzewni przodkowie. Na Urantii wciąż macie grupę drobnych ssaków (rodzina nietoperzy), które latają w powietrzu a wasze foki i wieloryby ze środowiska morskiego także należą do gatunku ssaków.

Wśród typów środowiskowych Satanii, siedem procent stanowią typy wodne, dziesięć procent powietrzne, siedemdziesiąt procent lądowe a trzynaście procent mieszane typy powietrzno-lądowe. Jednak te modyfikacje wczesnego życia istot inteligentnych nie są ani ludzkimi rybami ani ludzkimi ptakami. Są to typy ludzkie i przedludzkie, nie superryby czy gloryfikowane ptaki, ale wyraźnie ludzie.

3. Typy grawitacyjne. Dzięki modyfikacji stwórczego planu istoty inteligentne są tak skonstruowane, że mogą funkcjonować bez przeszkód zarówno na sferach mniejszych jak i na większych niż Urantia, będąc tym samym w pewnym stopniu przystosowane do ciążenia na tych planetach, które nie mają idealnych rozmiarów i gęstości.

Poszczególne, planetarne typy śmiertelników, różnią się między sobą wzrostem, średnia wzrostu w Nebadonie wynosi około dwóch metrów. Niektóre, większe światy, zaludnione są istotami o wysokości około trzech czwartych metra. Wzrost śmiertelników rozciąga się od tej wysokości, poprzez średnią na średniej wielkości planetach, do około trzech metrów na mniejszych sferach zamieszkałych. W Satanii jest tylko jeden gatunek o wysokości około jednego metra. Dwadzieścia procent światów zamieszkałych w Satanii zaludnione jest śmiertelnikami zmodyfikowanych typów grawitacyjnych, którzy zajmują większe i mniejsze planety.

4. Typy temperaturowe. Można stwarzać istoty żywe, wytrzymujące temperatury zarówno znacznie wyższe jak i znacznie niższe, niż życiowa skala temperaturowa gatunku ludzkiego z Urantii. Istnieje pięć odrębnych rodzajów istot, jak są klasyfikowane w odniesieniu do mechanizmów regulacji ciepła. Na tej skali gatunek Urantii zajmuje trzecią pozycję. Trzydzieści procent światów Satanii zaludnione jest gatunkami zmodyfikowanych typów temperaturowych. Dwanaście procent należy do zakresu temperatur wyższych, osiemnaście do niższych, porównując z Urantianami, funkcjonującymi w grupie temperatur średnich.

5. Typy elektryczne. Środowiska elektryczne, magnetyczne i elektroniczne światów są bardzo zróżnicowane. Istnieje dziesięć modeli życia śmiertelnego, różnie kształtowanych, żeby mogły znosić zróżnicowanie energii różnych sfer. Te dziesięć odmian reaguje także w nieco odmienny sposób na chemiczne działanie promieni zwykłego światła słonecznego. Jednak to nieznaczne zróżnicowanie fizyczne w żaden sposób nie wpływa na życie intelektualne czy duchowe.

W elektrycznym pogrupowaniu życia śmiertelnego prawie dwadzieścia trzy procent należy do klasy czwartej – do egzystencji typu Urantii. Występowanie tych typów jest następujące: 1 – jeden procent; 2 – dwa procent; 3 – pięć procent; 4 – dwadzieścia trzy procent; 5 – dwadzieścia siedem procent; 6 – dwadzieścia cztery procent; 7 – osiem procent; 8 – pięć procent; 9 – trzy procent; 10 – dwa procent ogółu.

6. Typy zasilania energią. Nie wszystkie światy są takie same, gdy idzie o sposoby pobierania energii. Nie wszystkie światy zamieszkałe posiadają ocean atmosferyczny, nadający się do oddechowej wymiany gazów, jaki teraz ma Urantia. We wcześniejszych oraz końcowych stadiach istnienia wielu planet, istoty waszej obecnej klasy nie mogą istnieć; i kiedy warunki do oddychania na planecie osiągają bardzo wysokie lub bardzo niskie parametry, a wszystkie inne warunki dla istnienia inteligentnego życia są odpowiednie, Nosiciele Życia często wprowadzają na takich światach zmodyfikowaną formę ludzkiej egzystencji, istoty zdolne do bezpośredniego metabolizmu życiowego przy pomocy światła-energii oraz do przeobrażeń mocy z pierwszej ręki, od Nadrzędnych Kontrolerów Fizycznych.

