English:
Greek:
HOME    |    Contact me

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ

Κεφάλαιο 1 α'.    Ο Ιωάννης προς τις 7 εκκλησίες της Ασίας.  Xάρις και ειρήνη σε εσάς απο τον Ων και Ην και τον Ερχόμενο και απ'τα 7 Πνεύματα τα οποία είναι μπροστά στο θρόνο Του, και απ'τον Ιησού Χριστό ο οποίος είναι ο πιστός μάρτυρας, ο πρωτότοκος εκ'των  νεκρών, και ο Βασιλιάς των βασιλιάδων της γης. Αυτός που μας αγάπησε και έπλυνε τις αμαρτίες μας με το Αίμα Του, και μας έκαμε βασιλιάδες και ιερείς του Θεού και Πατέρα Του, σε Αυτόν ανήκει η δόξα και η εξουσία στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Ιδού έρχεται μέσα στα σύννεφα, και κάθε άνθρωπος θα Τον δει, ακόμα και εκείνοι που Τον σταύρωσαν και Τον τρύπισαν, και θα θρηνήσουν όλες οι φυλές  της γης, ναι, αμήν. Εγώ Είμαι το Α και το Ω, λέει ο Κύριος, η αρχή και το τέλος, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας. Εγώ ο Ιωάννης, ο αδελφός και συμμετέχων στη θλίψη και στη βασιλεία και στην υπομονή του Ιησού Χριστού, ήμουν εξόριστος στο νησί Πάτμος για το Λόγο του Θεού και για τη μαρτυρία του Ιησού Χριστού. Κατά την εβδόμη ημέρα (Κυριακή) ήρθα σε πνευματική έκσταση, και άκουσα πίσω μου μια δυνατή φωνή σαν σάλπιγγα η οποία έλεγε. Εγώ Είμαι το Α και το Ω, ο πρώτος και ο τελευταίος, και ότι βλέπεις γράψτα σε βιβλίο και να το στείλεις στις 7 εκκλησίες της Ασίας, στην Εφεσο, στην Σμύρνη, στην Πέργαμο, στην Θυάτειρα, στις Σάρδεις, στην Φιλαδέλφειας και στην Λαοδικείας.

    Εγύρισα να δω Αυτόν που μου μίλησε, και τότε είδα 7 λυχνάρια και ανάμεσα στα 7 λυχνάρια είδα κάποιον που έμοιαζε με Υιό ανθρώπου, ήταν ντυμένος με μακρύ χιτώνα που έφτανε ως τα άκρα των ποδιών, φορούσε κοντά στους μαστούς χρυσή ζώνη, το κεφάλι και τα μαλιά Του ήταν λευκά σαν άσπρο μαλλί και σαν το χιόνι, και τα μάτια Του ήταν σαν φλόγες φωτιάς, και τα πόδια Του ήταν σαν πυρακτωμένος χαλκός, και η φωνή Του ήταν σαν τον ήχο πολύ νερού.

Στο δεξιό Του χέρι κρατούσε 7 αστέρια, και απ'το στόμα Του έβγαινε ένα μυτερό δίκοπο σπαθί, και το πρόσωπο Του έλαμπε όπως λάμπει ο ήλιος στο καταμεσήμερο.

    Οταν Τον είδα έπεσα μπρος στα πόδια Του σαν νεκρός, και Εκείνος έθεσε το δεξιό Του χέρι πάνω μου και μου είπε. Μη φοβάσαι, Εγώ Είμαι ο πρώτος και ο τελευταίος, και ο ζωντανός, και ενώ έγινα νεκρός, ιδού είμαι ζωντανός και θα είμαι πάντα, και Εγώ κρατώ τα κλειδιά του άδη και του θανάτου. Γράψε όσα είδες, και όσα είναι, και όσα μέλλουν να γίνουν μετά απ'αυτά, το μυστήριο των 7 αστέρων τους οποίους είδες στο δεξιό Μου χέρι, και τα 7 χρυσά λυχνάρια. Τα 7 αστέρια είναι οι 7 άγγελοι  των 7 εκκλησιών, και τα 7 λυχνάρια είναι οι 7 εκκλησίες.

   

Καθώς Πιστεύω. Ο Ιωάννης καθώς γράφει ο ίδιος βρισκόταν εξόριστος στο νησί Πάτμος, όπου την έβδομη ημέρα της εβδομάδας ήρθε σε πνευματική, θεία  έκσταση, καθώς άκουσε πίσω του μια δυνατή φωνή σαν σάλπιγγα η οποία έλεγε.

    Εγώ Είμαι το Α και το Ω, ο Πρώτος και ο Τελευταίος.

     Απο εδώ αρχίζει το τελευταίο μέρος των προφητειών προαναγγέλωντας τρομερές συμφορές που τελικά θα συντρίψουν το κράτος του εχθρού, και επιτέλους το Φως του κόσμου θα ανατείλλει πάνω από τα πνιγερά σκοτάδια φωτίζοντας και κυριαρχώντας απόλυτα στη γη. Είπε ο Θεός, Γεννηθήτω Φως, και αφού ο Θεός γέννησε το Φως της δημιουργίας, θα έρθει και ο καιρός της απόλυτης κυριαρχίας του Φωτός. Ο Κύριος εμφανίστηκε με συμβολική ενδυμασία ανάμεσα από συμβολικά λυχνάρια και κρατώντας στα χέρια Του 7 συμβολικά αστέρια. Εγώ Είμαι λέει το Α και το Ω, ο πρώτος και ο τελευταίος, ο Ων και ο Ην, και ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας.  Ο Κύριος Ιησούς Χριστός είναι λοιπόν ο πρώτος και ο τελευταίος, αλλά και ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας. Οταν κάποτε στη γη ζητούσαν οι μαθητές Του να τους δείξει τον Πατέρα, Εκείνος τους απάντησε. Τόσον καιρό είμαι μαζί σας και ακόμα δεν Με γνωρίσατε; Οποιος είδε Εμένα, είδε και τον Πατέρα! Ο Υιός και ο Πατέρας είναι Ενα, και μαζί με το Αγιο Πνεύμα, είναι ο Θεός. 

      Ο Κύριος εμφανίστηκε ανάμεσα απο 7 λυχνάρια τα οποία συμβολίζουν τις εκκλησίες με τους πιστούς. Κρατούσε στο χέρι Του 7 αστέρια τα οποία συμβολίζουν τους εκάστοτε επίγειους αρχηγούς των εκκλησιών. Τα αστέρια σε άλλες περιπτώσεις συμβολίζουν επίσης τα θεία φώτα στη γη, όπως νόμοι, προφητείες, θείες διδασκαλίες. Η ενδυμασία του Κυρίου στην αρχή της Αποκάλυψης, μάλλον συνιστά αξιοπρεπή ενδυμασία για τους πιστούς Του. Τα άσπρα μαλλιά σαν το χιόνι, θεωρώ πως συμβολίζουν αληθινή σοφία και σύνεση. Σοφία, σύνεση, και κυρίως αγάπη πρέπει να διακρίνουν τους πιστούς και κυρίως τους ποιμένες. Τα φλογισμένα πόδια σαν πυρακτωμένος χαλκός, μάλλον εννοούν ότι ο κάθε πιστός πρέπει να είναι έτοιμος/προετοιμασμένος να περπατήσει ακόμα και μέσα στη φωτιά αν χρειαστεί.

    Ενώ  όπου βαδίζει, πρέπει να μεταφέρνει τη άγια φωτιά του Θεού στον κόσμο. Το σπαθί του στόματος Του συμβολίζει κρίση που θα έρθει στο τέλος, ενώ στην αρχή, σαφέστατα έχει σκοπό να προειδοποιήσει κυρίως τους τυχόν διεφθαρμένους ποιμενάρχες. Η χρυσή ζώνη κοντά στους μαστούς, μάλλον μας λέει πως ο θησαυρός του πιστού είναι ο θησαυρός του Θεού, και  αυτός βρίσκεται κοντά στην καρδιά. Βρίσκεται μέσα στα άγια αισθήματα της αγάπης για το Θεό και για τους άλλους. Το χρυσάφι δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με το γνωστό μέταλο, απλά στην ανθρώπινη γλώσσα, χρησιμοποείται σαν σύμβολο θησαυρού. Συμβολίζει τους ανεκτίμητους πνευματικούς θησαυρούς του Θεού, και με αυτό το θησαυρό στολίζεται ο πιστός. Οχι με υλικό χρυσάφι!

  Μην φοβάσαι είπε στον Ιωάννη. Εγώ Είμαι ο πρώτος και ο τελευταίος, και ο ζωντανός, και ενώ έγινα νεκρός, (έγινα νεκρός, έγινα σαν νεκρός, δηλαδή δεν πέθανα, νόμισαν ότι πέθανα, διότι ο Θεός δεν πεθαίνει) ιδού όμως είμαι ζωντανός και θα είμαι πάντα, και Εγώ κρατώ τα κλειδιά του άδη και του θανάτου. Νεκρός δεν έγινε μόνο πάνω στο Σταυρό, η μάλλον δεν έγινε νεκρός πάνω στο Σταυρό, το αντίθετο, διότι ναι μεν πέθανε το υλικό Του σώμα, αλλά αυτός ο θάνατος Τον απελευθέρωσε από τους πόνους, καθώς απελευθερώνει τον καθένα μας. Εκείνο που κυρίως εννοεί εδώ ο Κύριος δεν είναι ο θάνατος του πρόσκαιρου υλικού Σώματος Του αλλά το γεγονός ότι έφυγε από την δόξα του Υψίστου Πατέρα για να ζήσει σαν Ανθρωπος. Και αυτός ο χωρισμός, ήταν μια μεγάλη θυσία, ήταν ένας αληθινός πρόσκαιρος θάνατος.

 

Κεφάλαιο 2 β'.    Προς τον άγγελο της εκκλησίας της Εφέσου γράψε. Αυτά λέει Εκείνος που κρατάει στο δεξιό Του χέρι τα 7 αστέρια και περπατάει ανάμεσα στα 7 χρυσά λυχνάρια, ξέρω τα έργα σου και τον κόπο σου, και ξέρω την υπομονή σου, και δεν μπορείς να υποφέρεις τους κακούς, και εδοκίμασες αυτούς που λένε ότι είναι απόστολοι, και δεν είναι, και τους βρήκες να λένε ψέματα. Και εσύ υπόφερες και έχεις υπομονή, και εργάστηκες για το όνομα Μου και δεν κουράστηκες. Εχω όμως κάτι εναντίον σου, διότι άφησες την αγάπη που είχες. Θυμίσου λοιπόν πούθε έπεσες, και μετανόησε και κάνε τα έργα που έκανες πρώτα, διαφορετικά θα έρθω γρήγορα και θα μετακινήσω το λυχνάρι σου αν δεν μετανοήσεις. Εχεις όμως κάτι, μισείς τα έργα των Νικολαϊτών τα οποία και Εγώ μισώ.  Οποιος έχει αυτιά ας ακούει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες, σε όποιον νικάει θα του δώσω να φάει απ'το Ξύλο της Ζωής το οποίο είναι στο κέντρο του παραδείσου του Θεού. Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Σμύρνης γράψε, αυτά λέει ο πρώτος και ο τελευταίος, Εκείνος που πέθανε και έζησε, ξέρω τα έργα σου και την θλίψη σου και την φτώχεια σου, (είσαι όμως πλούσιος) και γνωρίζω τη βλαστήμια αυτών που λένε ότι είναι Ιουδαίοι, και δεν είναι, αλλά είναι συναγωγή του Σατανά. Μην φοβάσαι καθόλου απ'τα όσα θα πάθεις διότι ο διάβολος θα βάλει μερικούς απο εσάς στη φυλακή για να δοκιμασθήτε και για δέκα ημέρες θα έχετε θλίψη. Μείνε πιστός μέχρι θανάτου και Εγώ θα σου δώσω το στεφάνι της ζωής.   Οποιος έχει αυτιά ας ακούει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες, εκείνος που νικάει δεν θα αδικηθεί στον δεύτερο θάνατο.

    Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Περγάμου γράψε, αυτά λέει Εκείνος που έχει το μυτερό δίκοπο σπαθί. Ξέρω τα έργα σου και που κατοικείς, εκεί που είναι ο θρόνος του Σατανά, και κρατείς το όνομα Μου, και δεν αρνήθηκες την πίστη Μου, και στις ημέρες που ζούσε ο μάρτυρας Μου ο Αντίπας ο πιστός, ο οποίος φονεύτηκε απο εσάς, διότι ανάμεσα σας κατοικεί ο Σατανάς. Εχω όμως λίγα εναντίον σου, διότι έχεις κάποιους οι οποίοι αντιγράφουν την διδαχή του Βαλαάμ ο οποίος εδίδασκε τον Βαλάκ πως να φέρει σκάνδαλο στο λαό Ισραήλ, ώστε να τρώνε τα ειδωλόθυτα και να πορνεύουν. Ετσι και εσύ έχεις κάποιους οι οποίοι κρατούν τη διδαχή των Νικολαϊτών, και αυτό το μισώ. Μετανόησε όσο είναι καιρός, διότι έρχομαι γρήγορα σε εσένα, και θα πολεμήσω εναντίον τους με το σπαθί του στόματος Μου. Οποιος έχει αυτιά ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες. Στον νικητή θα του δώσω να φάει απ'το μυστικό μάννα, και θα του δώσω λευκή ψήφο, και πάνω στην ψήφο (πετραδάκι) θα είναι γραμμένο όνομα το οποίον κανείς δεν γνωρίζει παρά μόνο εκείνος που την παίρνει.

   Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Θυάτειρας γράψε, Αυτά λέει ο Υιός του Θεού, που τα μάτια Του είναι σαν φλόγες φωτιάς, και τα πόδια Του είναι σαν πυρακτωμένος χαλκός. Ξέρω τα έργα και την αγάπη σου, και ξέρω την διακονία, την πίστη και την υπομονή σου, και ξέρω ότι τα τελευταία έργα σου είναι περισσότερα απ'τα πρώτα, έχω όμως λίγα εναντίον σου, διότι αφήνεις την Ιεζάβελ η οποία λέει ότι είναι προφήτισσα, και διδάσκει και παραπλανεί τους πιστούς Μου στο να πορνεύουν και να τρώνε ειδωλόθυτα. Της έδωσα καιρό να μετανοήσει απ'την πορνεία της και δεν μετανόησε. Ιδού θα την βάλω σε κρεβάτι μαζί με αυτούς που μοιχεύουν μαζί της, και θα είναι σε μεγάλη θλίψη αν δεν μετανοήσουν, και θα τελειώσω τα παιδιά της με θάνατο. Και όλες οι εκκλησίες θα μάθουν ότι Εγώ ερευνώ νεφρούς και καρδιές, και στον καθένα θα δώσω κατά τα έργα του.

    Λέγω λοιπόν προς εσάς και στους άλλους της εκκλησίας της Θυάτειρας, και όσοι δεν γνωρίζουν αυτή τη διδαχή και οι οποίοι καθώς λένε δεν γνώρισαν τα βάθη του Σατανά, δεν θα σας δώσω άλλο βάρος, αλλά εκείνο που έχετε, κρατήστετο ώσπου να έρθω. Και όποιος νικάει και όποιος φυλάει μέχρι τέλους τα έργα Μου, θα του δώσω εξουσία πάνω στα έθνη και θα τους ποιμάνει με σιδερένιο ραβδί, και θα συντριφτούν σαν κεραμικά σκεύη, καθώς και Εγώ έλαβα απ'τον Πατέρα Μου, και θα του δώσω το πρωϊνό αστέρι. Οποιος έχει αυτιά ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες.

     Καθώς Πιστεύω. Η πρώτη επιστολή απευθύνεται στην τότε εκκλησία της Εφέσου. Ωστόσο και αυτή και όλες οι άλλες επιστολές δεν απευθύνονται μόνο στις τότε εκκλησίες, αλλά διαχρονικά σε κάθε εκκλησία της κάθε εποχής. Οι 7 Εκκλησίες ή και περισσότερες, πράγμα που σημαίνει η Μια αλλά χωρισμένη Του Εκκλησία σε πολλές παρατάξεις παραμένει ως την εποχή μας και μάλλον έως πολύ κοντά στο τέλος με διαφορετικά ονόματα και μορφές. Ο Κύριος τις αναγνωρίζει όλες, όχι ότι εκφράζουν πλήρως την θέληση Του, το αντίθετο μάλιστα... αλλά επειδή Εκείνος αγαπάει τους ανθρώπους και θέλει να μας σώσει, άσχετα με το δόγμα μας.

   Εκείνος που περπατάει ανάμεσα από τις εκκλησίες, βλέπει τον κόπο σου και τον αγώνα σου, γνωρίζει την υπομονή σου. Μπορεί να κουράστηκες και να υπέφερες, και μπορεί να έχεις υπομονή, αλλά πρόσεξε, γιατί το βασικότερο γνώρισμα του Χριστιανού είναι η αγάπη. Αφησες την αγάπη, και χωρίς αγάπη δεν γίνεται να ανήκεις στην κοινωνία των Χριστιανών. Τα λόγια αυτά απευθύνονται φυσικά σε όλους τους Χριστιανούς. Τα χρόνια εκείνα υπήρχε στην Πέργαμο μια χριστιανική αίρεση της οποίας τα μέλη ονομάζονταν Νικολαΐτες. Οι οπαδοί της ζούσαν σε ερωτική ακολασία, και ούτε λίγο ούτε πολύ, "υποστήριζαν" ότι οι πιστοί μπορούσαν να είναι πιο κοντά στο Θεό με το να ικανοποιούν ακόμα και τις ερωτικές τους διαστροφές.

   Δεν θα ήταν μόνο στην Πέργαμο, καθώς αυτές οι αιρέσεις υπήρχαν και υπάρχουν παντού, αφού μάλιστα στις μέρες μας "παντρεύονται" ακόμα και ομοφυλοφιλοι ιερωμένοι μεταξύ τους! Δηλαδή αντί με κάθε τρόπο να αποθαρρύνουν την ομοφυλοφιλία, αυτοί κάνουν το αντίθετο, την καθαγιάζουν και την ενθαρρύνουν! Η ύπαρξη τουλάχιστον τέτοιου είδους (ερωτικών) αιρέσεων, δεν δικαιολογούνται μέσα στον Χριστιανισμό, καθώς τόσο ο νόμος που δώθηκε στον Μωυσή, (ου μοιχεύσεις) όσο και η διδασκαλία του Κυρίου, δεν αφήνουν περιθώρια για παρερμηνείες. Ωστόσο ποτέ δεν έλλειψαν οι διάφοροι υποκριτές, που πάντα προσπαθούν να ταιριάξουν τα αταίριαστα, να προσαρμόσουν το νόμο και τη διδασκαλία του Κυρίου στις διάφορες ορέξεις τους, και στα συμφέροντα τους.