Jest sześć różnych metod odżywiania się zwierząt i śmiertelników: suboddychający używają pierwszego sposobu odżywiania, mieszkańcy morza drugiego, średniooddychający trzeciego, tak jak na Urantii. Superoddychający posługują się czwartą metodą pobierania energii, podczas gdy nie oddychający należą do piątej kategorii odżywiania się i stosowania energii. Szósta metoda zasilania energią stosowana jest tylko wobec istot pośrednich.

7. Typy nienazwane. Są liczne dodatkowe warianty fizyczne życia planetarnego, jednak wszystkie takie odmiany są wyłącznie sprawą modyfikacji anatomicznej, fizjologicznego zróżnicowania i elektrochemicznego dostosowania. Różnice takie nie mają wpływu na życie intelektualne czy duchowe.

3. ŚWIATY ZAMIESZKAŁE PRZEZ ISTOTY NIE ODDYCHAJĄCE

Większość planet zamieszkałych zaludniona jest oddychającym typem istot inteligentnych. Są jednak klasy śmiertelników, zdolne do życia na światach z małą ilością powietrza lub zupełnie powietrza pozbawionych. Ten gatunek zajmuje mniej niż siedem procent światów zamieszkałych Orvontonu. W Nebadonie procent ten schodzi do poniżej trzech. W całej Satanii jest tylko dziewięć takich światów.

W Satanii tak mało jest światów, zamieszkałych przez gatunki nie oddychające, ponieważ ta niedawno zorganizowana sekcja Norlatiadeku wciąż zawiera sporo meteorycznych ciał kosmicznych; a światy bez ochronnego tarcia atmosfery narażone są na nieustanne bombardowanie przez takich wędrowców. Nawet niektóre komety złożone są z rojów meteorów, z reguły jednak meteory są rozproszonymi, mniejszymi skupiskami materii.

Wiele milionów meteorytów wchodzi codziennie w atmosferę Urantii, z prędkością dochodzącą do trzystu kilometrów na sekundę. Na światach bez oddychania zaawansowane gatunki muszą robić wiele, żeby zabezpieczyć się przed szkodami meteorytowymi, budując instalacje elektryczne działające na zasadzie niszczenia meteorów lub zmiany ich tras. Kiedy istoty te zapuszczają się poza strefy chronione, narażają się na wielkie niebezpieczeństwo. Na światach takich szaleją również niszczycielskie burze elektryczne, nieznane na Urantii; w okresach gigantycznych fluktuacji energii ich mieszkańcy muszą szukać schronienia w specjalnych strukturach o izolacji ochronnej.

Życie na światach bez oddychania różni się radykalnie od życia na Urantii. Nie oddychający nie jedzą ani też nie piją wody, tak jak gatunek ludzki Urantii. Reakcje systemu nerwowego, mechanizmy regulacji ciepła i metabolizm tych wyspecjalizowanych ludzi, różnią się radykalnie od takich samych funkcji u śmiertelników Urantii. Prawie każda ich czynność życiowa jest odmienna, prócz rozmnażania a nawet sposoby ich rozmnażania są w pewnym sensie inne.

Na światach bez oddychania gatunki zwierzęce są zupełnie odmienne od tych, jakie istnieją na planetach z atmosferą. Sposób życia bez oddychania różni się znacznie od metod egzystencji na świecie atmosferycznym; tamtejsi ludzie, będąc kandydatami do zespolenia z Duchem, mają nawet odmienną metodę przeżywania śmierci. Tym niemniej istoty te cieszą się życiem i prowadzą je w swojej domenie ze względnie takimi samymi troskami i radościami, jakich doznają śmiertelnicy, żyjący na światach atmosferycznych. Umysłem i charakterem nie oddychający nie różnią się od innych typów istot śmiertelnych.

Życie planetarne tego rodzaju śmiertelników mogłoby was bardzo zainteresować, ponieważ istoty tego gatunku zamieszkują sferę znajdującą się bardzo blisko Urantii.

4. EWOLUCYJNE ISTOTY OBDARZONE WOLĄ

Istnieją znaczne różnice pomiędzy śmiertelnikami pochodzącymi z różnych światów, nawet między tymi, co należą do takich samych typów intelektualnych i fizycznych, jednak wszyscy, posiadający wolę śmiertelnicy, są wyprostowanymi zwierzętami dwunożnymi.

Jest sześć zasadniczych ras ewolucyjnych: trzy podstawowe – czerwona, żółta i niebieska oraz trzy wtórne – pomarańczowa, zielona i indygo. Większość zamieszkałych światów posiada wszystkie te rasy, ale wiele planet, gdzie żyją istoty o mózgu trójdzielnym, zawiera tylko trzy podstawowe rodzaje istot. Tak samo niektóre systemy lokalne mają zaledwie trzy takie rasy.

Istoty ludzkie mają zazwyczaj dwanaście oddzielnych zmysłów fizycznych, chociaż zmysły specjalne u śmiertelników z mózgiem trójdzielnym wykraczają nieco poza te, jakie mają gatunki z mózgiem jedno- i dwudzielnym; mogą oni widzieć i słyszeć znacznie więcej, niż gatunek ludzki Urantii.

Na wszystkich typach planet potomstwo rodzi się zazwyczaj pojedynczo, porody wielorakie są wyjątkiem a życie rodzinne jest dość ujednolicone. Równość płci panuje na wszystkich zaawansowanych światach; mężczyźni i kobiety są jednakowi w wyposażeniu umysłowym i statusie duchowym. Tak długo nie uważamy, że planeta wyszła ze stadium barbarzyństwa, jak długo jedna płeć usiłuje tyranizować drugą. Ten aspekt życia istot stworzonych zostaje zawsze znacznie zaawansowany po przybyciu Materialnego Syna i Córki.

Pory roku i zmiany temperatury występują na wszystkich oświetlanych i ogrzewanych słońcem planetach. Rolnictwo występuje powszechnie na wszystkich światach atmosferycznych; uprawa roli jest wspólnym zajęciem zaawansowanych gatunków na wszystkich planetach.

We wczesnych dniach swej egzystencji, wszyscy śmiertelnicy mają generalnie takie same problemy z mikroskopijnymi wrogami, jakie teraz przeżywacie na Urantii, choć być może nie na taką skalę. Długość życia zróżnicowana jest na rozmaitych planetach, od dwudziestu pięciu lat na światach prymitywnych, do blisko pięciuset lat na bardziej zaawansowanych, starszych sferach.

Wszystkie istoty ludzkie grupują się zarówno plemiennie jak i rasowo. Takie grupowe podziały są nieodłączne ich pochodzeniu i naturze. Tendencje te mogą być przekształcone jedynie przez zaawansowanie cywilizacyjne i przez stopniowe uduchowianie. Problemy społeczne, ekonomiczne i rządowe światów zamieszkałych są zróżnicowane, w zależności od wieku planety i od stopnia, w jakim planety ulegały wpływowi kolejno przybywających Boskich Synów.

Umysł jest darem Nieskończonego Ducha i funkcjonuje praktycznie tak samo w rozmaitych środowiskach. Umysły śmiertelników są jednorodne, niezależnie od pewnych strukturalnych i chemicznych różnic, charakteryzujących natury fizyczne obdarzonych wolą istot w systemach lokalnych. Niezależnie od osobowych czy fizycznych zróżnicowań planetarnych, życie psychiczne wszelkich takich, rozmaitych klas śmiertelników, jest bardzo do siebie podobne a ich egzystencja zaraz po śmierci jest prawie identyczna.

Śmiertelny umysł nie może jednak przetrwać śmierci bez nieśmiertelnego ducha. Umysł człowieka jest śmiertelny, tylko obdarzający go duch jest nieśmiertelny. Przetrwanie zależy od uduchowienia, prowadzonego przez Dostrajacza, co się wiąże z narodzinami i ewolucją nieśmiertelnej duszy; przynajmniej nie powinien się wykształcić antagonizm wobec misji Dostrajacza, powodującej duchowe przekształcenie materialnego umysłu.

5. PLANETARNE GRUPY ŚMIERTELNIKÓW

Raczej trudno będzie dokonać odpowiedniego przedstawienia planetarnych grup śmiertelników, ponieważ mało o nich wiecie, oraz dlatego, że tak wiele jest ich odmian. Istoty śmiertelne można jednak rozpatrywać z rozmaitych punktów widzenia a mianowicie:

1. Według dostosowania do środowiska planetarnego.

2. Według rodzajów mózgu.

3. Według wrażliwości duchowej.

4. Według planetarnych epok śmiertelników.

5. Według pokrewieństwa istot stworzonych.

6. Według zespolenia z Dostrajaczem.

7. Według metod opuszczania planety.

Sfery zamieszkałe siedmiu superwszechświatów zaludnione są śmiertelnikami, którzy klasyfikują się do jednej albo równocześnie do większej ilości kategorii tych siedmiu, ogólnych klas ewolucyjnego życia. Jednak te ogólne klasyfikacje nie obejmują takich istot jak midsonici, ani też pewnych innych form inteligentnego życia. Światy zamieszkałe, przedstawione w tych narracjach, zaludnione są śmiertelnymi istotami ewolucyjnymi, ale istnieją również inne formy życia.