    Ποτέ δεν έλειψαν οι Νικολαΐτες! Προειδοποιεί κάθε Χριστιανό, και κυρίως τους ιερωμένους που πολύ κακώς δεν παντρεύονται. Η ζωή τους πρέπει να είναι φωτεινή, πρέπει οι ίδιοι να είναι φως για τους άλλους. Βέβαια, το πρόβλημα του σαρκικού μόνο ερωτισμού, όταν πέφτει χαμηλά, ζητώντας να ικανοποιήσει τη σάρκα, είναι πράγματι μεγάλο πρόβλημα. Μοιάζει σαν τη φωτιά που όσο  προσπαθείς να σβήσεις, τόσο περισσότερο ανάβει. Ολους μας, λίγο ως πολύ, μας έχει φορτώσει ενοχές, αλλά δεν πρέπει να φτάνουμε και στο σημείο να λέμε, ότι με το να είμαστε υπόδουλοι της σάρκας και ηδονομανείς, βρισκόμαστε πιο κοντά στο Θεό. Πρέπει η δύναμη του πνεύματος να κυριαρχεί, και η εκτόνωση και η ικανοποίηση του ερωτισμού να ελέγχεται, και να είναι ευλογία και χαρά μέσα στα  πλαίσια που καθορίζει ο Νόμος και η διδασκαλία Του.   

    Οποιος έχει αφτιά ας ακούσει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες. Σε όποιον νικάει θα του δώσω λέει ο Κύριος να φάει από το Ξύλο της Ζωής το οποίο βρίσκεται στο κέντρο του Παραδείσου του Θεού. Το ξύλο της ζωής ήταν το θεοποιημένο δένδρο των αρχαίων για το οποίο φαντάστηκαν ότι μπορούσε να τους χαρίσει την αθανασία. Ο Μωυσής τροποποίησε την παράδοση ώστε να συμβολίζει το αληθινό Ξύλο της Ζωής, που πράγματι χαρίζει την αθανασία. Είναι  το συμβολικό Σώμα και Αίμα του Χριστού. Δεν υπήρξε μέσα στον φανταστικό υλικό παράδεισο, αλλά όπως λέει ο Κύριος, βρίσκεται πάντα στο κέντρο του Παραδείσου του Θεού. Και το κέντρο της Βασιλείας του Θεού, είναι ο Ιδιος ο Κύριος, ο Κύριος είναι το συμβολικό Ξύλο της Ζωής.

     Παρόμοιες νουθεσίες απευθύνονται σε όλες τις εκκλησίες και σε όλους τους Χριστιανούς. Μας προειδοποιεί ότι το πνεύμα πρέπει να κυριαρχεί, πρέπει να υπακούει στο νόμο και στην διδασκαλία Του, να μην υποδουλώνεται στα σαρκικά πάθη. Ο Κύριος αναφέρθηκε επίσης στην ιστορία του Βαλαάμ και Βαλάκ, η οποία γράφεται στο βιβλίο των Αριθμών. Αυτό όμως, κατά την δική μου πίστη, δεν σημαίνει καθόλου, ότι αυτή η ιστορία έχει σχέση με τον Μωυσή. Η ιστορία του Βαλαάμ και Βαλάκ, η οποία είναι αρκετά παραφουσκωμένη με μυθολογικές παραδοσιακές αντιλήψεις, όπως το γαϊδούρι που "μιλούσε" κλπ, ανήκει μάλλον στην εποχή των Κριτών.

   Στην επιστολή προς την Εκκλησία της Θυάτειρας αναφέρεται σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα εκείνης της εποχής. Ωστόσο, δεν αφορούσε μόνο εκείνη την εποχή. Οι ψευτοπροφήτες πάντα υπάρχουν, καθώς με διάφορες πονηριές και σοφιστίες παραπλανούν τους πιστούς. Ο Κύριος τιμωρεί βέβαια στο μέτρο του απόλυτα δικαίου, και καθώς κατανοούμε, τα παιδιά της ψευτοπροφήτισσας Ιεζάβελ, όπως και η Ιεζάβελ δεν ήταν μόνο πόρνοι οι ίδιοι, αλλά παραπλανούσαν και άλλους. Αυτή ισχυριζόταν ότι ήταν προφήτισσα, και καθώς γνωρίζουμε γενικά οι άνθρωποι είναι εκ διεστραμένης φύσης πολύ ευάλωτοι στην πορνεία, πόσο μάλλον όταν ακούν έναν "άνθρωπο του Θεού"  να τους λέει, ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αμαρτία. Εκτός αυτού, ο Θεός είναι Κύριος της ζωής, και  μπορεί να παίρνει τη ζωή όταν το θελήσει, ενώ χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους για να σώζει την ψυχή του ανθρώπου, τους οποίους εν μέρη κατανοούμε.  

      Στην επιστολή προς τον άγγελο της Εκκλησίας της Φιλαδέλφειας λέει. Ιδού θα κάμω αυτούς που είναι της συναγωγής του Σατανά, οι οποίοι λένε ότι είναι Ιουδαίοι και δεν είναι, ιδού θα τους κάμω να έρθουν και να προσκυνήσουν μπρος στα πόδια σου, και θα μάθουν ότι Εγώ σε αγάπησα. Εδώ πρέπει να προσέξουμε κάτι ιδιαίτερα. Το να προσκυνήσουν μπρος στα πόδια σου,  δεν σημαίνει καθόλου, να προσκυνήσουν τον ίδιο τον επίσκοπο, ούτε να του φιλήσουν το χέρι με την έννοια ότι προσκυνούν, αλλά να προσκυνήσουν και να δοξάσουν το Θεό μπροστά του.

   Δηλαδή να ομολογήσουν την πλάνη και την αμαρτία τους, και να ζητήσουν από το Θεό μπροστά στον επίσκοπο άφεση αμαρτιών. Συγχρόνως, καθώς πιστεύω, ο Κύριος μας λέει ότι ο εξομολόγος ιερέας πρέπει να στέκει στο ύψος εκείνου του επισκόπου.  Ενας τέτοιος άνθρωπος είναι ο καλύτερος που μπορεί να ακούει τις εξομολογήσεις των πιστών. Που να βρεθούν όμως οι τόσοι πολλοί άξιοι; Και όμως, αν δεν είναι άξιοι δεν πρέπει να είναι ιερείς, γιατί εκτός της αναξιότητας των ιερέων η οποία σ’αυτήν την περίπτωση είναι βδέλυγμα.  Ο κόσμος που δεν ξέρει και για αιώνες ήταν και εντελώς αγράμματος, είχε ανάγκη απο βοήθεια, έχει ανάγκη απο άξιους και άγιους αδερφούς ιερείς (όχι πατέρες) που πρέπει να δίνουν ακόμα και τη ζωή τους αν χρειαστεί, προκειμένου να βοηθήσουν τόσο τους πιστούς, όσο και τους άπιστους. Να είναι αληθινά αστέρια που να δείχνουν τη ρότα του πλοίου, μέσα στον σκοτεινό ορίζοντα.

      Το αντίθετο βλέπουμε, αντί να δείχνουν τον δρόμο προς το Φως, κάποιοι τον συσκοτίζουν περισσότερο, με αποτέλεσμα να μοιάζει με αδιέξοδο. Η εξομολόγηση όμως δεν είναι "μυστήριο". Τι μυστήριο, είναι απλά η ομολογία της όποιας αμαρτίας του πιστού, και μπορεί, και πρέπει  να την ομολογήσει ή μπροστά σε έναν άξιο εξομολόγο, ή πολύ καλύτερα ενώπιον του Θεού. Ο Θεός είναι ο αληθινός εξομολόγος, και στο Θεό ομολογούμε και παραδεχώμαστε τα κρίματα μας. Του μιλάμε και μας ακούει, αλλά  όταν δεν ξέρουμε και δεν καταλαβαίνουμε, τότε έχουμε ανάγκη απο βοήθεια. Αλλά όσο και αν δεν ξέρουμε, όταν έχουμε αληθινή πίστη και μιλάμε στο Θεό, και έχουμε σχέση μαζί Του, Εκείνος θα μας κατευθύνει. 

      Στο κεφάλαιο 3 ο Κύριος μιλάει επίσης για την νέα Ιερουσαλήμ, και λέει. Το όνομα της πόλης του Θεού Μου, η οποία κατεβαίνει από τον ουρανό απ’το Θεό Μου, και το όνομα Μου το νέο. Ακούγεται κάπως παράξενα, γιατί ο Κύριος είπε, όποιος είδε Εμένα είδε και τον Πατέρα, και ο Πατέρας και Εγώ είμαστε Ενα. Δεν είναι όμως παράξενο, γιατί όταν ο Κύριος λέει το Θεό, Θεό Του, εννοεί ότι με τη Θυσία Του να γίνει Ανθρωπος, κατά κάποιον τρόπο διατηρεί ως το τέλος και την ανθρώπινη υπόσταση. Και άρα, μόνο σαν Ανθρωπος λέει το Θεό, Θεό Μου. Οχι σαν Αγγελος όπως πολύ κακώς πιστεύουν οι ονομαζόμενοι Μάρτυρες του Ιεχωβά.

    Ο Κύριος είπε, Εγώ Είμαι το Α και το Ω, ο πρώτος και ο τελευταίος, ο Ων και ο Ην, και ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας. Οπότε ο Ων και ο Ην, ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας δεν είναι ένας Αγγελος. Ο Θεός δια του Λόγου Του δημιούργησε, και ο Λόγος που είναι το Α της δημιουργίας, είναι επίσης και το Ω της δημιουργίας, δηλαδή το τέλος. Ο Λόγος μαζί με τον Πατέρα και το Αγιο Πνεύμα αποτελούν τον Υπέρταρο Νου. Αλλά ο Λόγος έγινε και Ανθρωπος προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο, και επομένως ενώ είναι Δημιουργός, έγινε επίσης και μέρος της δημιουργίας. Ιδού πως πριν ακόμα υποφέρει βασανιστήρια και Σταύρωση, κατά κάποιον τρόπο ήταν σαν νεκρός, χωρισμένος από το Θεό.

 

Κεφάλαιο 3 γ'.     Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Σάρδης γράψε, αυτά λέει Εκείνος που έχει τα 7 Πνεύματα του Θεού, και τα 7 αστέρια, ξέρω τα έργα σου, και το όνομα έχεις αλλά είσαι νεκρός, μείνε άγρυπνος και στήριξε τα άλλα μέλη τα οποία μέλλουν να πεθάνουν, διότι βρήκα ότι τα έργα σου δεν είναι τέλεια ενώπιον του Θεού. Θυμίσου τι πήρες και τι άκουσες και φύλαγε αυτά, και μετανόησε, εάν λοιπόν δεν αγρυπνήσεις θα έρθω σαν κλέφτης, και δεν θα ξέρεις πια ώρα θα έρθω σε εσένα. Εχεις λίγα ονόματα στις Σάρδεις τα οποία δεν εμόλυναν τα ιμάτια τους, και θα περπατήσουν μαζί Μου με λευκά διότι είναι άξιοι.  Ο νικητής θα ντυθεί με λευκά ρούχα, και δεν θα εξαλείψω το όνομα του απ'το βιβλίο της ζωής, και θα ομολογήσω το όνομα του μπροστά στον Πατέρα Μου και μπρος στους αγγέλους Του. Οποιος έχει αυτιά ας ακούει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες.

    Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας γράψε, αυτά λέει ο Αγιος ο αληθινός, Εκείνος που έχει το κλειδί του Δαβίδ, που ανοίγει και κανείς δεν κλείνει, και κλείνει και κανείς δεν ανοίγει, ξέρω τα έργα σου, και ιδού έθεσα μπροστά σου ανοιγμένη πόρτα, και κανείς δεν μπορεί να την κλείσει διότι έχει λίγη δύναμη, και εφύλαξες τον Λόγο Μου, και δεν αρνήθηκες το όνομα  Μου. Ιδού  θα κάνω αυτούς που είναι της συναγωγής του Σατανά οι οποίοι λένε για τον εαυτό τους ότι είναι Ιουδαίοι, και δεν είναι, αλλά λένε ψέματα, ιδού θα τους κάμω να έρθουν και να προσκυνήσουν μπρος στα πόδια σου, και θα μάθουν ότι Εγώ σε αγάπησα.

Επειδή εφύλαξες τον λόγο της υπομονής Μου, και Εγώ θα σε φυλάξω απ'την ώρα του πειρασμού ο οποίος θα έρθει πάνω σε όλη την οικουμένη για να δοκιμάσει τους κατοικούντες επί της γης. Ιδού έρχομαι γρήγορα, κράταγε εκείνο το οποίο έχεις, για να μην πάρει κανένας το στεφάνι σου. Οποιος νικάει θα τον κάνω στύλο στον  ναό του Θεού Μου, και δεν θα βγει πια έξω και θα γράψω σ'αυτόν το όνομα του Θεού Μου, και το όνομα της πόλης του Θεού Μου, της νέας Ιερουσαλήμ, η οποία κατεβαίνει απ'τον ουρανό απ'τον Θεό Μου και το ονομα Μου το νέο.

   Οποιος έχει αυτιά ας ακούει τι λέει το Πνεύμα προς τις 7 εκκλησίες.

   Και προς τον άγγελο της εκκλησίας της Λαοδικείας γράψε, αυτά λέει ο Αμήν, ο μάρτυρας ο πιστός και αληθινός, η αρχή της κτίσης απ'το Θεό. Ξέρω τα έργα σου, και ξέρω ότι ούτε ψυχρός είσαι ούτε ζεστός, θα ήταν καλύτερα αν ήσουν ή ψυχρός ή ζεστός. Eπειδή είσαι χλιαρός, και δεν είσαι ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, θα σε ξεράσω απ'το στόμα Μου. Διότι λες, ότι είσαι πλούσιος και πλούτισες και δεν χρειάζεσαι κανένα, και δεν ξέρεις ότι εσύ είσαι ο ταλαίπωρος και ο ελεεινός, και φτωχός και τυφλός και γυμνός. Σε συμβουλεύω να αγοράσεις απο Εμένα χρυσάφι δοκιμασμένο στη φωτιά για να πλουτίσεις, και λευκά ρούχα να ντυθείς, για να μην φανερωθεί η ασχήμια  της γυμνότητας σου, και να χρίσω τα μάτια σου ώστε να βλέπεις. Εγώ όσους αγαπώ ελέγχω και παιδεύω, και γίνε λοιπόν ζηλωτής και μετανόησε. Ιδού στέκομαι μπροστά στην πόρτα και χτυπάω, εαν κάποιος ακούσει τη φωνή Μου και ανοίξει την πόρτα, Εγώ θα εισέλθω και θα δειπνίσω μαζι του και αυτός θα δειπνίσει μαζί Μου. Οποιος νικάει θα του δώσω θέση να καθίσει μαζί Μου στο θρόνο Μου, καθώς και Εγώ ενίκησα και εκάθισα με τον Πατέρα Μου στο θρόνο Του.  Οποιος έχει αυτιά ας ακούει τι λέει το Πνεύμα προς τις εκκλησίες.  

 

Κεφάλαιο 4 δ'.     Μετά απ'αυτά είδα μια ανοιγμένη πόρτα στον ουρανό, και η πρώτη φωνή την οποία άκουσα να μου μιλάει σαν σάλπιγγα, έλεγε, ανέβα εδώ και θα σου δείξω όσα πρέπει να γίνουν μετά απ'αυτά.  Και αμέσως ήλθα σε πνευματική έκσταση, και ιδού, υπήρχε θρόνος στον ουρανό, και στο θρόνο ήταν Κάποιος καθισμένος, και Αυτός που καθόταν έμοιαζε στη θέα με πέτρα ίασπις και σάρδινο, και υπήρχε ουράνιο τόξο γύρω απ΄το θρόνο το οποίο έμοιαζε στη θέα με σμαράγδι. Γύρω απ'το θρόνο υπήρχαν 24 θρόνοι, και πάνω στους θρόνους είδα καθισμένους τους 24 ηλικιωμένους, οι οποίοι ήταν ντυμένοι με άσπρα ρούχα, και στα κεφάλια τους φορούσαν χρυσά στεφάνια, και απ'το θρόνο εξέρχονταν αστραπές και βροντές και φωνές. Και μπροστά στο θρόνο είδα 7 λαμπάδες αναμμένες, οι οποίες είναι τα 7 Πνεύματα του Θεού, και μπροστά στο θρόνο ήταν γυάλινη θάλασσα η οποία έμοιαζε με κρύσταλλο και στο μέσω του θρόνου και κύκλο έστεκαν τα τέσσερα ζώα τα οποία ήταν γεμάτα μάτια, μπροστά και πίσω. Το πρώτο ζώο έμοιαζε με λιοντάρι, το δεύτερο έμοιαζε με μοσχάρι, του τρίτου ζώου το πρόσωπο ήταν σαν άνθρωπος, και το τέταρτο ζώο έμοιαζε με πετούμενο αετό.

    Και τα τέσσερα ζώα είχαν το καθένα 6 φτερά τα οποία σχημάτιζαν κύκλο και απο μέσα ήταν γεμάτα μάτια, και δεν σταματούν να λένε, Αγιος, άγιος, άγιος, Κύριος ο Θεός, ο Παντοκράτορας, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος. Και όταν τα ζώα προσφέρουν δόξα, τιμή και ευχαριστία σε Εκείνον που κάθεται στο θρόνο, σε Εκείνον που ζει στους αιώνες των αιώνων, οι 24 ηλικιωμένοι θα πέσουν μπροστά σε Εκείνον που κάθεται στο θρόνο, και θα προσκυνήσουν τον Ζώντα στους αιώνες των αιώνων, και θα βάλουν τα στεφάνια τους μπροστά στο θρόνο, λέγοντας.

Αξιος είσαι Κύριε, να λάβεις τη δόξα, την τιμή και τη δύναμη, διότι Εσύ έκτισες τα πάντα, και με το θέλημα Σου εκτίσθηκαν.