1. Dostosowanie do środowiska planetarnego. Z punktu widzenia dostosowania życia istot stworzonych do środowiska planetarnego, zamieszkałe światy dzielą się na trzy zasadnicze grupy: grupa normalnego dostosowania, grupa radykalnego dostosowania i grupa eksperymentalna.

Normalne dostosowanie do warunków planetarnych zgodne jest z generalnymi, fizycznymi wzorcami uprzednio rozważanymi. Światy istot nie oddychających stanowią rodzaj dostosowania radykalnego albo ekstremalnego, jednakże do tej grupy zaliczają się również inne typy istot. Światy eksperymentalne są zazwyczaj idealnie dostosowane do typowych form życia i na takich planetach dziesiętnych Nosiciele Życia próbują wytworzyć wartościowe odmiany standardowego planu życia. Wasz świat jest planetą eksperymentalną i dlatego różni się on znacznie od siostrzanych sfer Satanii; na Urantii pojawiło się wiele form życia nieistniejących gdzie indziej; tak samo wiele pospolitych gdzie indziej gatunków nie występuje na waszej planecie.

We wszechświecie Nebadon wszystkie światy o życiu zmodyfikowanym zgrupowane są w jedną serię i stanowią specjalną domenę spraw wszechświatowych, której poświęcają uwagę odpowiedni administratorzy; a wszystkie takie eksperymentalne światy są okresowo kontrolowane przez korpus wszechświatowych szefów, którym przewodzi finalista-weteran, znany w Satanii jako Tabamantia.

2. Rodzaje mózgu. Jedyną fizyczną cechą wspólną wszystkich śmiertelników jest mózg i system nerwowy; tym niemniej istnieją trzy podstawowe systemy mechanizmów mózgowych: mózgi jedno-, dwu- i trójdzielne. Urantianie należą do typu dwudzielnego, niejako bardziej obdarzonego wyobraźnią, bardziej ryzykanckiego i filozoficznego, niż śmiertelnicy z mózgiem jednodzielnym, jednak w pewnym sensie mniej duchowego, etycznego i pełnego uwielbienia, niż typy trójdzielne. Takie zróżnicowanie mózgowe charakteryzuje nawet przedludzkie byty zwierzęce.

Dzięki dwupółkulowemu typowi kory mózgowej Urantian możecie nieco zrozumieć, przez analogię, mózg typu jednodzielnego. Trzeci mózg klas trójdzielnych najlepiej można zrozumieć jako rozwinięcie waszej niższej, albo rudymentarnej formy mózgu, który kształtuje się do tego punktu, kiedy działa głównie jako kontroler funkcji fizycznych, pozostawiając dwa wyższe mózgi wyższym funkcjom: jeden dla działań intelektualnych a drugi dla funkcji duchowego kopiowania, dokonywanych przez Dostrajacza Myśli.

Podczas gdy ziemskie osiągnięcia gatunków z mózgiem jednodzielnym są nieco zawężone w porównaniu z klasą mózgu dwudzielnego, starsze planety grupy trójdzielnej charakteryzują się cywilizacją, która zdumiałaby Urantian i która mogłaby w pewnym sensie was zawstydzić przy porównaniu. W wynalazkach mechanicznych i cywilizacji materialnej, nawet w postępie intelektualnym, światy śmiertelników z mózgiem dwudzielnym potrafią się zrównać ze sferami o mózgu trójdzielnym. Jednak jesteście nieco opóźnieni w wyższej kontroli umysłowej oraz w rozwoju wymiany intelektualnej i duchowej.

Przy dokonywaniu wszystkich takich ocen porównawczych, dotyczących postępu intelektualnego czy osiągnięć duchowych jakiegokolwiek świata, czy grupy światów, należy rzetelnie wziąć pod uwagę wiek planetarny; wiele, bardzo wiele zależy od wieku, pomocy niesionej przez udoskonalaczy biologicznych i od kolejnych misji różnych klas Boskich Synów.

Podczas gdy gatunki z mózgiem trójdzielnym są zdolne do nieco bardziej zaawansowanego rozwoju planetarnego, niż klasy jednodzielne czy dwudzielne, wszystkie mają ten sam typ plazmy życiowej i prowadzą działalność planetarną w sposób bardzo zbliżony do tego, jakim żyją istoty ludzkie na Urantii. Na światach systemów lokalnych występują wszystkie trzy rodzaje śmiertelników. W większości wypadków warunki planetarne niewiele mają wspólnego z decyzjami, podejmowanymi przez Nosicieli Życia, w trakcie planowania tych różnych klas śmiertelników na różnych światach; te plany, oraz ich wprowadzanie w życie, to prerogatywy Nosicieli Życia.

Gdy idzie o drogę wznoszenia się, te trzy klasy są na równych prawach. Każda z nich musi przebyć tą samą, intelektualną drogę rozwoju i każda musi przejść te same sprawdziany postępu. Dla tych, zróżnicowanych światów, zarówno administracja systemu jak i kontrola nadrzędna konstelacji są na równi wolne od dyskryminacji; nawet rządy Książąt Planetarnych są identyczne.

3. Wrażliwość duchowa. Gdy idzie o kontakty ze sprawami duchowymi, istnieją trzy grupy planów umysłu. Klasyfikacja ta nie odnosi się do grup śmiertelników z mózgiem jedno-, dwu- lub trójdzielnym; odnosi się ona zasadniczo do chemii gruczołów, dokładniej, do organizacji pewnych gruczołów, porównywalnych z przysadką mózgową. Gatunki zamieszkujące niektóre światy mają jeden taki gruczoł, inne dwa, tak jak Urantianie, podczas gdy na innych jeszcze sferach ich mieszkańcy mają trzy takie unikalne ciała. Wrodzone zdolności wyobraźni i wrażliwości duchowej wyraźnie podlegają wpływom tak różnorodnych wyposażeń chemicznych.

Gdy idzie o grupy wrażliwości duchowej, sześćdziesiąt pięć procent śmiertelników jest w drugiej grupie, tak jak gatunek Urantii. Dwanaście procent należy do typu pierwszego, z natury mniej wrażliwego, podczas gdy dwadzieścia trzy procent ma większe inklinacje duchowe w trakcie swego ziemskiego życia. Jednak takie zróżnicowania nie pozostają po naturalnej śmierci; wszystkie te różnice gatunkowe odnoszą się tylko do życia w ciele.

4. Planetarne epoki śmiertelników. Klasyfikacja ta uwzględnia kolejność systemów sprawiedliwości, jak oddziałują one na ziemski status człowieka i jego reagowanie na niebiańską opiekę.

Życie na planetach inicjowane jest przez Nosicieli Życia, którzy nadzorują jego rozwój do pewnego momentu po ewolucyjnym pojawieniu się śmiertelnego człowieka. Zanim Nosiciele Życia opuszczą planetę, wprowadzają na nią Księcia Planetarnego, jako władcę danej domeny. Razem z tym władcą przybywa pełen kontyngent podwładnych, przybocznych i usługujących pomocników a pierwsze sądzenie żywych i umarłych następuje równocześnie z przybyciem Księcia.

Wraz z pojawieniem się różnych grup ludzkich, przybywa Książę Planetarny, żeby zapoczątkować cywilizację i scentralizować społeczność ludzką. Wasz zdezorientowany świat nie może stanowić kryterium oceny wczesnych dni rządów Książąt Planetarnych, gdyż to właśnie w początkach takiej administracji na Urantii wasz Książę Planetarny, Caligastia, związał swój los z buntem Władcy Systemu, Lucyfera. Od tego czasu wasza planeta podąża burzliwą drogą.

Na normalnym, ewolucyjnym świecie, rozwój gatunku osiąga swój naturalny szczyt biologiczny za rządów Księcia Planetarnego i krótko po tym Władca Systemu ekspediuje na taką planetę Materialnego Syna i Córkę. Te pozaplanetarne istoty służą jako udoskonalacze biologiczni; ich odstępstwo na Urantii dodatkowo skomplikowało waszą planetarną historię.

Gdy intelektualny i etyczny rozwój gatunku ludzkiego osiąga swe ewolucyjne granice, przybywa na misję arbitrażową Rajski Syn Avonalny; a potem, kiedy status duchowy takiego świata zbliża się do swych naturalnie osiągalnych limitów, planetę odwiedza Rajski Syn obdarzający. Zasadniczą misją obdarzającego Syna jest ugruntowanie planetarnego statusu i wypuszczenie Ducha Prawdy, ażeby działał na planecie i przygotował podłoże dla powszechnego przybycia Dostrajaczy Myśli.

Tutaj znowu Urantia odeszła od normy: na waszym świecie nigdy nie było misji arbitrażowej, ani też wasz Syn obdarzający nie należał do klasy Avonalnej; planeta wasza miała niezwykły zaszczyt zostać planetą ojczystą śmiertelnika, Syna Władcy, Michała z Nebadonu.

W wyniku działalności wszystkich kolejnych klas Boskiego synostwa, światy zamieszkałe i ich zaawansowane narody zaczynają osiągać szczyt ewolucji planetarnej. Światy takie są teraz dojrzałe do kulminacyjnej misji, do przybycia Nauczycieli-Synów Trójcy. Ta epoka Nauczycieli-Synów jest wstępem do końcowej epoki planetarnej – do ewolucyjnej utopii – epoki światłości i życia.