   Καθώς Πιστεύω. Ας δούμε τώρα το κεφάλαιο 4. Μετά ο Ιωάννης είδε κατά κάποιον τρόπο τον ουρανό ανοιγμένο, και άκουσε τον Κύριο να τον καλεί να ανέβει. Ανέβα, και θα σου δείξω τα όσα πρέπει να γίνουν μετά από αυτά. Ηλθα λέει σε έκσταση, και τότε είδα θρόνο στον ουρανό, στον οποίον Κάποιος ήταν καθισμένος. Δεν μπορούσε να κοιτάξει στα ίσια την Θέα του Καθισμένου, δηλαδή δεν μπορούσε να αντικρίσει τον Υπέρτατο Πατέρα. Το μόνο που μπόρεσε να γράψει ήταν ότι είχε την εντύπωση ότι η Οψη του Πατέρα, ήταν σαν θέα ίασπις και σάρδινου, και υπήρχε ίρις γύρω από τον θρόνο που είχε θέα σμαράγδου. Δεν μπορούσε να κοιτάξει τον Δημιουργό, αλλά είδε μόνο μια υπέρλαμπρη Θέα, και κατάλαβε ότι με αυτή τη Θέα εμφανίστηκε ο Υψιστος. Ηταν λέει Κάποιος καθισμένος, και δεν μπόρεσε να περιγράψει την Οψη Του, γιατί δεν μπορούσε να Τον αντικρίσει. Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ επίσης στα οράματα του, μιλάει για τη ίδια Θέα του Καθισμένου στον θρόνο. Ιεζεκιήλ 1, 26 έως 28. Κοίτα επίσης Ησαΐας 6,1.

       Κανείς όμως δεν μπόρεσε να περιγράψει, και να πει πως έμοιαζε η Θέα του Υπερτάτου Πατέρα. Διότι βεβαίως είναι αδύνατον για τον άνθρωπο με σάρκα και αίμα να Τον αντικρίσει. Αισθανόμαστε μόνο την Παρουσία Του. Γύρω απ'τον θρόνο υπήρχουν άλλοι 24 θρόνοι, πάνω στους οποίους ήταν καθισμένοι 24 ηλικιωμένοι. Ηταν ντυμένοι στα λευκά, ενώ στα κεφάλια φορούσαν χρυσά στεφάνια. Ποιοί είναι οι 24 ηλικιωμένοι; Πιστεύω πως είναι μάλλον οι Προφήτες και ευσεβείς πρόγονοι. Αρχίζουν από τον Αβραάμ, έως τον Ιωάννη, τον Πρόδρομο του Χριστού. (Να ήταν άραγε μεταξύ αυτών και ο Σωκράτης!) Από τον θρόνο εξέρχονταν αστραπές και βροντές και φωνές.

      Καθώς διαβάζουμε, αυτή η φασαρία δεν προέρχονταν από τον Καθισμένο στον θρόνο, αλλά από τον ίδιο τον θρόνο. Πιστεύω πως αυτός ο θόρυβος συμβολίζει/αντανακλάει τον πόλεμο στη γη ο οποίος διεξάγεται ενάντια στον θρόνο, δηλαδή ενάντια στην κυριαρχία του Υψίστου. Ο θρόνος συμβολίζει επίσης και την κυριαρχία του Υψίστου. Μπροστά στο θρόνο υπήρχαν 7 λαμπάδες αναμμένες.  Οι 7 λαμπάδες συμβολίζουν τα 7 Πνεύματα του Θεού τα απεσταλμένα σε όλη τη γη. Χωρίς τα ζωογόνα Πνεύματα του Θεού, η ζωή θα καταστραφεί μέσα σε λίγη ώρα.  Ζωή χωρίς το Θεό δεν υπάρχει.

      Μπροστά στο θρόνο υπήρχε μια συμβολική γιάλινη θάλασσα η οποία έμοιαζε σαν κρύσταλλο. Η θάλασσα συμβολίζει συνήθως λαούς και έθνη και γλώσσες. Και εδώ μάλλον συμβολίζει το αναρίθμητο πλήθος του λαού του Θεού, με όλους τους εξιλεωμένους και καταξιωμένους με το Αίμα του Αρνίου. Υπήρχαν επίσης τέσσαρα πλάσματα που έμοιαζαν με ζώα, το καθένα εκ των οποίων είχε 6 φτερά γεμάτα μάτια. Το ένα έμοιαζε στο πρόσωπο με λιοντάρι, το άλλο με μοσχάρι, το τρίτο με άνθρωπο, και το τέταρτο με πετούμενο αετό. Και δεν σταματούν να δοξάζουν το Θεό. Τι συμβολίζουν άραγε τα ζώα; Αγνωστο.

     Υποθετικά μόνο λέω ότι είναι μάλλον κάποια πρωτότυπα (εξελίξιμα ισως ;;;) της δημιουργίας της ζωής. Στο κεφάλαιο 5: 13, γράφεται ότι όλα τα δημιουργηθέντα στη γη δόξαζαν το Θεό. Μπορεί κάποια ζώα, αν όχι όλα, να έχουν κάποιον άγνωστο για μας τρόπο να διαισθάνονται την Υπαρξη του Δημιουργού και ίσως να έχουν κάποιον τρόπο να Τον δοξάζουν; Ωστόσο τα λόγια του εδάφιου 13, σίγουρα εννοούν επίσης ότι όλη η δημιουργία, η οποία στο σύνολο της, με τα τόσα άσχημα, όπως αρπαχτικά ένστικτα, με το αλληλοφάγωμα, τις θηριωδίες, αδικίες κλπ, δεν αντιπροσωπεύει τον Πανάγαθο Θεό, τελικά όμως, όλη η δημιουργία (του Θεού) θα υποταχτεί στην θέληση Του. Ολοι οι άνθρωποι θα Τον δοξάσουν, πράγμα που σημαίνει ότι (ίσως) όλοι οι άνθρωποι τελικά θα σωθούν, αυτό πιστεύω, άσχετα πόσο καιρός θα χρειαστεί για εξιλέωση όλων των ανθρώπων. 

     Τα οράματα του Προφήτη Ιεζεκιήλ μιλούν επίσης για τέσσαρα πλάσματα τα οποία έμοιαζαν με ζώα, αλλά εκεί εμφανίζονται με διαφορετικά και πολύ παράξενα σύμβολα.  Μεταφέρω εδώ τα γραπτά από το βιβλίο του Ιεζεκιήλ κεφ. 1: 5 έως 14.  

   (Και έβλεπα ότι στη μέση υπήρχαν τέσσαρα πλάσματα που έμοιαζαν σαν ζώα. Και η θέα τους έμοιαζε σαν θέα ανθρώπου, και το καθένα είχε τέσσαρα πρόσωπα και τέσσαρα φτερά. Τα πόδια τους ήταν όρθια πόδια , και τα άκρα τους έμοιαζαν σαν τα άκρα των ποδιών του μοσχαριού, και λαμποκοπούσαν σαν γιαλισμένος χαλκός. Και κάτω απ'τα τα τέσσαρα φτερά είχαν ανθρώπινα χέρια, και τα τέσσαρα είχαν τα πρόσωπα  και τα φτερά τους.

   Τα φτερά τους άγγιζαν το ένα με το άλλο, και δεν γύριζαν όταν βάδιζαν, και εβάδιζαν  ίσια στην κατεύθυνση των προσώπων τους. Οσο για το ομοίωμα του προσώπου τους, είχαν πρόσωπο ανθρώπου, και κατά το δεξιό μέρος είχαν πρόσωπο λιονταριού, και τα τέσσαρα είχαν πρόσωπο βοδιού στο αριστερό μέρος, είχαν και τα τέσσαρα  πρόσωπο αετού.  Και τα πρόσωπα τους και οι φτερούγες τους ήταν διηρημένα προς τα πάνω, δυο στο καθένα ακουμπούσαν μεταξύ τους και δυο εκάλυπταν τα σώματα τους. Και προχωρούσαν ίσια στα πρόσωπα τους, όπου πήγαινε το πνεύμα, εκεί πήγαιναν και αυτά, και ενώ εβάδιζαν δεν έστρεφαν στα πλάγια. Οσο για την ομοιότητα των ζώων, η θέα τους έμοιαζε σαν καιγόμενοι άνθρακες στη φωτιά, και σαν θέα λαμπάδων εξακοντίζοντες μεταξύ των ζώων. Και εξέρχοταν αστραπή απ'τη φωτιά.

   Και τα ζώα έτρεχαν μπροστά και πίσω σαν αστραπή.

   Και καθώς είδα τα ζώα, ιδού, ήταν ένας τροχός πάνω στη γη κοντά στα ζώα και στα τέσσαρα πρόσωπα τους. Η εμφάνιση των τροχών και η εργασία τους ήταν σαν βηρύλλιο, και οι τέσσαρες είχαν την ίδια ομοιότητα, και η εμφάνιση και η εργασία τους ήταν τροχός μέσα σε τροχό.  Οταν εβάδιζαν, εκινούνταν προς τα τέσσαρα τους πλάγια, δεν έστρεφαν όταν βάδιζαν. Οι κύκλοι τους ήταν τόσο υψηλοί ώστε προκαλούσαν φόβο, και οι κύκλοι ήταν γεμάτοι μάτια. Και όταν τα ζώα προχωρούσαν, προχωρούσαν και οι τροχοί κοντά τους, και όταν τα ζώα υψώνονταν, και οι τροχοί υψώνονταν επίσης 

   Οπου ήταν να πάει το πνεύμα, εκεί πήγαιναν, εκει ήταν το πνεύμα να πάει, και οι τροχοί υψόνονταν απέναντι τους, διότι το πνεύμα των ζώων ήταν μέσα στους τροχούς. Οταν εκείνα προχωρούσαν, προχωρούσαν και αυτοί, και όταν σταμάταγαν, σταμάταγαν και αυτοί, όταν εκείνα υψώνονταν απ'τη γη, και οι τροχοί υψώνονταν απέναντι τους, διότι το πνεύμα των ζώων ήταν μέσα στους τροχούς.   

Και ο ουρανός πάνω απ΄τα κεφάλια τους είχε την όψη φοβερού κρυστάλλου, κάτι έμοιαζε σαν θρόνος, και είχε την θέα σαν σαπφείρου λίθου, και επάνω σε αυτό που έμοιαζε σαν θρόνος, ήταν Κάποιος σαν Ανθρωπος καθισμένος επάνω σε αυτό, υπεράνω του θρόνου.

   Και είδα σαν θέα ηλέκτρου, και σαν θέα φωτιάς, κύκλο, απ'την θέα της οσφύος Του και επάνω, και η εμφάνιση απ'την μέση και κάτω είδα σαν  θέα φωτιάς και έλαμπε γύρω.Σαν θέα ουράνιου τόξου μέσα στα σύννεφα σε ώρα βροχής. Ετσι ήταν η θέα της δόξας του Κυρίου).

       Μια μικρή παρένθεση       

      Η εμφάνιση των τεσσάρων πολύπλοκων συμβολικών πλασμάτων στον Προφήτη Ιεζεκιήλ, είναι ένα πολύπλοκο αίνιγμα. Πιθανόν (υποθετικά) τα τέσσαρα πλάσματα να είναι ή να συμβολίζουν κάποια  γενικά πρωτότυπα της δημιουργίας της ζωής, που εξελίχτηκαν. Αλλά ο σκοπός του Υψίστου με αυτή την συμβολική εμφάνιση των παράξενων πλασμάτων, ήταν βεβαίως να περάσει κάποια πολύπλοκα μηνύματα των οποίων οι έννοιες, πιστεύω ότι θα αποσαφηνιστούν, όταν θα έρθει ο καιρός όλων των αποκαλύψεων. Δεν γνωρίζω αυτές τις πολύπλοκες έννοιες, και μόνο θα δω τα πλάσματα υποθετικά, και μόνο σαν σύμβολα του ανθρώπου, χωρίς βεβαίως αυτό να σημαίνει ότι η ερμηνεία μου είναι τουλάχιστον απόλυτα σωστή, και ολοκληρωμένη.

     Σαν 4 συμβολικά πρόσωπα τα οποία ανήκουν στο ίδιο πλάσμα, υποθέτω ότι συμβολίζουν την πολύπλοκη και αντιφατική φύση του ανθρώπου. Μια φύση η οποία στο σύνολο της σίγουρα δεν είναι σύμφωνη με το Θείο Πνεύμα του Δημιουργού. Η ψυχική σύνθεση του ανθρώπου στο σύνολο της, (με τα θετικά καλά και τα διάφορα πονηρά της) δεν ταιριάζει και δεν αντιπροσωπεύει τον Δημιουργό. Με άλλα λόγια ο άνθρωπος, εκτός από το θείο πνεύμα του, κλείνει μέσα του στοιχεία της φύσης του σκότους με τις παρεμβολές του, οι οποίες υπάρχουν παντού μέσα στην δημιουργία. Υποθέτω ότι τα τέσσαρα πρόσωπα υπονοούν, ότι ο άνθρωπος συμπεριφέρεται το ίδιο άγρια και άσπλαχνα σαν το λιοντάρι, είναι  επίσης αδιάφορος σαν το βόδι, και αρπαχτικός σαν τον αετό.

     Ο άνθρωπος κάπου έχει μέσα του, τη φύση και την συμπεριφορά του λιονταριού, καθώς έχει καταστροφικά και εγωιστικά ένστικτα (στοιχεία της φύσης του Σατανά), γιατί όπως το λιοντάρι αρπάζει, ξεσκίζει και τρώει αδιαφορώντας για τον πόνο που προξενεί, το ίδιο και ο άνθρωπος συχνά το αντιγράφει και ενεργεί παρόμοια. Ο άνθρωπος κάπου μοιάζει επίσης με το βόδι, το οποίο επιδιώκει μόνο τα υλικά αγαθά, και σαν βόδι αδιαφορεί για τα θεία πνευματικά δώρα, (παρεμβολές του ερπετού ώστε ο άνθρωπος να αδιαφορεί για το Θεό), και τα μόνα που θέλει είναι να τρώει το χορτάρι του, να ερωτεύεται, να τεμπελιάζει και να ξεκουράζεται. Δεν το ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Πολλοί άνθρωποι κάνουν ακριβώς τα ίδια, τρώνε πίνουν ερωτεύονται, κοπρίζουν και ξαπλώνουν, χωρίς να τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο.

     Συχνά ερωτεύονται σαν τα βόδια, "χτυπούν" ερωτικά όπου βρούν ευκαιρία και φεύγουν. Δεν θέλουν να έχουν ευθύνες, ζουν στον δικό τους κόσμο, στον κόσμο της αναισθησίας και της αποβλάκωσης. Δεν ξέρουν, και δεν θέλουν να ξέρουν τίποτα περισσότερο. Μοιάζει επίσης με τον αρπαχτικό αετό (στοιχεία της φύσης του Μέγα Δράκου) με τα φτερά, γιατί ενώ μπορεί να πετάξει σε μεγάλα θεία πνευματικά ύψη, (δώρο του Θεού) εν τούτοις παραμένει αρπαχτικός, φαγάς και αδιάφορος μπρος στο Πνεύμα και στον πόνο των άλλων. Χρησιμοποιεί τα πνευματικά φτερά του στο να πέφτει χαμηλά στο ψέμα και στην πονηριά, αντί να σηκώνεται σε άγια πνευματικά ύψη που πλησιάζουν το Θεό.

      Και μέσα από αυτές τις τρεις σκοτεινές πλευρές της ανθρώπινης και διαβολικής φύσης, μπορεί να αναδυθεί νικητής ο άγιος άνθρωπος, ο δυνατός άνθρωπος, ο άνθρωπος που επιλέγει να υπακούει στο Θεό, που επιλέγει να βαδίζει ίσια στον δρόμο που του χάραξε ο Υψιστος. Επιλέγει να υπακούει στο θείο Νόμο και στα θεία διδάγματα, και τότε αντλεί δύναμη και σιγουριά  από την νοητή Θέα του Καθισμένου στο θρόνο.  Μπορεί  να νικάει την σκοτεινή του φύση, να κυριαρχεί  και να υψώνεται προς τον θρόνο του Υψίστου. Ο Υψιστος έστεκε/στέκει υπεράνω, καθισμένος συμβολικά στον θρόνο Του. Εδώ Είμαι λέει ο Κύριος, μπορείς αν θέλεις να Με γνωρίσεις και να ζήσεις για πάντα μαζί Μου χαρούμενος και ευτυχισμένος. Η επιλογή είναι δική σου, όχι ότι δεν θέλεις, αλλά τίποτα δεν είναι τόσο εύκολο, και η επιλογή σου, που κυρίως σημαίνει η προσπάθεια σου να απελευθερωθείς από την κυριαρχία του ερπετού, αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση, διαφορετικά δεν δικαιώνεσαι ενώπιον του Υψίστου!

    Πρέπει να θέλεις, αλλά και να αγωνιστείς, ώστε το θείο πνεύμα σου να πηγαίνει ίσια στο δρόμο που του ταιριάζει, και έτσι θα νικήσει την διεστραμένη φύση. Στον αγώνα σου ζήτησε βοήθεια, και σίγουρα θα την έχεις. Ομως παρόλο που βεβαίως όλα αυτά είναι σωστά, και σίγουρα μέσα στον άνθρωπο υπάρχουν τα στοιχεία της φύσης του Σκότους με τις παρεμβολές του, τα τέσσαρα πλάσματα μπορεί να εκπέμπουν και αυτά, αλλά και πολλά άλλα μηνύματα του Θεού, τα οποία δεν μπορώ τώρα να κατανοήσω. Οπως για παράδειγμα οι τροχοί, μπορεί να συμβολίζουν  γενικά το χρόνο, και τον περιορισμένο χρόνο της ζωής του καθενός. Με τα πολλά μάτια, ίσως να περνάει το μήνυμα, ότι, αόρατες δυνάμεις παρακολουθούν τα έργα και την συμπεριφορά σου, κλπ.  Ας δούμε το κεφάλαιο 5.

 

Κεφάλαιο 5 ε'.     Και είδα στη δεξιά μεριά του Καθισμένου στο θρόνο γραμμένο βιβλίο μέσα και πίσω, και κατεσφραγισμένο με 7 σφραγίδες. Και είδα έναν Αγγελο ισχυρό ο οποίος κήρυττε με μεγάλη φωνή, Ποιός είναι άξιος να ανοίξει το βιβλίο και να λύσει τις σφραγίδες; Και κανένας δεν μπορούσε, ούτε απ'τον ουρανό, ούτε απ'τη γη, ούτε απο κάτω απ'τη γη, να ανοίξει το βιβλίο, ούτε να το βλέπει.  Και εγώ έκλαιγα πολύ, διότι κανένας δεν ήταν άξιος να ανοίξει και να διαβάσει το βιβλίο, ούτε να το βλέπει. Και ένας απ'τους ηλικιωμένους μου είπε, μη κλαίς, ιδού κυριάρχισε το λιοντάρι το οποίο είναι απ΄τη φυλή του Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, να ανοίξει το βιβλίο και να λύσει τις 7 σφραγίδες. Και είδα, και ιδού, ανάμεσα απ'το θρόνο και των τεσσάρων ζώων, και ανάμεσα απ'τους ηλικιωμένους, στεκόταν Αρνίο που έμοιαζε σαν σφαγμένο, και έχει 7 κέρατα, και 7 μάτια τα οποία είναι τα 7 Πνεύματα του Θεού τα εκπορευόμενα σε όλη τη γή. Και το Αρνίο ήλθε και πήρε το βιβλίο απ'τη δεξιά Εκείνου που κάθεται στο θρόνο.  Και όταν πήρε το βιβλίο, τα τέσσερα ζώα και οι 24 ηλικιωμένοι έπεσαν μπροστά στο Αρνίο κρατώντας ο καθένας κιθάρες και χρυσές φιάλες γεμάτες λιβάνια τα οποία είναι οι προσευχές των αγίων, και ψέλνουν  νέο ύμνο λέγοντας. Αξιος είσαι να λάβεις το βιβλίο, και να ανοίξεις τις σφραγίδες του, διότι εσφάχτηκες και μας αγόρασες στο Θεό με το Αίμα Σου, απ'ολες τις φυλές, και απ'ολες τις γλώσσες και τα έθνη, και μας έκαμες βασιλιάδες και ιερείς του Θεού, και θα βασιλεύσουμε στη γη. Και είδα, και άκουσα φωνή πολλών Αγγέλων γύρω του θρόνου, και των ζώων και των ηλικιωμένων, και ο αριθμός τους ήταν μυριάδες μυριάδων και χιλιάδες χιλιάδων, οι οποίοι έλεγαν με μεγάλη φωνή. Αξιο είναι το σφαγμένο Αρνίο να λάβει τη δύναμη και πλούτο, και σοφία και ισχύ και τιμή και δόξα και ευλογία. Και κάθε δημιούργημα το οποίο είναι στον ουρανό, και πάνω στη γη, και απο κάτω απ'τη γη, και όσα υπάρχουν στη θάλασσα, και τα πάντα που υπάρχουν άκουσα που έλεγαν, Σε Εκείνον που κάθεται στο θρόνο και στο Αρνίο ανήκει η ευλογία και η τιμή και η δόξα και το κράτος στους αιώνες των αιώνων.

 

   Καθώς Πιστεύω. Στην δεξιά μεριά του Καθισμένου στο θρόνο υπήρχε ένα βιβλίο, το οποίο ήταν γραμμένο μέσα και έξω, και σφραγισμένο με 7 σφραγίδες. Κανείς δεν μπορούσε να τις ανοίξει, ούτε μπορούσε να τις δει και να τις διαβάσει. Κατανοούμε λοιπόν ότι το συμβολικό βιβλίο με τις σφραγίδες αναφέρεται στην ανθρώπινη πορεία μετά το Χριστό, η οποία  συνεχίζεται ως το τέλος του κόσμου. Κανείς όμως από τους ανθρώπους δεν μπορούσε να δει ότι υπάρχουν σφραγίδες, γιατί απλούστατα, κανείς δεν ήξερε τι επρόκειτο να γίνει, ούτε βέβαια ήξερε ότι υπάρχουν συγκεκριμένα προκαθορισμένα σχέδια, και άρα κανείς δεν ήξερε πως και ποιά θα ήταν η πορεία και η κατάληξη του κόσμου. Κατά συνέπεια κανένας άνθρωπος δεν μπορούσε να τις ανοίξει και να τις διαβάσει, κανένας δεν ήξερε τι επρόκειτο να  συμβεί.

    Αλλά πριν την Αποκάλυψη που έγινε στον ουρανό, φαίνεται πως ούτε οι Αγγελοι ή οι ηλικιωμένοι ήξεραν, και άρα κανένας τους δεν μπορούσε να ανοίξει τις σφραγίδες. Οι μεγάλες πληγές άρχισαν με το άνοιγμα της έκτης σφραγίδας, η οποία ήδη άρχισε από την εποχή της γέννησης ή μάλλον της κυριαρχίας του τελευταίου και φοβερού θηρίου του Δανιήλ. Με το άνοιγμα της εβδόμης σφραγίδας, η οποία είναι η μόνη που δεν άρχισε ακόμα, έρχονται τα πιο τρομερά δεινά και οι πιο μεγάλες καταστροφές. Το τέλος της εβδόμης, είναι και το τέλος της κυριαρχίας του θηρίου.

    Η ιστορία λοιπόν ήταν προκαθορισμένη, αλλά τί σημαίνει αυτό;

    Μήπως εννοεί ότι ο Θεός είχε προσχεδιάσει πολέμους, σφαγές, αδικίες, δεινά, πείνες και τόσα άλλα εγκλήματα που έγιναν στην ιστορία, και ιδιαίτερα στον εικοστό αιώνα;  Οχι βέβαια, και αλοίμονο αν πιστεύουμε κάτι τέτοιο. Ολα αυτά, είναι έργα της φύσης του ερπετού, διότι μέσω των ανθρώπων κυριαρχεί στο πρόσκαιρο βασίλειο του. Οι άνθρωποι του υποτάσσονται με τις φιλοξοξίες και τα καταστροφικά τους πάθη, αψηφούν τους νόμους του Θεού, και προκαλούν κατάρες, οι οποίες με τη σειρά τους προξενούν πολέμους, δεινά, ερημώσεις και αφανισμούς. Αλλά ο Υψιστος, κρατάει το βιβλίο με τις σφραγίδες, δηλαδή μόνο Εκείνος γνωρίζει τι θα κάνει ο ηγούμενος της καταστροφής, παρέα με τους ανθρώπους, οπότε μόνο το Αρνίο, ο Υιός/Λόγος του Θεού ήταν ο Αξιος να ανοίξει της σφραγίδες του βιβλίου της Αποκάλυψης.   

      Ο Ιωάννης είδε ανάμεσα από τους ηλικιωμένους, ένα Αρνίο που έμοιαζε σαν σφαγμένο. Ο Θεός δεν ζήτησε βέβαια ποτέ, ούτε θυσίες ζώων ούτε θυσίες ανθρώπων, γιατί άλλωστε, κανείς δεν ήταν ποτέ ούτε άξιος, ούτε είχε την δύναμη, ούτε ήταν τόσο αναμάρτητος που με την θυσία του να μπορεί να συγχωρεί αμαρτίες. Μόνο ο Θεός μπορεί να εξιλεώνει και να καταξιώνει τους ανθρώπους, όχι οι θυσίες ζώων. Το αίμα και οι θυσίες ζώων, ικανοποιούσαν μόνο τον Σατανά. Γενικότερα τα βάσανα, ο πόνος, το χύσιμο του ανθρώπινου αίματος μέσα στους ατέλειωτους πολέμους, και όχι μόνο, ήταν στην ουσία "πληρωμές" στον Σατανά. Οι άνθρωποι θυσίαζαν ζώα στον Σατανά νομίζοντας ότι θυσιάζουν στο Θεό. Την μόνη Θυσία που ζήτησε ο Θεός απο Υιό ανθρώπου για εξιλέωση των πιστών, ήταν η Θυσία του μόνου Αναμάρτητου, που γεννήθηκε σαν Ανθρωπος, και ονομάστηκε Υιός του  Ανθρώπου, και  Υιός του Θεού. Δεν είναι άλλος από τον αγαπημένο μας Κύριο Ιησού Χριστό.

    Μόνο ο Ιδιος ο Θεός είναι η ζωή των ανθρώπων, και μόνο ο Θεός μπορεί να σώσει τους ανθρώπους. Κανένας άλλος. Αυτό ακριβώς λέει και ο Ιωάννης ο Βαπτιστής. Εγώ σας βαπτίζω λέει στο νερό, αλλά Εκείνος θα σας βαπτίσει, πράγμα που σημαίνει καταξιώσει/σώσει, στο Αγιο Πνεύμα. Οσο άγιος και αν ήταν ο Βαπτιστής σωτήρας ψυχών δεν μπορούσε να ήταν. Σωτήρας μας είναι μόνο ο Θεός. Εκείνο λοιπόν το σφαγμένο Αρνίο, είναι ο Λόγος του Θεού. Εμοιαζε σαν σφαγμένο συμβολικό Αρνίο, γιατί θυσιάστηκε σαν εξιλαστήριο θύμα, έμοιαζε σαν το αρνί που έσφαζαν οι Ιουδαίοι για εξιλέωση των αμαρτιών τους. Ηταν και είναι η ρίζα και το γένος του Δαβίδ του βασιλέα, όχι απόγονος του Δαβίδ, σαν Ανθρωπος μόνο ήταν γνωστός σαν απόγονος του Δαβίδ, αυτό νόμιζαν οι άνθρωποι, όμως Εκείνος είναι ο Δημιουργός και Κύριος του Δαβίδ, είναι ο Βασιλιάς του Δαβίδ, και ο Βασιλέας των βασιλέων. 

     Το Αρνίο είχε 7 κέρατα και 7 μάτια. Τα 7 μάτια θεωρώ πως συμβολίζουν τα Πνεύματα του Θεού. Τα 7 Πνεύματα του Θεού είναι όρος ζωής των ανθρώπων, αυτά μεταφέρονται στους ανθρώπους μέσω του Λόγου. Είναι τα Πνεύματα της αγάπης, της δικαιοσύνης κλπ. Τα κέρατα του Αρνίου συμβολίζουν κυριαρχία, εννοούν ότι το Αρνίο θα είναι ο μόνος Κυρίαρχος, στους αιώνες των αιώνων.

 

Κεφάλαιο 6  ς'.    Και είδα όταν το Αρνίο άνοιξε μια απ'τις σφραγίδες, άκουσα ένα απ'τα τέσσερα ζώα που έλεγε σαν φωνή βροντής, έλα να δεις. Και είδα, και ιδού, ένα άσπρο άλογο και εκείνος που καθόταν στο άλογο είχε τόξο, και του εδώθηκε στεφάνι, και εξήλθε νικώντας και για να νικήσει. Και όταν άνοιξε τη δεύτερη σφραγίδα, άκουσα το δεύτερο ζώο να λέει, έλα και κοίταζε, και εξήλθε ένα άλλο κόκκινο άλογο, και εδόθηκε σ'αυτόν που καθόταν να σηκώσει την ειρήνη απ'τη γη, και να σφάξουν ο ένας τον άλλον, και του εδόθηκε μεγάλο μαχαίρι. Και όταν άνοιξε την τρίτην σφραγίδα, άκουσα το τρίτο ζώο να λέει, έλα να δεις. Και είδα, και ιδού, μαύρο άλογο και εκείνος που καθόταν είχε ζυγαριά στο χέρι του. Και άκουσα φωνή ανάμεσα απ'τα τέσσερα ζώα η οποία έλεγε, ένα τέταρτο σταριού για ένα δηνάριο, και τρία τέταρτα κριθαριού για ένα δηνάριο, και μην βλάψεις το λάδι και το κρασί.

    Και όταν άνοιξε την τέταρτη σφραγίδα, άκουσα τη φωνή του τέταρτου ζώου που έλεγε, έλα να δεις, και είδα, και ιδού, ένα άλογο χλωμό και ο καθισμένος στο άλογο ονομαζόταν Θάνατος, και ο Αδης πήγαινε μαζί του, και τους εδόθηκε εξουσία πάνω στο ένα τέταρτο της γης, να θανατώσουν με σπαθί και με πείνα και με θάνατο, και με τα θηρία της γης. Και όταν άνοιξε την πέμπτην σφραγίδα, είδα απο κάτω απ'το θυσιαστήριο τις ψυχές των σφαγμένων για το Λόγο του Θεού, και για τη μαρτυρία τους, και φώναζαν με μεγάλη φωνή και έλεγαν, ως πότε Δέσποτα, Αγιε και αληθινέ, δεν κρίνεις και δεν παίρνεις εκδίκηση για το αίμα μας απ'τους κατοίκους της γης;  Και έδωσαν στον καθένα άσπρες στολές, και τους είπαν να αναπαυτούν ακόμα λίγο καιρό, ώσπου να συμπληρωθούν και οι άλλοι δούλοι και αδελφοί, οι μέλλοντες να φονευτούν και αυτοί. Και είδα, όταν άνοιξε την έκτη σφραγίδα, και ιδού, έγινε μεγάλος σεισμός και ο ήλιος έγινε μαύρος σαν τρίχινο σακκί, και η σελήνη έγινε σαν αίμα, και τα αστέρια του ουρανού έπεσαν στη γη, .οπως η συκιά ρίχνει τα άγουρα σύκα, ύστερα από πολύ δυνατό άνεμο. Και ο ουρανός αποχωρίστηκε σαν τυλιγμένο βιβλίο, και κάθε βουνό και κάθε νησί κινήθηκε απ'τον τόπο τους, και οι βασιλιάδες και οι μεγιστάνες της γης, και οι πλούσιοι και οι στρατηγοί, και οι δυνατοί, και όλοι οι δούλοι και οι ελεύθεροι κρύφτηκαν στις σπηλιές και στις πέτρες των βουνών, και έλεγαν στις πέτρες και και στα βουνά, κρύψτε μας από το Πρόσωπο Εκείνου που κάθεται στο θρόνο, και απ'την οργή του Αρνίου, διότι ήρθε η μεγάλη ημέρα της οργής Του, και ποιός μπορεί να σταθεί;

 

    Καθώς Πιστεύω.. Οταν το Αρνίο άνοιξε την μία από τις σφραγίδες, ο Ιωάννης άκουσε ένα από τα τέσσαρα ζώα που έλεγε με φωνή που ακουγόταν σαν βροντή. Ελα να δεις, είπε στον Ιωάννη. Ο Ιωάννης είδε ένα άσπρο άλογο, στο οποίο Εκείνος που καθόταν, κρατούσε ένα τόξο, και εξήλθε νικώντας, και για να νικήσει.

    Πιστεύω πως τα άλογα συμβολίζουν το χρόνο πάνω στον οποίον καλπάζουν οι αναβάτες. Τι συμβολίζει ο Αναβάτης του άσπρου αλόγου; Κάποιοι πιστεύουν ότι συμβολίζει τα Ευαγγέλια! Οχι, τα Ευαγγέλια, δηλαδή τα Καλά Νέα παρόλο που γράφουν την διδασκαλία του Κυρίου, εν τούτοις, αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι είναι βιβλία. Από μόνα τους δεν έχουν καμιά δύναμη. Ωστόσο σαν άσπρο άλογο που καλπάζει, δηλαδή σαν ελπιδοφόρο και χαρμόσυνο μήνυμα που μεταφέρεται μέσα στο χρόνο, σίγουρα συμβολίζει τα Ευαγγέλια. Ομως η δύναμη των Καλών Νέων είναι ο Ζωντανός Λόγος του Θεού, και άλλωστε χωρίς Αυτόν δεν θα υπήρχαν τα Ευαγγέλια! Τα Ευαγγέλια για να μιλήσουν στην ψυχή του πιστού, πρέπει να την επισκεφτεί, να την τοξεύσει ο Ζωντανός Λόγος με  το συμβολικό Του τόξο.

    Ο Αναβάτης λοιπόν του άσπρου αλόγου είναι ο Λόγος του Θεού, και το άσπρο άλογο συμβολίζει το χρόνο μέσα στον οποίον μεταφέρονται τα Καλά Νέα του Αναβάτη. Αυτό άλλωστε επικυρώνεται στο κεφάλαιο 19, όπου πάλι ο Αναβάτης του άσπρου αλόγου, εξήλθε όχι πια με τόξο, αλλά με το μυτερό σπαθί του στόματος Του. Διότι στο τέλος βγήκε, δηλαδή θα βγει για να κρίνει και για να κυριαρχήσει απόλυτα. Στην αρχή της πρώτης σφραγίδας βγήκε με τόξο. Αυτό σημαίνει ότι δεν βγήκε να κρίνει και να καταδικάσει, αλλά για να τοξεύσει. Το σπαθί του στόματος Του σημαίνει κρίση, ενώ με το τόξο στοχεύει, αποβλέπει να καλέσει και να συγκεντρώσει τους πιστούς Του. Στην πρώτη συμβολική εμφάνιση, εμφανίστηκε με το σπαθί του στόματος Του, ώστε να προειδοποιήσει τις εκκλησίες ότι πρέπει να συμμορφώνονται, διαφορετικά το συμβολικό σπαθί, η δικαιοσύνη Του, θα κρίνει τα έργα τους και την συμπεριφορά τους.

     Βγήκε νικώντας και για να νικήσει, και πράγματι παρόλο τον λυσσαλέο πόλεμο που δεν σταμάτησε δύο χιλιάδες χρόνια ενάντια στον Κύριο και στους πιστούς, ο Λόγος όμως συνεχίζει να νικάει. Η νίκη του Λόγου είναι η σωτηρία πολλών ανθρώπων. Και στο τέλος θα νικήσει ολοκληρωτικά.

    Ωστόσο, ενάντια στο Λόγο, βγήκαν και οι άλλες δυνάμεις του Ερπετού. Εξήλθαν με τους πολέμους, τις οικονομικές ανισότητες που βασανίζουν τον περισσότερο κόσμο, μαζί με αυτά είναι και ο φυσικός θάνατος, καθώς και ο θάνατος από πείνα και από τα αρπαχτικά ζώα της γης, τα οποία συχνά κατασπαράζουν πολλούς. Κυρίως οι καρχαρίες, έφαγαν πολλές χιλιάδες ανθρώπους στους πολέμους. Γιαυτό, στη δεύτερη σφραγίδα το άλογο ήταν κόκκινο, του οποίου ο αναβάτης συμβολίζει τους πολέμους. Ο κυριότερος πόλεμος, ο πόλεμος των πολέμων είναι αυτός που διεξάγεται από τον Δράκοντα ενάντια στην Κυριαρχία του Υψίστου. Τα άλογα συμβολίζουν το χρόνο στον οποίο καλπάζουν οι αναβάτες. Και το φοβερό κόκκινο (αιματοβαμμένο) άλογο του πολέμου, θα καλπάζει δυστυχώς ως το τέλος των ημερών. Οι πολέμοι αναπόφευκτα θα συνεχίζονται πότε εδώ και πότε εκεί, ως το τέλος των ημερών.  

      Ο καθένας ξέρει πως αρχίζουν οι πολέμοι, τι συμφέροντα και φιλοδοξίες υπηρετούν. Κύρια χαρακτηριστικά του πολέμου είναι η αρπαγή, η υποδούλωση, το μίσος, η καταστροφή των άλλων, και αυτά τα ερπετικά εκφράζουν ακριβώς το πνεύμα του Ερπετού, ικανοποιούν τη φύση του Σκότους. Οπου πόλεμος, εκεί και το πνεύμα του Ερπετού. Ωστόσο, οι τέτοιες φοβερές καταστάσεις που επικρατούν στους πολέμους, από την μια μεριά στρέφουν κόσμο ενάντια στο Θεό, γιατί τα τρομερά δεινά, καθώς και η προπαγάνδα των δυνάστων πως δήθεν ο πόλεμος τους είναι "θεοευλογημένος" προκαλούν σύγχυση, και σπρώχνουν πολλούς στην απιστία.