Powyższa klasyfikacja istot ludzkich będzie szczegółowo rozważana w kolejnym przekazie.

5. Pokrewieństwo istot stworzonych. Planety nie są organizowane jedynie pionowo, w systemy, konstelacje i tak dalej, ale administracja wszechświatowa umożliwia także ich grupowanie poziome, odpowiednio do typów, serii i innych związków. Ta pozioma administracja wszechświata zajmuje się zwłaszcza koordynacją działań pokrewnej natury, jakie są niezależnie rozwijane na różnych sferach. Te spokrewnione klasy istot wszechświatowych są okresowo kontrolowane przez pewien mieszany korpus wysokich osobowości, działających pod przewodnictwem finalistów o długiej praktyce.

Takie czynniki pokrewieństwa przejawiają się na wszystkich poziomach, ponieważ pokrewne grupy występują tak samo pomiędzy osobowościami nie będącymi ludźmi, jak i pomiędzy istotami śmiertelnymi. Inteligentne istoty są spokrewnione pionowo, w dwunastu wielkich grupach, po siedem głównych sekcji każda. Koordynacja pomiędzy tymi, unikalnie spokrewnionymi grupami, utrzymywana jest prawdopodobnie pewnymi, nie w pełni zrozumiałymi metodami Istoty Najwyższej.

6. Zespolenie z Dostrajaczem. Duchowa klasyfikacja wszystkich grup śmiertelników, podczas ich doświadczeń poprzedzających zespolenie, całkowicie jest zdeterminowana odniesieniem ich statusu osobowego do zamieszkującego ich Nieodgadnionego Monitora. Prawie dziewięćdziesiąt procent światów zamieszkałych Nebadonu zaludnione jest śmiertelnikami, zespalającymi się z Dostrajaczem, w przeciwieństwie do pobliskiego wszechświata, gdzie tylko ponad połowa światów posiada te istoty, które są zamieszkałymi przez Dostrajacza kandydatami do wiecznego zespolenia.

7. Metody opuszczania planety. Zasadniczo jest tylko jeden sposób, jakim życie indywidualnego człowieka może być zapoczątkowane na światach zamieszkałych a jest to jego spłodzenie i naturalne narodziny; jest jednak wiele metod, dzięki którym człowiek opuszcza swój ziemski stan i zyskuje dostęp do płynącego do wewnątrz strumienia istot wznoszących się do Raju.

6. OPUSZCZANIE ZIEMI

Wszystkie, zróżnicowane fizycznie typy i grupy planetarnych śmiertelników, tak samo korzystają ze służby Dostrajaczy Myśli, aniołów stróżów i różnorodnych klas zastępów posłańców Nieskończonego Ducha. Wszyscy tak samo wyzwalają się z więzów ciała, przez równouprawnienie naturalnej śmierci i wszyscy tak samo idą do światów morontialnych duchowej ewolucji i rozwoju umysłowego.

Od czasu do czasu, na wniosek władz planetarnych lub władców systemu, przeprowadzane są specjalne zmartwychwstania śpiących przetrwałych. Takie zmartwychwstania zdarzają się przynajmniej raz na millennium czasu planetarnego, kiedy to nie wszyscy, ale „wielu spośród tych, którzy śpią w prochu, się zbudzi”. Te zmartwychwstania specjalne są okazją dla uaktywnienia się określonej grupy wznoszących się istot, działających w służbach specjalnych planu wznoszenia się śmiertelnika we wszechświecie lokalnym. Z tymi, specjalnymi zmartwychwstaniami, wiążą się zarówno względy praktyczne jak i czynniki uczuciowe.

We wcześniejszych epokach zamieszkałego świata, wielu śmiertelników powoływanych jest do sfer mieszkań podczas specjalnych i milenijnych zmartwychwstań, jednak większość przetrwałych istot zostaje uosobiona ponownie podczas inauguracji nowego systemu sprawiedliwości, związanego z nadejściem Boskiego Syna, odbywającego służbę na planecie.

1. Śmiertelnicy przetrwania grupowego albo według systemu sprawiedliwości. Wraz z przybyciem na zamieszkały świat pierwszego Dostrajacza, pojawiają się też na tym świecie serafini opiekunowie, nieodzowni przy opuszczaniu planety. W okresie zawieszenia życia u śpiących przetrwałych, wartości duchowe i wieczne rzeczywistości nowo ukształtowanych, nieśmiertelnych dusz, przechowywane są jako święte powiernictwo przez osobistego albo grupowego serafina opiekuna.