    Και από την άλλη, φέρνουν πολύ κόσμο κοντά στο Θεό, καθώς στην εσχάτη στιγμή που ο θάνατος απειλεί άμεσα τον καθένα, το μόνο που απομένει είναι η ελπίδα και η επιστροφή στο Θεό. Σε συνθήκες ειρήνης, πόσος κόσμος ενδιαφέρεται τι λέει ο Λόγος, και πόσος κόσμος ζει με πίστη και υπακοή στο Θεό; Ετσι οι πολέμοι έχουν δύο αποτελέσματα σε σχέση με τον Λόγο. Από την μια μεριά λόγω άγνοιας και σύγχυσης πολλοί άνθρωποι στρέφονται εναντίον Του, και από την άλλη βοηθούν πολύ κόσμο να συνέλθει και να σωθεί. Ο Λόγος λοιπόν νικάει και μέσα στους πολέμους. 

      Στην τρίτη σφραγίδα το άλογο ήταν μαύρο, του οποίου ο αναβάτης συμβολίζει τις οικονομικές ανισότητες. Μαύρος οικονομικός χρόνος για τον πολύ κόσμο. Και αυτός ο μαύρος οικονομικός καβαλάρης, που θανατώνει παιδιά από την πείνα, που βασανίζει εκατομμύρια ανθρώπους μεσα στην μεγάλη φτώχεια, θα καλπάζει δυστυχώς ως το τέλος των ημερών. Ενα τέταρτο σιταριού για ένα δηνάριο, τρία τέταρτα κριθαριού για ένα δηνάριο, και μην βλάψεις το λάδι και το κρασί. Μέσα στον κόσμο κυριαρχεί η μεγάλη οικονομική ανισότητα, τα μεγάλα αρπαχτικά αρπάζουν νόμιμα την λεγόμενη μερίδα του λέοντος.

      Η φοβερή φτώχεια προξενεί σοβαρά προβλήματα σε πολύ κόσμο, αλλά οι πιστοί, δεν στερούνται όμως το λάδι και το κρασί! Εδώ υπενθυμίζουμε την παραβολή του Κυρίου με τις 10 Παρθένες, όπου οι 5 είχαν λάδι, δηλαδή είχαν προετοιμάσει τις ψυχές τους να υποδεχτούν τον Νυμφίο. Πιστεύω πως το λάδι συμβολίζει την προετοιμασία της ψυχής να ενωθεί με τον Υψιστο, και το κρασί συμβολίζει την Θεία Κοινωνία, συμβολίζει το Αίμα του Κυρίου.  Το Λάδι λοιπόν και το Κρασί σαν σύμβολα, δεν μπορεί κανείς να τα πειράξει, θα υπάρχουν ως το τέλος των ημερών. Οση φτώχεια και αν υπάρχει, όσα οικονομικά δεινά και αν προξενούν τα ανθρώπινα αρπαχτικά, την προετοιμασία όμως των πιστών, και την εξιλέωση τους δεν μπορεί κανείς να τους τα στερήσει, αυτά είναι Θεία Δώρα.  Ναι. Στο διεφθαρμένο βασίλειο του Δράκοντα υπάρχει τρομερή οικονομική ανισότητα, υπάρχει μεγάλη φτώχεια και εξαθλίωση, αλλά υπάρχει και η σωτηρία, υπάρχουν πάντα το Λάδι και το Κρασί, που οδηγούν στη σωτηρία.

      Στην τέταρτη σφραγίδα το άλογο ήταν ωχρό. Ο αναβάτης συμβολίζει τον φυσιολογικό θάνατο, και γενικά τον θάνατο στους πολέμους, την πείνα και τα διάφορα αρπαχτικά. Το άλογο συμβολίζει το χρόνο. Ο ωχρός καβαλάρης του φυσιολογικού θανάτου, την πείνα, πολέμους, από τα διάφορα αρπαχτικά, θα καλπάζει δυστυχώς και αυτός ως το τέλος των ημερών. Τους δόθηκε εξουσία πάνω στο ένα τέταρτο της γης, να θανατώσουν με ρομφαία, (με πόλεμο), με πείνα, και με θάνατο, (τον φυσιολογικό θάνατο) καθώς και με τα θηρία της γης. (Αυτό που συνήθως συμβαίνει.) Φαίνεται ωστόσο ότι στον τρομερό πόλεμο του Αρμαγεδδών, μάλλον θα θανατωθεί το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού. Το άλογο ήταν χλωμό, του οποίου ο καθισμένος ονομαζόταν Θάνατος, και ο Αδης τον ακολουθούσε.  

     Ο Αδης και ο Θάνατος ήταν "θεοί" της ελληνικής μυθολογίας.  Ο μεν Αδης σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία ήταν γιος του Κρόνου και της Ρέας, ο δε Θάνατος ήταν προσωποποίηση του φυσικού θανάτου, και μάλιστα πίστευαν πως ήταν αδελφός του Υπνου. Τώρα τι σχέση μπορεί να έχουν οι ελληνικές μυθολογίες με την Βίβλο και μάλιστα με το βιβλίο της Αποκάλυψης; Γιατί χρησιμοποιήθηκαν αυτά τα ονόματα τα οποία ανήκουν σε μυθολογίες; Είναι σωστό να ρωτάμε. Κατ αρχήν πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα δικαιώματα του δράκοντα που καταχωρούνται ακόμα και μεσ'την Αποκάλυψη. Επειτα, οι μυθολογίες των λαών, στο σύνολό τους, δεν είναι καθόλου για πέταμα. Ολοι οι λαοί χωρίς να εξαιρούνται οι Ισραηλίτες στην προσπάθεια τους να κατανοήσουν τον Δημιουργό, αναγκαστικά άρχισαν από τις μυθολογίες. Αναπόφευκτο! Και καθώς εύκολα διαπιστώσουμε στη Βίβλο γράφονται πάρα πολλά που εκφράζουν και αντανακλούν μυθολογίες και μυθολογικές αντιλήψεις. Ολα λίγο ως πολύ υπηρέτησαν με διάφορους τρόπους σχέδια του Δημιουργού. Ο Μωυσής κάτω από θεία έμπνευση τροποποίησε μυθολογικές παραδόσεις, έτσι ώστε να αποτελούν σύμβολα και να εκπέμπουν μηνύματα του Θεού.

 

    Καθώς Πιστεύω. Συνέχεια.  Η πέμπτη σφραγίδα αναφέρεται στην υπομονή και την μακροθυμία του Θεού, και αυτά συνεχίζονται έως την έβδομη σφραγίδα. Με την έβδομη αρχίζουν οι 7 σάλπιγγες, και στη συνέχεια οι 7 φιάλες του θυμού του Θεού, για τις οποίες φιάλες σημειώνω πως δεν τις γέμισε βέβαια ο Θεός, και καθώς φαίνεται αυτές οι 7 φιάλες θα ξεσπάσουν όλες στο δεύτερο μέρος των τελευταίων 7 χρόνων. Στην 5η σφραγίδα εμφανίζονται οι μάρτυρες του Λόγου, μαζί με όλους τους αδικοσκοτωμένους και αδικημένους να διαμαρτύρονται. Ως πότε Δέσποτα Αγιε και Αληθινέ δεν κρίνεις και δεν εκδικήσαι το αίμα μας, που χύνεται από τους κατοίκους της γης; Οι σφαγμένοι μάρτυρες του Λόγου, και οι αδικημένοι από τους κατοίκους της γης θα υπάρχουν βέβαια ως το τέλος των ημερών. Οτι γράφτηκε έχει βεβαίως σκοπό να περάσει κάποιο μήνυμα. Αλλά σίγουρα δεν εννοεί ότι πράγματι οι πεθαμένοι άγιοι απαιτούν εκδίκηση. Οχι, δεν είναι οι άγιοι που ζητάν εκδίκηση, είναι η ίδια η δικαιοσύνη, είναι το αίμα τους που (όπως στον Κάϊν) βοά προς το Θεό, και το αδικοχυμένο αίμα ζητάει δικαιοσύνη.  

       Κυρίως κατά τη γνώμη μου, το μήνυμα λέει, έχετε υπομονή, ο Θεός έχει υπομονή και μακροθυμία, η κρίση Του θα έρθει στην ώρα της. Ως τότε πρέπει πρώτα να σωθούν πολλοί άνθρωποι. Τους έδωσαν άσπρες στολές, και τους είπαν να αναπαυτούν ακόμα λίγον καιρό, ώσπου να συμπληρωθούν και οι άλλοι δούλοι και αδελφοί, οι μέλλοντες να φονευτούν και αυτοί. Με τις άσπρες στολές σημαίνει ότι εξαγνίστηκαν με το Αίμα του Αρνίου, και πρέπει οι πεθαμένοι να αναπαυτούν, και οι ζωντανοί να έχουν υπομονή ώσπου να έρθει το τέλος του προκαθορισμένου καιρού. Προειδοποιεί επίσης ότι και άλλοι πολλοί ακόμα θα υποφέρουν, και θα τους σκοτώσουν για την πίστη και την μαρτυρία τους. Και αυτό δεν σταμάτησε 2000 χρόνια μετά τον Κύριο. Καθώς γνωρίζουμε μέσα στην κυριαρχία του ερπετού, πολλοί Χριστιανοί μαρτύρισαν και μαρτυρούν σε διάφορες χώρες, κυρίως σε Ισλαμικές, καθώς  και σε χώρες που είχαν επικρατήσει και επικρατούν στενοκέφαλοι κομμουνιστές και άλλοι δικτάτορες.

Συνέχεια της Ερμηνείας μου.  Στην έκτη σφραγίδα.  Kαι είδα όταν άνοιξε την έκτη σφραγίδα, έγινε μεγάλος σεισμός, ο ήλιος έγινε μαύρος σαν τρίχινο σακί, η σελήνη έγινε σαν αίμα, και τα αστέρια του ουρανού έπεσαν στη γη, όπως η συκιά ρίχνει τα άγουρα σύκα της μέσα σε πολύ δυνατό άνεμο. Με το άνοιγμα της έκτης σφραγίδας αρχίζει/άρχισε,  η μεγάλη κυριαρχία του τελευταίου και καταπληκτικού θηρίου, που αναφέρεται στις προφητείες του Δανιήλ. Είναι η κυριαρχία του κεφαλαιοκρατικού οικονομικού συστήματος κυρίως στον εικοστόν αιώνα, του οποίου όμως οι ρίζες πάνε πάρα πολύ πίσω, καθώς ο σωρευμένος πλούτος, το κεφάλαιο σχεδόν πάντα υπήρχε. Αλλά στον εικοστό, στάθηκε γερά στα σιδερένια του πόδια, και άρχισε να κυριαρχεί παντού, και καθώς δυνάμωσε αρκετά και ανέπτυξε την πολεμική του μηχανή, έδειξε στον κόσμο τα φοβερά  του νύχια και δόντια, εξαπολύοντας τους δύο μεγάλους παγκόσμιους πολέμους, στους οποίους πράγματι σκοτίνιασε ο ήλιος, και το φως της σελήνης έλαμπε μέσα σε λίμνες από αίμα.

     Οι δύο αυτοί πόλεμοι ξεπέρασαν σε μίσος και καταστροφικότητα κάθε τι προηγούμενο. Το αίμα, πράγματι τινάζοταν στον αέρα, σχημάτιζε λίμνες, και συχνά η αντανάκλαση του φωτός της σελήνης είχε το χρώμα του αίματος. Αρκεί μόνο να θυμιθούμε την τρομερή μεγάλη μάχη των Γερμανών και Ρώσων, η περιβόητη "Μπαρμπαρόσσα". Οι Γερμανοί είχαν συγκεντρώσει στα σύνορα της Ρωσίας πάνω από τρία εκατομμύρια στρατό, εξοπλισμένο με την τότε τρομερή πολεμική τους μηχανή. Μόνο σε αυτή τη τρομερή μάχη που κράτησε δύο ημέρες, σκοτώθηκαν μόνο από την μεριά της Ρωσίας γύρω στις πεντακόσιες χιλιάδες άνθρωποι.  Πεντακόσιες χιλιάδες άνθρωποι σκοτώθηκαν μέσα σε 48 ώρες, και μόνο σε ένα μέρος της γης.

      Μόνο σε αυτό το δεύτερο πόλεμο έχασαν την ζωή τους γύρω στα 60 εκατομμύρια άνθρωποι. Είναι βέβαια αδύνατον να περιγράψει κανείς τα τόσα φριχτά που έγιναν. Τι να πει, όχι μόνο για τους αφανισμούς των τόσων εκατομμυρίων αυτών ανθρώπων, αλλά τι να πει για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, το Νταχάου, το Αουσβιτς, τα τόσα απίστευτα δεινά που υπέφεραν εκατομμύρια άνθρωποι! Μόνο στο Αουσβιτς θανατώθηκαν γύρω στα 4 εκατομμύρια άνθρωποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων ήταν Εβραίοι.

       Και μόνο να φανταστεί κανείς ανθρώπους γυμνούς, πεινασμένους και εξαθλιωμένους, και μάλιστα πρώην "αριστοκράτες", να φανταστεί γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης, να φανταστεί παιδάκια, να τους φανταστεί μόνο γυμνούς και πεινασμένους μέσα στο τρομερό κρύο της Πολωνίας και της Γερμανίας, αυτό και μόνο αρκεί να καταλάβει το μέγεθος της συμφοράς, του πόνου και της ερήμωσης. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν μια τέτοια τρομερή τραγωδία! Οταν οι Ρώσοι κατέλαβαν το Αουσβιτς αντίκρυσαν τέτοια φρίκη, που πολλών νέων ανθρώπων στρατιωτών, άσπρισαν, καθώς λένε, τα μαλλιά τους. Ούτε η διαφθορά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ούτε κανένας άλλος πόλεμος στο μακρυνό παρελθόν, ούτε καμιά άλλη διαφθορά της αρχαιότητας, δεν μπορούν να συγκριθούν, με την βαρβαρότητα, την σκληρότητα, και το μίσος των ανθρώπων του εικοστού αιώνα.

       Ενας Ουκρανός έλεγε μετά τον πόλεμο. Οι Γερμανοί ήταν κακοί, πολύ κακοί, (δεν ήταν βέβαια μόνο οι Γερμανοί, και φυσικά όχι όλοι οι Γερμανοί), στην χώρα μου έκαψαν πολλά χωριά και αφάνισαν πολλούς αθώους. Σε ένα χωριό κοντά στο Κίεβο, το οποίο κυριολεκτικά ισοπέδωσαν, πετούσαν ζωντανά μωρά μέσα σε μεγάλες φωτιές. Ολος ο κόσμος κατατρόμαξε, οι βασιλιάδες, και οι μεγιστάνες της γης, οι πλούσιοι και οι εργαζόμενοι, οι δυνατοί και οι στρατηγοί, τρόμαξαν μπρος σε αυτό το διαβολικό μίσος που οδήγησε στην τρομερή και ανεξέλεγκτη πολεμική θύελλα, και πολύς κόσμος τότε νόμισε ότι ήρθε το τέλος του κόσμου. Πολλοί ήταν κρυμμένοι σε σπηλιές, καθώς νόμιζαν πως ο Χίτλερ ήταν ο Αντίχριστος, και πως έπεσε πάνω στο κόσμο η πιο μεγάλη κατάρα και η οργή του Υψίστου. Ενώ άλλοι που πολεμούσαν πάνω στα βουνά προσπαθούσαν να κρυφτούν μέσα σε πέτρες, να κρυφτούν από την τρομερή θύελλα της σφαγής, στην οποία  νόμιζαν ότι ξεσπούσε η οργή του Θεού.

      Ποιός δεν έχει ακούσει ότι σε όλες τις σπηλιές κατοικούσαν πανικόβλητοι άνθρωποι, και πόσοι δεν έκλαιγαν και φώναζαν κατατρομαγμένοι. Ελεος Θεέ μου! Και άλλοι που δεν είχαν που να πάνε φώναζαν. Που να πάμε να κρυφτούμε για να γλυτώσουμε από την οργή του Θεού; Δεν υπάρχει μέρος. Οπως ακριβώς γράφεται. Και οι κάτοικοι των βουνών και των νησιών έφυγαν στον πόλεμο, τα βουνά, πάνω στα οποία πολεμούσαν οι απελπισμένοι ήρωες δέχτηκαν τρομερές επιθέσεις από αεροπλάνα που άδειαζαν τις βόμβες. Και τα νησιά δέχτηκαν επίσης τρομερές επιθέσεις, και ο ειρηνικός και γαλάζιος θόλος του ουρανού απεχωρίστηκε σαν είδος τυλιγμένου βιβλίου που κατέγραφε λες το μίσος, τις τρομερές αερομαχίες με τις λάμψεις της φωτιάς, τις εκρήξεις, τα πελώρια σύννεφα του καπνού που σκοτίνιαζαν  το φως του ήλιου, και κατέγραφε συμβολικά τους αφανισμούς των ανθρώπων.  

       Οι ατομικές βόμβες επίσης που έπεσαν στη Ιαπωνία σκοτίνιασαν τον ήλιο, και κυρίως σε αυτό το μέρος, ο ήλιος ήταν πράγματι μαύρος, έμοιαζε σαν τρίχινο σακί. Οι προφητείες μιλούν συμβολική γλώσσα, και φυσικά δεν εννοούν ακριβώς τα βουνά και τα νησιά, αλλά τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι ήταν αυτοί που ζούσαν στα διάφορα μέρη όπως και στα νησιά, και έφευγαν και χάνονταν πάνω στα βουνά και γενικά χάνονταν μέσα στην τρομερή δίνη του πολέμου, όχι τα ίδια τα νησιά και τα βουνά.  Τα αστέρια επίσης έπεσαν στη γη, δηλαδή οι νόμοι και τα θεία διδάγματα καταπατήθηκαν, και πολλοί άνθρωποι μέσα στα φοβερά δεινά και στην απελπισία τους καλούσαν το Θεό για βοήθεια, και όταν χάνονταν οι ελπίδες, τότε έβριζαν το Θεό, και άλλοι πάλι έλεγαν πως δεν υπάρχει. Τα θεία φώτα και η πίστη στο Θεό συμβολίζονται με αστέρια του ουρανού, και οι συνθήκες του πολέμου έρριχναν τα θεία διδάγματα στη γη, τα αψηφούσαν και εκείνα έμοιαζαν σαν άχρηστα και ανεφάρμοστα, και  πολλοί άνθρωποι έχαναν τις ελπίδες τους.

      Ωστόσο δεν είναι μόνο αυτός ο τρομερός πόλεμος στον οποίο αναφέρεται η προφητεία, ας θυμιθούμε επίσης τα λόγια του Κυρίου στο κατά Λουκά, 21, από το εδάφιο 24 και μετά, τα οποία αφορούν την έκτη σφραγίδα, η οποία συνεχίζεται, και είναι η τελευταία περίοδος, μέρος της οποίας είναι και η έβδομη.

   (Και η Ιερουσαλήμ θα είναι πατούμενη υπό των εθνών ώσπου να εκπληρωθούν οι καιροί των εθνών, και πριν το τέλος, θα γίνουν σημεία στον ήλιο, στη σελήνη και στα αστέρια, και θα υπάρχει μεγάλη στενοχώρια στα έθνη, θα υπάρχει απορία, θα ηχούν η θάλασσα και τα κύματα, και οι άνθρωποι θα αποψυχούν απ’τον φόβο και της προσδοκίας των επερχόμενων δεινών στην οικουμένη, γιατί οι δυνάμεις του ουρανού θα σαλευτούν...)

   Δηλαδή πράγματι θα φανούν κυριολεκτικά σημεία στον ήλιο και γενικότερα στο σύμπαν. Η έκτη λοιπόν σφραγίδα η οποία αναφέρεται στην κυριαρχία του τελευταίου θηρίου, και λέει ότι η σελήνη έγινε σαν αίμα, και ο ήλιος έγινε μαύρος σαν τρίχινο σακκί, είναι η ίδια σφραγίδα η οποία θα συνεχίζεται ως το τέλος, και θα καταστραφεί από την έβδομη σφραγίδα, από τις 7 σάλπιγγες  και τις 7 φιάλες, στα τελευταία 7 χρόνια. 

      Αυτή λοιπόν ήταν η θεαματική και τρομερή εμφάνιση του τελευταίου θηρίου, αλλά ο Θεός είναι Κύριος της ζωής και κανένα θηρίο, καμιά δύναμη δεν μπορεί να πάρει τη ζωή από τα χέρια Του. Ωστόσο μέσα στην άγνοια μας και στην απελπισία μας το ξεχάμε, ή δεν το πολυ-καταλαβαίνουμε, δεν καταλαβαίνουμε ότι η κυριαρχία του διαβόλου θα συντριφτεί δίκαια μέσα στο μίσος του, με τα ίδια του τα όπλα, θα καταστραφεί με τις ίδιες τις πράξεις και την πανουργία του ερπετού, και με την ίδια του την καταστροφικότητα. Τα κρίματα της πανούργας κυριαρχίας θα σωρευτούν σε βουνά και σε πύργους, που τελικά θα πέσουν δίκαια και θα την καταπλακώσουν. Τα εκατομμύρια του Αουσβιτς υπέφεραν τα πιο τρομερά δεινά, αλλά και όλοι αυτοί σώθηκαν από τον Κύριο της ζωής, ενώ συγχρόνως έγιναν και μεγάλοι μάρτυρες στην καταδίκη του θηρίου. Η έκτη λοιπόν σφραγίδα είναι η αρχή του τέλους της κυριαρχίας του θηρίου και του Διαβόλου, η επόμενη είναι η έβδομη, η τελευταία σφραγίδα.

 

Κεφάλαιο 7  ζ'.    Και μετά απ'αυτά είδα τέσσαρους Αγγέλους οι οποίοι έστεκαν στις τέσσαρες γωνίες της γης, και κρατούσαν τους τέσσαρους ανέμους της γης για να μην φυσάει άνεμος πάνω στη γη, ούτε στη θάλασσα, ούτε στα δένδρα. Και είδα άλλο Αγγελο που ανέβηκε απο της ανατολής του ήλιου, ο οποίος είχε σφραγίδα του αιώνιου Θεού, και φώναξε με μεγάλη φωνή προς τους τέσσαρους Αγγέλους στους οποίους εδόθηκε να βλάψουν τη γη και τη θάλασσα, και είπε, μην βλάψετε τη γη και τη θάλασσα, ούτε τα δένδρα, ώσπου πρώτα να σφραγίσουμε τους δούλους του Θεού μας στα πρόσωπα τους. Και άκουσα το αριθμό των σφραγισμένων, απ'όλες τις φυλές του Ισραήλ ήταν 144 χιλιάδες, απ'τη φυλή του Ιούδα 12 χιλιάδες, του Ρουβήν 12 χιλιάδες, του Γαδ 12 χιλιάδες, του Ασήρ 12 χιλιάδες, του Νεφθαλείμ 12 χιλιάδες, του Μανασσή 12 χιλιάδες, του Συμεών 12 χιλιάδες, του Λευί 12 χιλιάδες, του Ισσαχάρ 12 χιλιάδες, του Ζαβουλών 12 χιλιάδες, του Ιωσήφ 12 χιλιάδες, και του Βενιαμίν 12 χιλιάδες.

    Μετά είδα, και ιδού, πολύς λαός το οποίον κανείς δεν μπορούσε να μετρήσει, απο όλα τα έθνη και φυλές και γλώσσες και έστεκαν ενώπιον του θρόνου και του Αρνίου, και ήταν ντυμένοι άσπρες στολές και κρατούσαν φοίνικες στα χέρια τους και φώναζαν με μεγάλη φωνή και έλεγαν, η σωτηρία είναι του Θεού μας του καθισμένου στον θρόνο και του Αρνίου. Και όλοι οι Αγγελοι έστεκαν γύρω απ'το θρόνο και γύρω των ηλικιωμένων και των τεσσάρων ζώων, και έπεσαν και προσκύνησαν ενώπιον του θρόνου, και προσκύνησαν τον Θεό λέγοντας, Αμήν η ευλογία και η δόξα και η σοφία και η ευχαριστία και η τιμή και η δύναμη, και η ισχύς ανήκει στο Θεό μας, στους αιώνες των αιώνων, Αμήν. Και ένας απ'τους ηλικιωμένους με ρώτησε, όλοι αυτοί οι ντυμένοι με τις άσπρες στολές, πούθε ήρθαν; Και εγώ του είπα, Κύριε εσύ ξέρεις. Και μου είπε, όλοι αυτοί έρχονται απ'τη μεγάλη θλίψη, και έπλυναν τις στολές τους και τις λεύκαναν με το Αίμα του Αρνίου, γιαυτό είναι μπροστά στο Θεό, και Τον λατρεύουν μέρα και νύχτα στο ναό Του, και ο Καθισμένος στο θρόνο θα κατασκηνώσει πάνω τους. Δεν θα πεινάσουν πια, ούτε θα διψάσουν, ούτε ο καυτερός ήλιος θα πέσει πάνω τους ούτε άλλο κάψιμο, διότι το Αρνίο που είναι ανάμεσα στο θρόνο θα τους ποιμάνει και θα τους οδηγήσει σε ζωντανές πηγές νερού, και ο Θεός θα εξαλείψει το δάκρυ απ'τα μάτια τους.

 

   Καθώς Πιστεύω.. Πριν ανοίξει η έβδομη σφραγίδα ο Ιωάννης είδε τέσσαρους Αγγέλους οι οποίοι έστεκαν συμβολικά στις τέσσαρες γωνίες της γης κρατώντας τους τέσσαρους ανέμους της γης για να μην φυσάει άνεμος πάνω στη γη, ούτε στη θάλασσα ούτε στα δένδρα. Μετά τον δεύτερο τρομερό πόλεμο επικράτησε μια σχετική ηρεμία μέσα στην κυριαρχία του θηρίου. Ο κόσμος προσπαθούσε να θεραπεύσει τις πληγές του, και αυτό το τρομερό ρατσιστικό μίσος ενάντια στον λαό Ισραήλ συνέβαλλε επίσης αποφασιστικά ώστε να ξαναεπιστρέψει στα κάποτε πάτρια εδάφη. Ετσι επαληθεύτηκαν και εκπληρώθηκαν οι προφητείες που μιλούσαν για διασκορπισμό του λαού Ισραήλ στις τέσσαρες γωνίες της γης, και τον πάλι επαναπατρισμό τους. Τα σχέδια του Θεού υπηρετήθηκαν ακόμα και από αυτούς που μισούσαν και ήθελαν να εξολοθρεύσουν τον λαό Ισραήλ. Δυστυχώς, όμως, δεν βρέθηκαν όλοι οι Ισραηλίτες άξιοι, δεν ανήκουν δυστυχώς όλοι στον λαό του Θεού. Οι πιο άξιοι ξεχωρίστηκαν για να είναι οι πιο εκλεκτοί του Θεού, και αυτοί οι 144.000 εκλεκτοί του Θεού ακολουθούν πάντα χωρίς να παρεκλείνουν καθόλου το Αρνίο, και είναι οι πιο ευλογημένοι του Θεού.

      Πριν ανοίξει η έβδομη σφραγίδα, και αυτό είναι αξιοσημείωτο, ο Ιωάννης είδε πολύ λαό απο όλα τα έθνη, τον οποίον κανείς δεν μπορούσε να μετρήσει, και έστεκαν ενώπιον του θρόνου και του Αρνίου, και τους έδωσαν να φορέσουν λευκές στολές. Κρατούσαν φοίνικες στα χέρια τους και φώναζαν και έλεγαν. Η σωτηρία είναι του Θεού μας του Καθισμένου στον θρόνο, και του Αρνίου. Ενας από τους ηλικιωμένους ερώτησε τον Ιωάννη, πούθε ήρθαν όλοι αυτοί οι ντυμένοι με τις άσπρες στολές; Και ο Ιωάννης του είπε. Εσύ ξέρεις. Και του είπε, όλοι αυτοί έρχονται απ'την μεγάλη θλίψη, και έπλυναν τις στολές τους και τις λεύκαναν με το Αίμα του Αρνίου, γιαυτό είναι μπροστά στον Θεό. Για ποιά μεγάλη θλίψη μιλάει η προφητεία;  Εννοεί την μεγάλη θλίψη των τελευταίων 7 χρόνων. Και τότε θα υπάρχει τέτοια θλίψη όση δεν υπήρξε ποτέ αφότου άρχισε να υπάρχει έθνος, καθώς γράφεται στο 12ο κεφ. του Δανιήλ. Καθώς είναι γραμμένο, στα τελευταία αυτά χρόνια θα εμφανιστεί το βδέλυγμα της ερήμωσης, η προσωποποίηση του Αντίχριστου. Σε αυτή την περίοδο θα γίνουν τρομερά πράγματα, μεγάλες ταραχές, πυρηνικές εκρήξεις, δεινά και συμφορές, μεγάλη διαφθορά, στενοχώρια, τρόμος και θλίψη.    

Κεφάλαιο 8  η'.   Και όταν άνοιξε την έβδομη σφραγίδα, έγινε σιωπή στον ουρανό για μισή ώρα.   Και είδα τους 7 Αγγέλους που έστεκαν μπροστά στο Θεό, και τους έδωσαν 7 σάλπιγγες. Και ήρθε άλλος Αγγελος και εστάθηκε μπροστά στο θυσιαστήριο κρατώντας χρυσό θυμιατήρι, και του έδωσαν πολλά θυμιάματα να προσφέρει με τις προσευχές όλων των αγίων πάνω στο χρυσό θυσιαστήριο το οποίο είναι μπροστά στο θρόνο. Και ανέβηκε ο καπνός των θυμιαμάτων με τις προσευχές όλων των αγίων απ'το χέρι του Αγγέλου, ενώπιον του Θεού, και επήρε ο Αγγελος το θυμιατήριο και το εγέμισε απ'τη φωτιά του θυσιαστηρίου, και το έρριξε στη γη, και τότε άγιναν φωνές και βροντές και αστραπές, και σεισμός. Και οι 7 Αγγέλοι που έχουν τις 7 σάλπιγγες ετοιμάστηκαν να σαλπίσουν.

   Και ο πρώτος Αγγελος εσάλπισε, και έγινε χαλάζι και φωτιά αναμιγμένα με αίμα και έπεσαν στη γη, και το ένα τρίτο των δένδρων εκάηκε, και κάθε χλωρό χορτάρι εκάηκε.  Και ο δεύτερος Αγγελος εσάλπισε, και σαν ένα μεγάλο βουνό καιγόμενο με φωτιά έπεσε στη θάλασσα, και το ένα τρίτο της θάλασσας έγινε αίμα, και πέθανε το ένα τρίτο των ζωντανών της θάλασσας, και κατεστράφηκε το ένα τρίτο των πλοίων. Και ο τρίτος Αγγελος εσάλπισε, και έπεσε απ'τον ουρανό μεγάλο αστέρι το οποίο καιγόταν σαν λαμπάδα, και έπεσε πάνω στο ένα τρίτο των ποταμών, και στις πηγές των υδάτων, και το όνομα του αστεριού είναι Αψινθος, (αρτεμισία, πικρόθαμνο) και το ένα τρίτι του νερού έγινε άψινθος, και πολλοί άνθρωποι πέθαναν απ'τα νερά, διότι επικράθηκαν. Και ο τέταρτος Αγγελος εσάλπισε, και εκτυπήθηκε το ένα τρίτο του ήλιου, και το ένα τρίτο της σελήνης, και το ένα τρίτο των αστέρων, για να σκοτισθεί το ένα τρίτο, και η  ημέρα να χάσει το ένα τρίτο του φωτισμού, το ίδιο και η νύχτα. Και είδα και άκουσα έναν Αγγελο ο οποίος πετούσε στο μέσω του ουρανού, και έλεγε με μεγάλη φωνή, αλίμονο, αλίμονο, αλίμονο στους κατοικούντες στη γη, για τις υπόλοιπες φωνές της σάλπιγγας των άλλων τριών Αγγέλων οι οποίοι θα σαλπίσουν.

 

   Καθώς Πιστεύω. Οταν το Αρνίο άνοιξε την έβδομη σφραγίδα, σιώπησαν όλα στο ουρανό για μισή ώρα. Δεν ακουγόταν ο παραμικρός θόρυβος. Η έβδομη σφραγίδα φέρνει επιτέλους το τέλος. Είναι η τελευταία σφραγίδα. Ο Ιωάννης είδε τους Αγγέλους που έστεκαν μπροστά στο Θεό, και κάποιοι άλλοι τους έδωσαν 7 σάλπιγγες. Πριν αρχίσουν να σαλπίζουν, ένας άλλος Αγγελος εστάθηκε μπροστά στο θυσιαστήριο κρατώντας ένα χρυσό θυμιατήρι. Του έδωσαν πολλά λιβάνια για να προσφέρει μπροστά στο θυσιαστήριο, μαζί με τις προσευχές όλων των Αγίων. Και ο καπνός των λιβανιών και των προσευχών των Αγίων ανέβηκε ως το Θεό, και τότε ο Αγγελος πήρε το θυμιατήρι και το γέμισε από τη φωτιά του θυσιαστηρίου, και την έρριξε στη γη. Ακούστηκαν φωνές και βροντές, άστραψαν αστραπές, και έγινε σεισμός. Τότε οι Αγγελοι ετοιμάστηκαν να σαλπίσουν.

    Το θυσιαστήριο δεν έχει βέβαια καμιά σχέση με τα γνωστά αρχαία θυσιαστήρια, πάνω στα οποία θυσίαζαν ζώα καθώς πίστευαν για εξιλέωση. Το θυσιαστήριο συμβολίζει την Θυσία του Θεού. Εκτός την Θυσία του Κυρίου που είναι η Παντοτινή Θυσία, είναι επίσης και η μακροθυμία Του. Είναι η υπομονή Του, μπρος τις βλασφήμιες και τις βρισιές ενάντια στον Υπέρτατο. Για χιλιάδες χρόνια δεν σταμάτησαν οι βρισιές και οι βλασφήμιες ενάντια στον Πανάγαθο Θεό, και ο Θεός αγαπάει και συγχωρεί. Αναστέλλει  την επιβολή της δικαιοσύνης ώστε να δώσει κάθε ευκαιρία μετάνοιας, αποφεύγει να καταδικάσει τους ανθρώπους, πριν εξαντληθούν τα προκαθορισμένα όρια της υπομονής. Ομως όλες οι θυσίες του Θεού έχουν κάποτε κάποιο τέλος. Tο τέλος θα έρθει στον προκαθορισμένο καιρό.

   Τα πολλά λιβάνια δεν είναι βέβαια το λιβάνι που χρησιμοποιεί η εκκλησία, που αντί να προσπαθήσουν να κάνουν τους ανθρώπους να καταλάβουν τις αλήθειες του Θεού, τους λιβανίζουν και τους στέλνουν άδειους στα σπίτια τους. Τα λιβάνια συμβολίζουν όλες εκείνες τις θυσίες, τις αγωνίες και τα βάσανα των πιστών που θυσιάστηκαν και σφαγιάστηκαν, και υπέφεραν με υπομονή για την μαρτυρία τους,  για να γύρει περισσότερο η πλάστιγγα της καταδίκης ενάντια στην κυριαρχία του εχθρού. Μαζί προστέθηκαν και οι προσευχές των Αγίων προς τον Θεό, για μακροθυμία και για σωτηρία των ανθρώπων.

     Ολα αυτά ενώθηκαν μέσα στο χρυσό θυμιατήριο. Το χρυσό θυμιατήρι είναι ο θείος πνευματικός θησαυρός των Αγίων του Θεού, αυτή είναι και η δύναμη των Αγίων. Διότι με πνευματική δύναμη, με αγάπη και προσευχή εξήλθαν νικητές του εχθρού,  η δύναμη της προσευχής τους θα συμβάλλει στο άναμα της φωτιάς που θα κάψει το κράτος του πονηρού. Πιστεύω λοιπόν, ότι το μήνυμα που εκπέμπεται από αυτήν την συμβολική παράσταση, είναι: το θυσιαστήριο του Θεού εγέμισε, και αφού ο προκαθορισμένος χρόνος τελείωσε, δεν υπάρχουν πια περιθώρια υπομονής και μακροθυμίας, το ποτήρι ξεχείλισε. Το τέλος πλησίασε.

    Το θυσιαστήριο γέμισε φωτιά κρίσης, ήρθε η ώρα της κρίσης, της απόλυτης Κυριαρχίας του Υψίστου. Αφού λοιπόν τελείωσε το θυσιαστήριο, τελείωσε και η υπομονή, και πρέπει να τελειώσουν και τα δεινά και οι προσευχές των Αγίων και των άλλων πιστών. Αρχίζουν οι μεγάλες κρίσεις, αρχίζουν οι πληγές με τις φιάλες του θυμού Του, αυτές θα φέρουν επιτέλους την Ανακούφιση. Διότι για να επικρατήσει η Ανακούφιση πρέπει οπωσδήποτε να συντριφτεί το θηρίο, και το κράτος του εχθρού.   