Grupa opiekunów, przydzielonych do śpiących przetrwałych, zawsze działa z Synami sądzącymi, kiedy przychodzą do danego świata. „I pośle anioły swoje, i zgromadzą wybrane jego od czterech wiatrów”. Razem z każdym serafinem, przydzielonym do ponownego uosobienia śpiącego śmiertelnika, działa powracający Dostrajacz, ten sam nieśmiertelny fragment Ojca, który żył w śmiertelniku za jego dni w ciele, i tym sposobem tożsamość jest odtworzona a osobowość zmartwychwstała. Gdy podopieczni śpią, oczekujące ich Dostrajacze służą na Diviningtonie; w tym okresie przejściowym nigdy nie zamieszkują umysłu innego śmiertelnika.

Podczas gdy starsze światy zamieszkałe posiadają wysoce rozwinięte i znakomicie uduchowione typy istot ludzkich, które są praktycznie zwolnione z życia morontialnego, wczesne epoki gatunków pochodzących od zwierząt charakteryzują się śmiertelnikami prymitywnymi i tak niedojrzałymi, że ich zespolenie z Dostrajaczami jest niemożliwe. Przebudzenia tych śmiertelników dokonuje serafin opiekun, w połączeniu ze zindywidualizowaną częścią nieśmiertelnego ducha Trzeciego Źródła i Centrum.

Tym właśnie sposobem, śpiący przetrwali z danej epoki planetarnej zostają ponownie uosobieni podczas apeli systemów sprawiedliwości. Jednak, co się tyczy niemożliwych do zbawienia osobowości z danej domeny, nie ma żadnego nieśmiertelnego ducha, aby działał z grupowymi opiekunami przeznaczenia, a to stanowi o zakończeniu bytu istoty. Chociaż niektóre wasze zapisy przedstawiają te wydarzenia, jako zachodzące na planetach śmierci, w rzeczywistości wszystkie one zdarzają się na światach-mieszkaniach.

2. Śmiertelnicy indywidualnych porządków wznoszenia się. Indywidualny postęp istot ludzkich mierzony jest ich kolejnymi osiągnięciami oraz przejściem (opanowaniem) siedmiu kręgów kosmicznych. Te kręgi postępu śmiertelnika są poziomami łącznych wartości intelektualnych, społecznych, duchowych i wnikliwości kosmicznej. Śmiertelnicy zaczynają od kręgu siódmego i dążą do pierwszego a wszystkim tym, którzy dotarli do trzeciego, natychmiast przydziela się osobistych opiekunów przeznaczenia. Ci śmiertelnicy mogą zostać ponownie uosobieni w życiu morontialnym, niezależnie od orzeczeń systemu sprawiedliwości czy jakichkolwiek innych.

We wczesnych epokach świata ewolucyjnego niewielu śmiertelników idzie na sąd trzeciego dnia. Jednak w miarę upływu epok, coraz więcej osobistych opiekunów przeznaczenia przydziela się zaawansowanym śmiertelnikom, a zatem coraz większa liczba rozwijających się istot uosabiana jest ponownie, na trzeci dzień po swej naturalnej śmierci. W takich wypadkach powrót Dostrajacza oznacza przebudzenie duszy ludzkiej i jest to ponowne uosobienie zmarłego, tak dosłowne jak wtedy, kiedy masowy apel jest zwoływany na koniec systemu sprawiedliwości na światach ewolucyjnych.

Są trzy grupy indywidualnych, wznoszących się istot. Mniej zaawansowani lądują na wstępnym albo pierwszym świecie-mieszkaniu. Grupa bardziej zaawansowana może zacząć swą egzystencję morontialną na którymkolwiek ze światów pośrednich, zgodnie ze swoim uprzednim rozwojem planetarnym. Najbardziej zaawansowani z tych klas zaczynają swe doświadczenie morontialne na siódmym świecie-mieszkaniu.

3. Śmiertelnicy próbno-zależnej klasy wznoszenia się. Przybycie Dostrajacza ustanawia tożsamość w oczach wszechświata i wszystkie istoty przezeń zamieszkałe stają na apelu sprawiedliwości. Jednak życie doczesne na światach ewolucyjnych jest niepewne i wielu ludzi umiera zanim wybierze rajską egzystencję. Wtedy takie, zamieszkałe przez Dostrajacza dzieci i młodzież, podążają śladami rodzica najbardziej zaawansowanego w statusie duchowym, a zatem idą do świata finalistów systemu (ochronki próbnej) na trzeci dzień, lub podczas zmartwychwstań specjalnych czy regularnych apeli milenijnych i systemu sprawiedliwości.