       Ο πρώτος Αγγελος εσάλπισε, και έγινε χαλάζι και φωτιά αναμιγμένα με αίμα και έπεσαν στη γη,  το ένα τρίτο των δένδρων εκάηκε, και κάθε χλωρό χορτάρι εκάηκε. Τι συμβολίζουν ή μάλλον τι υπονοούν αυτές οι πληγές των σαλπίγγων;  Οταν έρθει η ώρα τότε ο κόσμος θα ξέρει καλύτερα. Προς το παρόν θα προσπαθήσω όσο είναι δυνατόν να τις φανταστώ. Γιατί βεβαίως δεν είναι δυνατόν να ξέρει κάποιος τι ακριβώς εννοούν, και κυρίως, που ακριβώς θα χτυπήσουν, και ποιό το μέγεθος των καταστροφών που θα προξενήσουν. Μάλλον η πρώτη πληγή ερμηνεύεται σαν κάποια καταστροφή του οικολογικού συστήματος, πιθανόν απο κάποια έκρηξη πυρηνικού όπλου.  

      Οι 7 πληγές των σαλπίγγων σίγουρα δεν θα προέρχονται από το Θεό. Οι Αγγελοι μόνο σαλπίζουν, δεν προξενούν οι ίδιοι τις πληγές. Τις φιάλες τις αδειάζουν, οι οποίες ναι μεν γέμισαν από τον θυμό του Υψίστου, αλλά ο θυμός δεν προήρθε βέβαια από κάποια παραξενιά ας πούμε του Θεού, αυτές γέμισαν από τις αδικίες, τις βλασφήμιες, και τα κακουργήματα των ανθρώπων. Οι σάλπιγγες όμως, δεν θα προέρχονται καθόλου από το Θεό, οι Αγγελοι Του απλώς καθορίζουν τον καιρό στον οποίον  θα χτυπήσουν. Ο Αγγελος εσάλπισε, και τότε ήρθε η πληγή, δεν την προξένησε ο Αγγελος. Την προξένησε ο Διάβολος με την συμμετοχή του ανθρώπου. Οπως θα δούμε στη συνέχεια, μόνο  στην έβδομη σάλπιγγα ο Αγγελος λέει, ότι σε αυτή την σάλπιγγα θα τελειώσει το μυστήριο του Θεού, καθώς το εφανέρωσε στους Προφήτες. 

      Οι 6 πληγές των σαλπίγγων θα είναι αποτέλεσμα της κυριαρχίας του θηρίου, με τις ανθρώπινες δραστηριότητες και με τις γνωστές αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις. Μια πληγή που καταστρέφει τα πάντα γύρω, θα είναι μάλλον μια πυρηνική εκρηξη, όχι σε όλη τη γη βέβαια, αλλά σε κάποιο μέρος του πλανήτη. Η δεύτερη σάλπιγγα με την δεύτερη τρομερή πληγή, φαίνεται πως θα είναι συνέχεια της πρώτης, και της ίδιας αντιπαράθεσης και σύγκρουσης, και μάλλον υπονοεί  μια άλλη πυρηνική έκρηξη σε κάποιο μέρος της θάλασσας κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Η τρίτη σάλπιγγα πρέπει πάλι να υπονοεί ότι με κάποια άλλη πυρηνική έκρηξη ή μάλλον με την χρησιμοποίηση κάποιων άλλων επικίνδυνων χημικών ουσιών, θα δηλητηριαστούν τα νερά κάποιων ποταμών και λιμνών, όπου, καθώς λέει, πολλοί άνθρωποι πέθαναν από τα νερά γιατί επικράνθησαν, δηλητηριάστηκαν. Γράφεται όμως ότι κάποιο φλεγόμενο αστέρι του ουρανού το οποίο καιγόταν σαν λαμπάδα, έπεσε επί το τρίτον των ποταμών και στις πηγές των υδάτων. Δεν αποκλείεται να εννοεί ίσως κάποιον κομίτη. 

       Αυτές οι πληγές, εκτός ίσως της τρίτης, φαίνεται ότι θα χτυπήσουν την ίδια εποχή, και στην ίδια σύγκρουση θρησκευτικών και άλλων συμφερόντων. Από αυτές λοιπόν τις πυρηνικές εκρήξεις θα έχει και σαν αποτέλεσμα να συσκοτιστεί το φως της ημέρας και της νύχτας στο ένα τρίτο του πλανήτη. Και μάλλον αυτή είναι η τέταρτη σάλπιγγα. Βλέπουμε ότι και η πρώτη πληγή μιλάει για το ένα τρίτο των δένδρων και του χόρτου, και άρα αναφέρεται σε κάποιο συγκεκριμένο τρίτο της γης.  Οχι για όλη τη γη, αλλά όλη η γη θα τρομάξει. Ας δούμε και τις άλλες πληγές μετά το ένατο κεφάλαιο.

 

Κεφάλαιο 9  θ.'  Και ο πέμπτος Αγγελος εσάλπισε, και είδα ότι έπεσε στη γη ένα αστέρι του ουρανού, και του εδόθηκε το κλειδί του πηγαδιού της αβύσσου. Και άνοιξε το πηγάδι της αβύσσου, και ανέβηκε καπνός απ'το πηγάδι και ήταν σαν καπνός μεγάλου καμινιού, και εσκοτίσθηκε ο ήλιος και ο αέρας απ'τον καπνό του πηγαδιού. Και μέσα απ'τον καπνό βγήκαν ακρίδες στη γη, οι οποίες είχαν το δηλητήριο των σκορπιών της γης. Και τους είπαν να μην βλάψουν το χορτάρι, ούτε οποιοδήποτε χλωρό, ούτε κανένα δένδρο, αλλά να βλάψουν μόνο τους ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν τη σφραγίδα του Θεού στα μέτωπα τους. Και να μην τους σκοτώσουν, αλλά να τους βασανίσουν 5 μήνες, και ο βασανισμός τους ήταν όπως υποφέρει κανείς απο σκορπιό που τον κτύπησε. Και σε εκείνες τις ημέρες οι άνθρωποι θα  θέλουν το θάνατο, αλλά δεν θα τον βρίσκουν, και θα επιθυμούν να πεθάνουν αλλά ο θάνατος θα φεύγει μακριά τους.

   Και οι μορφές των ακρίδων έμοιαζαν με άλογα τα οποία ήταν έτοιμα για πόλεμο, και στα κεφάλια τους είχαν κάτι σαν στεφάνια που έμοιαζαν σαν χρυσαφένια, και τα πρόσωπα τους ήταν σαν ανθρώπινα πρόσωπα. Και είχαν τρίχες σαν τρίχες γυναικών, και τα δόντια τους ήταν σαν δόντια λιονταριών. Και είχαν θώρακες σαν σιδερένιες, και ο θόρυβος των φτερών τους ακούγοταν σαν άμαξες με άλογα που έτρεχαν στον πόλεμο. Και είχαν ουρές όμοιες με τις ουρές των σκορπιών, και οι ουρές είχαν κεντριά , και είχαν εξουσία να βλάψουν τους ανθρώπους 5 μήνες. Και βασιλιάς τους ήταν ο άγγελος της αβύσσου, του οποίου το όνομα στα Εβραϊκά είναι Αβαδδών, και στα Ελληνικά λέγεται Απολλύων.  Η μια αλίμονο πέρασε, αλλά έρχονται άλλες δυο μετά απ'αυτή. Και ο έκτος Αγγελος εσάλπισε, και άκουσα μια φωνή η οποία ερχόταν απ'τα τέσσερα κέρατα του θυσιαστηρίου του χρυσού το οποίον είναι ενώπιον του Θεού, και είπε στον Αγγελο που είχε την έκτη σάλπιγγα, λύσε τους τέσσαρους Αγγέλους τους δεμένους στο μεγάλα ποταμό Ευφράτη. Και ελύθηκαν οι 4 Αγγελοι οι οποίοι ήταν έτοιμοι στην ώρα, στην ημέρα και στο μήνα και χρόνο για να θανατώσουνε το ένα τρίτο των ανθρώπων. Και ο αριθμός των στρατευμάτων του ιππικού ήταν δυο μυριάδες μυριάδων, και άκουσα τον αριθμό τους.

    Και έτσι είδα τα άλογα σε όραμα και τους καθισμένους πάνω τους, είχαν πύρινους θώρακες, και υακίνθινους και θειώδεις, και τα κεφάλια των αλόγων ήταν σαν κεφάλια λιονταριών, και απ'τα στόματα τους έβγαινε φωτιά και καπνός και θειάφι. Και απ'τα τρία αυτά που έβγαιναν απ'το στόμα τους,  εθανατώθηκαν το ένα τρίτο των ανθρώπων, απ'τη φωτιά, τον καπνό και το θειάφι, διότι είχαν εξουσία στο στόμα τους, επειδή οι ουρές τους μοιάζουν με φίδια τα οποία έχουν κεφάλια, και με αυτά βλάπτουν. Και οι υπόλοιποι των ανθρώπων που δεν σκοτώθηκαν με τούτες τις πληγές, ούτε μετανόησαν απ'τα έργα των χεριών τους, ώστε να μην προσκυνούν τα δαιμόνια, και τα χρυσά είδωλα, και τα αργυρά και τα χάλκινα, και τα λίθινα και τα ξύλινα, τα οποία δεν μπορούν ούτε βλέπουν ούτε να ακούν, και ούτε να περπατούν, και δεν μετανόησαν απ'τους φόνους, ούτε απ'τα δηλητήρια τους, ούτε απ'την πορνεία και τις κλεψιές.

 

   Καθώς Πιστεύω. Η πέμπτη σάλπιγγα είναι πολύ παράξενη και δυσκολονόητη. Μιλάει μάλλον για κάποια φοβερή αρρώστια που θα χτυπήσει τον κόσμο για πέντε μήνες. Μιλάει για τερατώδες και παράξενες ακρίδες, όμως σίγουρα δεν κυριολεκτεί, και δεν εννοεί ακριβώς ακρίδες. Ας τις δούμε πιο αναλυτικά.

Επεσε απ'τον ουρανό μεγάλο αστέρι, και του δόθηκε το κλειδί του φρέατος της αβύσσου. Και άνοιξε το πηγάδι της αβύσσου.

Με το άνοιγμα ανέβηκε καπνός σαν καπνός μεγάλου καμινιού, και σκοτίστηκε ο ήλιος και ο αέρας απ'τον καπνό του πηγαδιού.

Απ'τον καπνό βγήκαν ακρίδες και τους δώθηκε εξουσία να ενεργούν όπως οι σκορπιοί.

Εμοιαζαν με άλογα που ήταν έτοιμα για πόλεμο, και ενώ στα κεφάλια τους φορούσαν στεφάνια που έμοιαζαν σαν χρυσά, τα πρόσωπα τους ήταν σαν ανθρώπινα πρόσωπα.

Είχαν τρίχες σαν των γυναικών, και τα δόντια τους ήταν σαν του λιονταριού.

Είχαν σιδερένιους θώρακες, και η φωνή, ή μάλλον ο θόρυβος των φτερών τους ακουγόταν  σαν θόρυβος αμαξών με άλογα που έτρεχαν στον πόλεμο.

Είχαν ουρές με κεντριά όπως οι σκορπιοί.

Και τους είπαν, να μην βλάψουν τα δένδρα και τα χόρτα, αλλά μόνο τους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν στα μέτωπα τους την σφραγίδα του Θεού.

Θα έχουν εξουσία μόνο να τους βασανίσουν για πέντε μήνες.  

 Ο βασιλιάς τους είναι ο άγγελος της αβύσσου, του οποίου το όνομα στα εβραϊκά είναι Αβαδδών, και στα ελληνικά Απολλύων.

      Αυτή η σάλπιγγα μάλλον εννοεί ότι σε κάποιους 5 μήνες του πρώτου μέρους των εφτά τελευταίων χρόνων, ο ίδιος ο Διάβολος θα προκαλέσει μια κάποια αφύσικη πληγή, μια βασανιστική αρρώστια, εντελώς άγνωστη και πρωτοφανής για τα ιατρικά χρονικά. Θα είναι μια σατανική πληγή, η οποία θα βασανίσει μόνο εκείνους που δεν έχουν την σφραγίδα του Θεού, δηλαδή αυτούς που δεν πιστεύουν στο Θεό. Με τα λόγια, καπνός σαν καμινιού και ακρίδες, εννοεί μάλλον ατέλειωτο πλήθος πρωτοφανών μάλλον εντόμων, ή μικροβίων, (;;;) που προφανώς θα έχουν όλες αυτές τις παράξενες και φοβερές ομοιότητες που περιγράφονται. Με τα ονόματα Αββαδών ή Απολλύων, μάλλον τονίζει ότι ο ίδιος ο Διάβολος θα δρα αλλά βεβαίως αθέατος. Ομως δεν θα έχει το δικαίωμα να σκοτώσει κανένα, και ούτε να βλάψει το φυσικό περιβάλλον.

       Η έκτη σάλπιγγα μιλάει για κάποιον μεγάλο πόλεμο, (όχι του Αρμαγεδδών), ο οποίος θα αρχίσει από κάποιες χώρες γύρω στον ποταμό Ευφράτη. Οι τέσσαροι αγγέλοι που λύθηκαν μάλλον ερμηνεύονται σαν τέσσαρες χώρες που θα συμμετέχουν σ'αυτό τον πόλεμο. Πιθανόν το Ιράκ, Ιράν και άλλες δύο χώρες. Αυτός ο πόλεμος δεν θα είναι βέβαια παγκόσμιος. Σαφώς μιλάει για εν τρίτο των ανθρώπων σε εκείνη την περιφέρεια, και σε εκείνο το εν τρίτο της γης. Το ιππικό ήταν δύο μυριάδες μυριάδων. Με την μυριάδα εννοούσαν το σύνολο των δέκα χιλιάδων μονάδων. Δυο μυριάδες λοιπόν είναι είκοσι χιλιάδες. Επομένως έχουμε είκοσι χιλιάδες επί δέκα χιλιάδες που είναι η μια μυριάδα, ίσον διακόσες χιλιάδες. Τα άλογα που τα κεφάλια τους έμοιαζαν σαν κεφάλια λιονταριών εννοούν τα μάλλον πολύ ανεπτυγμένα άρματα μάχης.

    Τα άλογα βέβαια του ιππικού δεν πολεμούσαν τα ίδια, δεν σκότωναν στο πεδίο της μάχης, οι άνθρωποι ήταν αυτοί που πολεμούσαν καβάλα στα άλογα. Ομως τα "άλογα" της Αποκάλυψης πολεμούσαν τα ίδια, κατά συνέπεια υπονοούν τις πολεμικές και καταστροφικές μηχανές. Είναι μάλλον τα τανκς τα οποία έμοιαζαν σαν κεφάλια λιονταριών, δηλαδή έμοιαζαν σαν καταστροφικά θηρία, και τα στόματα τους ξερνούσαν φωτιά και καπνό, όπως ακριβώς τα τανκς. Η προφητεία λοιπόν αναφέρεται στην σύγχρονη πολεμική μηχανή, με τα τανκς και όλα τα άλλα όπλα μαζικής εξόντωσης που ξερνάν φωτιά και προκαλούν τον μαζικό θάνατο. Οι καθισμένοι στους ίππους φορούσαν πολύ διαφορετική πολεμική ενδυμασία, από ό,τι φορούσαν τότε οι στρατιώτες. Εννοεί ότι μάλλον θα φορούν μάσκες και αλεξίσφαιρες στολές, ή ό,τι άλλο θα φορούν σε εκείνον τον πόλεμο. Εννοείται ότι όλα αυτά θα έχουν και μια φαινομενικά φυσιολογική εξήγηση, και δεν θα ερμηνεύονται από όλους σαν επίσης έμμεσες ενέργειες καταστροφικών υπερφυσικών δυνάμεων. Ο Διάβολος θα μπορεί ακόμα να κρύβεται και να δουλεύει στην αφάνεια.

     Ετσι η προφητεία λέει ότι οι υπόλοιποι των ανθρώπων που δεν σκοτώθηκαν με τούτες τις πληγές, δεν μετανόησαν από τα έργα των χεριών τους, αλλά συνέχισαν να προσκυνούν τα είδωλα. Και καθώς βλέπουμε ο κόσμος ούτε σταμάτησε, ούτε θα σταματήσει να προσκυνάει είδωλα. Ο κεφαλαιοκρατικός τρόπος παραγωγής έχει ανάγκη απο μεγάλη κατανάλωση, και ως εκ τούτου, δεν μπορεί παρά να μετατρέπει ανθρώπους και εμπορεύματα σε είδωλα. Μεταξύ της έκτης και εβδόμης σάλπιγγας μεσολαβούν και κάποια  άλλα  γεγονότα.

 

Κεφάλαιο 10  ι.'  Και είδα άλλον Αγγελο ισχυρό ο οποίος κατέβαινε απ'τον ουρανό, και ήταν ντυμένος με σύννεφο, και είχε ουράνιο τόξο γύρω απ'το κεφάλι του, και το πρόσωπο του ήταν σαν ήλιος, και τα πόδια του σαν στύλοι φωτιάς. Και είχε στο χέρι του βιβλίο ανοιγμένο, και έβαλε το δεξιό του πόδι στη θάλασσα, ενώ το αριστερό το έβαλε στη στεριά, και φώναξε με μεγάλη φωνή σαν λιοντάρι που βρυχάται, και όταν φώναξε, οι 7 βροντές μίλησαν με τις φωνές τους. Και όταν μίλησαν οι 7 βροντές με τις φωνές τους, εγώ είχα σκοπό να γράψω, και τότε άκουσα φωνή απ'τον ουρανό η οποία μου έλεγε, σφράγισε εκείνα τα οποία είπαν οι 7 βροντές, και μην τα γράψεις.

     Και ο Αγγελος τον οποίον είδα να στέκεται στη θάλασσα και στη στεριά, σήκωσε το χέρι του προς τον ουρανό και ορκίσθηκε στον Ζώντα στους αιώνες των αιώνων, ο Οποίος έκτισε τον ουρανό και όσα υπάρχουν στον ουρανό, και έκτισε τη γη και όσα υπάρχουν στη γη, και τη θάλασσα και όσα υπάρχουν στη θάλασσα, και είπε ότι δεν θα είναι πια καιρός, αλλά στις ημέρες της φωνής του εβδόμου Αγγέλου, ο οποίος θα σαλπίσει, τότε θα τελειώσει το μυστήριο του Θεού, καθώς το εφανέρωσε στους προφήτες Του.  Και η φωνή την οποία άκουσα απ'τον ουρανό, πάλι μου μιλούσε και μου έλεγε, πήγαινε και πάρε το βιβλίο το ανοιγμένο απ'το χέρι του Αγγέλου που στέκεται στη θάλασσα και στη στεριά. Και πήγα στον Αγγελο και του είπα, δος μου το βιβλιάριο. Και μου είπε, πάρτο και φάτο, και θα σου πικράνει την κοιλιά, αλλά στο στόμα σου θα είναι γλυκό σαν το μέλι. Και επήρα το βιβλιάριο απ'το χέρι του Αγγέλου και το έφαγα, και στο στόμα μου ήταν γλυκό σαν το μέλι, και όταν το έφαγα επικράθηκε η κοιλιά μου. Και μου λέει, πρέπει πάλι να προφητεύσεις περί λαών και εθνών και γλωσσών και βασιλιάδων πολλών.