Dzieci, które umarły zbyt młodo, żeby mieć Dostrajacza Myśli, uosabiane są ponownie na światach finalistów systemów lokalnych, równocześnie z przybyciem któregokolwiek z rodziców do światów-mieszkań. Dziecko zdobywa tożsamość fizyczną w czasie ziemskich narodzin, jednak w tym, co dotyczy wiecznego życia, uznaje się, że wszystkie pozbawione Dostrajacza dzieci są za nadal związane ze swoimi rodzicami.

W odpowiednim czasie przybywają Dostrajacze Myśli, żeby zamieszkać tych malców, podczas gdy służba seraficzna, dla obu próbno-zależnych klas przetrwania, jest generalnie taka sama jak u rodzica bardziej zaawansowanego, albo jak u jednego z rodziców, gdy tylko jedno przeżyje śmierć. Te dzieci, które docierają do trzeciego kręgu, mają przyznawanych opiekunów osobistych, niezależnie od statusu ich rodziców.

Podobne ochronki próbne prowadzone są na sferach finalistów w zarządzie konstelacji i wszechświata, dla pozbawionych Dostrajacza dzieci pierwszej i drugiej zmodyfikowanej klasy wznoszących się istot.

4. Śmiertelnicy drugich, zmodyfikowanych klas wznoszenia się. Są to zaawansowane istoty ludzkie z pośrednich światów ewolucyjnych. Z reguły nie są odporne na naturalną śmierć, ale są zwolnione z przechodzenia przez siedem światów mieszkań.

Ich mniej doskonała grupa budzi się ponownie w stolicach swych systemów lokalnych, pomijając tylko światy-mieszkania. Grupa pośrednia idzie do światów szkoleniowych konstelacji i pomija cały porządek morontialny systemu lokalnego. Jeszcze później, w planetarnych epokach dążeń duchowych, wielu przetrwałych śmiertelników budzi się w zarządzie konstelacji i stamtąd zaczynają się wznosić do Raju.

Zanim jednak jakakolwiek z tych grup może pójść naprzód, musi najpierw iść wstecz, jako instruktorzy do tych światów, których nie przeszli i jako nauczyciele zdobywać wiele doświadczeń w tych domenach, które minęli jako uczniowie. Potem wszyscy idą do Raju trasami wyznaczonymi dla rozwoju śmiertelników.

5. Śmiertelnicy pierwszej, zmodyfikowanej klasy wznoszenia się. Śmiertelnicy ci należą do tego ewolucyjnego typu życia, które zespala się z Dostrajaczem, jednak reprezentują oni najczęściej końcowe stadia rozwoju ludzkiego na ewoluującym świecie. Te gloryfikowane istoty zwolnione są z przechodzenia przez bramy śmierci; przejmuje ich Syn; są transponowani spośród żywych i pojawiają się wprost przed Synem Władcą, w zarządzie wszechświata lokalnego.

Są to ci śmiertelnicy, którzy zespalają się ze swymi Dostrajaczami podczas ziemskiego życia i takie zespolone z Dostrajaczem osobowości przemierzają bez przeszkód przestrzeń, zanim zostaną ubrane w formy morontialne. Te zespolone dusze udają się do hal zmartwychwstania wyższych sfer morontialnych, dzięki bezpośredniemu przelotowi Dostrajacza, gdzie otrzymują wstępną inwestyturę morontialną, tak samo jak wszyscy inni śmiertelnicy przybywający ze światów ewolucyjnych.

Pierwsza, zmodyfikowana klasa wznoszenia się śmiertelników, może się odnosić do jednostek z jakiejkolwiek grupy planetarnej, od najniższych do najwyższych stadiów tych światów, gdzie zespalają się z Dostrajaczem, jednak znacznie częściej funkcjonuje ona na starszych sferach, po tym, jak skorzystały one z pobytu licznych Boskich Synów.

Wraz z zaprowadzeniem planetarnej epoki światłości i życia, wielu ludzi idzie do światów morontialnych wszechświata według pierwszej, zmodyfikowanej klasy transponowania. Później, w zaawansowanych stadiach stabilnej egzystencji, kiedy większość śmiertelników opuszczających domenę zalicza się do tej klasy, uważa się, że planeta również należy do tej grupy. Na sferach długo ustanowionych w światłości i życiu naturalna śmierć staje się coraz rzadsza.

[Przedstawione przez Melchizedeka z Jerusemskiej Szkoły Administracji Planetarnej].

powrót do spisu treści