 

    Καθώς Πιστεύω.  Μετά ο Ιωάννης είδε άλλον Αγγελο ισχυρό ο οποίος κατέβαινε από τον ουρανό., Ηταν ντυμένος με σύννεφο, ενώ το πρόσωπο του έλαμπε σαν τον ήλιο, και τα πόδια του ήταν σαν στύλοι φωτιάς. Είχε στο χέρι του ανοιγμένο βιβλίο, και έβαλε το ένα του πόδι στη στεριά και το άλλο στη θάλασσα, και όταν φώναξε οι 7 βροντές μίλησαν με τις φωνές τους.

       Και τότε επανέλαβε και ομολόγησε μπροστά στο Θεό, ότι στην διάρκεια της εβδόμης σάλπιγγας θα τελειώσει το μυστήριο του Θεού, όπως το εφανέρωσε στους Προφήτες. Στο κείμενο υπάρχει η λέξη όρκος, όμως δεν πιστεύω ότι πράγματι ορκίστηκε. Μόνο αποκάλυψε στον Ιωάννη και στον κόσμο το τι θα γινόταν. Χωρίς πολλά σχόλια, αυτό σίγουρα εννοούσε και ο Ιωάννης. Ο όρκος είναι ανθρώπινη επινόηση η οποία εξυπηρετούσε και εξυπηρετεί τους διάφορους γνωστούς σκοπούς, σίγουρα δεν έχει καμιά σχέση με το Θεό. Ο Θεός ποτέ δεν ορκίζεται, γιατί άλλωστε σε ποιόν πρέπει να ορκιστεί; Ο Θεός γνωρίζει ποιός λέει ψέματα και ποιός λέει αλήθεια, κατά συνέπεια δεν έχει ανάγκη από όρκους. Βέβαια ο Θεός δεν έχει καθόλου ανάγκες, και αν θέλει να σώσει τα πλάσματα Του, το κάνει επειδή αγαπάει. Αλλά η αγάπη δεν είναι ανάγκη για το Θεό, είναι συστατικό του Υπέρτατου και Αγαθού Πατέρα. 

       Με την έβδομη σάλπιγγα γίνεται λόγος για την επικράτηση του Κυρίου σε όλα τα έθνη του κόσμου. Είναι αυτό ακριβώς που είπε ο Κύριος, ότι πριν έρθει το τέλος, το Ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού θα έχει κηρυχθεί σε όλον τον κόσμο. Το δέκατο κεφάλαιο λοιπόν μιλάει για το μεγάλο αυτό γεγονός πριν το τέλος του κόσμου. Δυστυχώς δεν θα γίνουν βέβαια όλοι Χριστιανοί, αλλά όλος ο κόσμος θα έχει επίγνωση του Ευαγγελίου, όλοι θα έχουν ακούσει  ότι ο πραγματικά Αγιος Λόγος του Θεού, δεν είναι κανένας άλλος, παρά μόνο ο Χριστός.

       Ο Ιωάννης άκουσε μετά τη φωνή που του είπε. Πήγαινε να πάρεις το βιβλίο από το χέρι του Αγγέλου που στέκεται στη θάλασσα και στην στεριά. Και ο Αγγελος του είπε πάρτο και να το φας. Θα σου πικράνει την κοιλιά αλλά στο στόμα σου θα είναι γλυκό σαν το μέλι. Το συμβολικό βιβλίο που κρατούσε ο Αγγελος ήταν βέβαια το συνολικό Ευαγγέλιο της διδαχής του Κυρίου, και γιαυτό ακριβώς είχε το ένα πόδι στη θάλασσα και το άλλο στη στεριά, που σημαίνει  ότι πριν το τέλος του κόσμου, το Ευαγγέλιο θα έχει γίνει γνωστό σε όλον τον κόσμο, στεριά και θάλασσα. Πολύ συμβολικά και αποκαλυπτικά κρατάει το Ευαγγέλιο και στέκεται σε στεριά και θάλασσα. 

      Ολοι θα ξέρουν για τη εμφάνιση του Υιού του Θεού στον κόσμο με την μορφή του Ανθρώπου, και άσχετα αν δεν θα πιστέψουν όλοι, θα έχουν όμως επίγνωση των λόγων του Ευαγγελίου. Η διδαχή όμως του Κυρίου προϋποθέτει θυσίες και αγάπη για τους άλλους, και αυτό σημαίνει ότι πρέπει να περιορίζουμε τις απολαύσεις. Και βέβαια οι στερήσεις συχνά ή μάλλον πάντα, βασανίζουν και καταπιέζουν τις σωματικές ανάγκες και επιθυμίες. Πιστεύω λοιπόν, ότι γιαυτό γράφεται ότι το βιβλίο πίκρανε την κοιλιά του Ιωάννη, καθώς πικραίνει, και άλλωστε μέσα σε έναν κόσμο που επικρατεί η αδικία, πρέπει να πικραίνει την κοιλιά κάθε ανθρώπου, που επιλέγει να κάνει την διδαχή του Ευαγγελίου δική του προσωπική υπόθεση. Θα λέγαμε μάλιστα ότι ο αληθινά ευτυχισμένος άνθρωπος, είναι αυτός που δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος. Διότι ποιος Χριστιανός μπορεί να καθίσει αδιάφορα στο τραπέζι του να καλοφάει, και ποιός μπορεί να γεύεται τις νοστιμότατες λιχουδιές του, να πίνει, να χαίρεται και να γελάει ξέγνιαστος, όταν γνωρίζει την φτώχεια και την αθλιότητα που υπάρχει γύρω του; Οταν ξέρει ότι στον κόσμο γύρω του υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν της πείνας, και βλέπει ότι αυτό το παραπανήσο φαγητό του, θα μπορούσε να θρέψει ένα τέτοιο παιδί. Βέβαια δεν μπορεί να κάνει πολλά, αλλά και δεν μπορεί να είναι ήσυχος και ευτυχισμένος.

      Οταν λοιπόν κάποιος επιλέγει να είναι Χριστιανός, επιλέγει επίσης να μην αδιαφορεί για τα βάσανα των άλλων, επιλέγει να περιορίζει τις πολλές σωματικές του ανάγκες, και να θεωρεί καθήκον του πως πρέπει να φορτώνεται εθελοντικά υποχρεώσεις και να υποφέρει στερήσεις. Επιλέγει  να δίνει παρά να παίρνει, να υπηρετεί αντί να τον υπηρετούν, χωρίς να περιμένει επιστρεφώμενα. Δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση το να είναι κανείς Χριστιανός. Ωστόσο, και πολλοί από εμάς που παγιδευόμαστε στα πάθη και στις ατέλειωτες ανάγκες, και καταλήγουμε να βλέπουμε τον εαυτό μας σαν το κέντρο του κόσμου, δεν πρέπει βέβαια να χαθούμε, πρέπει με κάποιο τρόπο να σωθούμε, πρέπει να επιστρέψουμε πριν είναι αργά, να γίνουμε, έστω, οι "εργάτες της τελευταίας ώρας". Αν όμως "φάμε" το βιβλίο, αν καταλάβουμε, αν νοιώσουμε και βιώσουμε την διδαχή του Κυρίου, το στόμα θα είναι γλυκό σαν μέλι, θα μιλούμε γλυκά και ωραία, καθώς θα έχουμε αληθινή χαρά και αληθινή αγαλίαση μέσα μας, και τότε θα έχουμε και την δύναμη να υποφέρουμε την πίκρα των στερήσεων. Αυτό νομίζω πως εννοεί, αν κάπου δεν κάνω λάθος.   

Κεφάλαιο 11 ια'.    Και μου εδόθηκε καλάμι που έμοιαζε με ραβδί, και ο Αγγελος έστεκε λέγοντας, σήκω και μέτρησε το ναό του Θεού, και το θυσιαστήριο, και αυτούς που προσκυνούν μέσα σ'αυτό, την αυλή όμως έξω του ναού να την αφήσεις και μην τη μετράς, διότι είναι δοσμένη στα έθνη, και θα πατήσουν την άγια πόλη 42 μήνες. Και θα δόσω στους δύο μάρτυρες Μου να προφητεύσουν 1260 ημέρες ντυμένοι με σάκκους. Αυτοί είναι οι δυο ελιές και τα δυο λυχνάρια τα οποία στέκονται ενώπιον του Θεού της γης. Και αν κάποιος θέλει να τους βλάψει, θα βγαίνει φωτιά απ'το στόμα τους η οποία θα κατατρώει τους εχθρούς τους, και αν κάποιος θέλει να τους βλάψει, έτσι πρέπει και αυτός να θανατωθεί. Αυτοί έχουν εξουσία να κλείσουν τον ουρανό, ώστε να μην βρέχει βροχή στις ημέρες της προφητείας τους, και έχουν εξουσία επάνω στα νερά, να τα μετατρέψουν σε αίμα, και να πατάξουν τη γη με κάθε πληγή που θα θελήσουν.

    Και όταν τελειώσουν την μαρτυρία τους, το θηρίο το οποίο ανεβαίνει απ'την άβυσσο, θα κάνει πόλεμο μαζί τους και θα τους νικήσει, και θα τους θανατώσει. Και τα πτώματα τους θα είναι παρατημένα στη πλατεία της μεγάλης πολιτείας, η οποία ονομάζεται πνευματικά Σόδομα και Αίγυπτος, όπου και ο Κύριος μας εσταυρώθηκε.

Και οι άνθρωποι απ'τους λαούς και τις φυλές, τις γλώσσες και τα έθνη, θα βλέπουν τα πτώματα τους για τρεις ημέρες και μισή, και δεν θα αφήσουν να βάλουν τα πτώματα σε τάφους. Και οι κάτοικοι της γης θα χαρούν  και θα ευφρανθούν, και θα ανταλλάξουν δώρα, διότι αυτοί οι δυο Προφήτες εβασάνισαν τους κατοίκους της γης.  Και μετά τρείς ημέρες και μισή, εισήλθε σε αυτούς πνεύμα ζωής απ'τον Θεό, και εστάθηκαν όρθιοι στα πόδια τους, και αυτοί που τους είδαν τρόμαξαν πολύ. Και άκουσα μεγάλη φωνή απ'τον ουρανό η οποία τους είπε, ανεβήτε εδώ, και ανέβηκαν στον ουρανό μέσα σε σύννεφο, και οι εχθροί τους τους είδαν.  Και εκείνη την ώρα έγινε μεγάλος σεισμός και έπεσε το ένα δέκατο της πόλης, και εθανατώθηκαν με το σεισμό ονόματα ανθρώπων, 7 χιλιάδες, και οι υπόλοιποι τρόμαξαν και δόξασαν τον Θεό του ουρανού.  Η δεύτερη αλίμονο επέρασε, ιδού η τρίτη έρχεται γρήγορα.

   Και ο έβδομος άγγελος εσάλπισε, και ακούστηκαν φωνές μεγάλες που έλεγαν, τα βασίλεια του κόσμου έγιναν του Κυρίου μας και του Χριστού Του, και θα βασιλεύσει στους αιώνες των αιώνων. Και οι 24  ηλικιωμένοι οι καθισμένοι ενώπιον του Θεού στους θρόνους τους, έπεσαν κατά πρόσωπο και προσκύνησαν το Θεό, λεγοντες.

Σε ευχαριστούμε Κύριε Θεέ Παντοκράτορα, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος, διότι έλαβες τη δύναμη Σου τη μεγάλη και εβασίλευσες, και τα έθνη οργίσθηκαν, και ήρθε η οργή Σου, και ήρθε ο καιρός των νεκρών, για να κριθούν και να δόσεις το μισθό στους δούλους Σου τους προφήτες και στους αγίους και σ'αυτούς που φοβούνται το όνομα Σου, τους μικρούς και τους μεγάλους, και να διαφθείρεις τους διαφθείροντες τη γη. Και άνοιξε ο ναός του Θεού στον ουρανό, και εφάνηκε η κιβωτός της διαθήκης Του στον ναό Του, και έγιναν αστραπές και βροντές και σεισμός και χαλάζι μεγάλο.  

 

    Καθώς Πιστεύω. Στο κεφάλαιο 11 ο Αγγελος μετέφερε νοητά τον Ιωάννη στην ιερή πόλη Ιερουσαλήμ. Του είπε να μετρήσει με ένα καλάμι το συμβολικό επίγειο θυσιαστήριο και όσους προσκυνούν μέσα στο θυσιαστήριο. Γιατί με καλάμι! Εχει ιδιαίτερη σημασία; Δεν νομίζω! Του είπε επίσης ότι την αυλή έξω του ναού να μην την μετρήσει, γιατί είναι δοσμένη στα έθνη. Σαφέστατα, αυτό το συμβολικό θυσιαστήριο και αυτός ο ναός είναι μέρος του λαού του Θεού στην Ιερουσαλήμ, και κατ επάκταση στο Ισραήλ. Οχι το κτίριο. Η Εκκλησία του Θεού είναι όλοι οι ανθρώποι που πιστεύουν στο Χριστό, που ανήκουν στο Χριστό, ανεξάρτητα από δόγματα και "αποκλειστικότητες". Ολοι οι άνθρωποι που πιστεύουν αληθινά, είναι Ναός του Θεού στη γη. Οσοι δεν πιστεύουν ονομάζονται συμβολικά έθνη, και κατά συνέπεια αποτελούν την αυλή του ναού. Αλλά βεβαίως, ούτε η αυλή είναι για πέταμα! Πράγμα που σημαίνει πως και για τα άπιστα έθνη, τα της αυλής του Ναού, ο Θεός έχει σχέδια!

      Στην Ιερουσαλήμ γίνονται και, καθώς λένε οι προφητείες, θα γίνουν πολλά τρομερά κυρίως στα τελευταία 7 χρόνια. Καθώς γράφεται, εκεί θα εμφανιστεί μέσα σε μεγάλες ταραχές ο προσωποποιημένος Αντίχριστος, το βδέλυγμα της ερήμωσης, σύμφωνα με τις προφητείες του Δανιήλ. Θα παριστάνει τον Μεσσία, κηρύττοντας στους Εβραίους και σε όλο τον κόσμο ότι αυτός είναι ο Μεσσίας για τον οποίον έγραψαν οι Προφήτες. Στην κάποτε Υποσχόμενη Γη, πάντα επικρατούσαν, και τώρα περισσότερο επικρατούν μεγάλες ταραχές. Και καθώς φαίνεται, αυτή η θλιβερή κατάσταση χειροτερεύει όλο και περισσότερο. Δυστυχώς, υπάρχει ο θρησκευτικός φανατισμός, και εκείνο το φοβερό μίσος, το άσβηστο και παραδοσιακό  χιλιάδων χρόνων, που δεν λέει να καταλαγιάσει. 

      Γενικότερα, η διαφθορά σε όλο τον κόσμο όσο πάει και βαθαίνει. Γενικώς, και ως προς την τρομερή διαφθορά, ας..., χαίρονται οι απανταχού τυφλοί αθειστές επιστήμονες, διανοούμενοι, φιλόσοφοι και καθηγητές, που με τον αθεισμό τους, την τυφλότητα και την ανευθυνότητά τους συμβάλλουν προς αυτή την κατεύθυνση. Ο Σατανάς δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερους συνεργάτες!

     Το θηρίο, ή αλλιώς, το κεφαλαιοκρατικό οικονομικό σύστημα των μεγιστάνων του πλούτου και της δύναμης, είναι από την φύση του μεγάλος διαφθορέας. Το κυνήγι του κέρδους σπρώχνει μεν προς την μεγάλη ανάπτυξη, αλλά δεν έχει ηθική. Κέρδος και περισσότερο κέρδος, δεν χάνει την ευκαιρία να εκεμεταλεύεται ότιδήποτε παράγει κέρδος. Ακόμα και από τον πόλεμο. Αλλοι σκοτώνονται, και άλλοι θησαυρίζουν από το θάνατο αυτών που σκοτώνονται. Διαφθορά για το κέρδος, και κέρδος από την διαφθορά. Πολύ σωστά το είχε πει ο Μαρξ. Αν λέει ο θόρυβος και η φασαρία έφερναν κέρδη, τότε οι κεφαλαιούχοι θα προκαλούσαν και θόρυβο και φασαρία. Καθαγιάζουν κάθε τι που πουλάει. Ακόμα και πολλά ψυχαγωγικά θεάματα παράγονται με γνώμονα μόνο το κέρδος, καταντώντας έτσι πολύ κόσμο να μοιάζει σαν εκείνον τον όχλο  του περιβόητου ρωμαϊκού κολοσσαίου και της αρένας.

     Συχνά προβάλλουν βία, πορνεία, σαδισμό, έγκλημα, σαν ψυχαγωγικό θέαμα, γιατί απευθύνονται σε έναν ανάλογο κόσμο δεκτικό σε όλα αυτά και σε κάθε είδους διαστροφή. Οι κυβερνήσεις, θέλοντας και μη υποτάσσονται στις απαιτήσεις αυτού του απρόσωπου θηρίου, και των αφεντάδων του κόσμου, θεσμοθετώντας όλα αυτά τα δήθεν ανθρώπινα δικαιώματα. Αντί για παράδειγμα να αποθαρρύνουν την μοιχεία, και την ομοφυλοφιλία, τα θεσμοθετούν ώστε να ταιριάζουν στον πανούργο πολιτισμό του διαβόλου. Παντρεύονται "νόμιμα" άνδρες μεταξύ τους, και "ισάξια" με τα ανδρόγυνα, αν είναι δυνατόν! Αναγνωρίζεται ακόμα και σε μικρά παιδιά, έφηβους, το δήθεν "ελεύθερο δικαίωμα" τους να έχουν μεταξύ τους ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Δεν ζούμε πια στον μεσαίωνα, λένε, είμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι! Ο κύριος σκοπός αυτού του δήθεν πολιτισμού, είναι η απομάκρυνση των ανθρώπων από το Θεό. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό του καιρού μας. Ο σύγχρονος "πολιτισμός" με τους εκάστοτε τυφλούςεπιστήμονές του, κλπ, σπρώχνει τον κόσμο μακριά από το Θεό. Ζήσε και απόλαυσε τη ζωή σου, μην είσαι καθυστερημένος μην πιστεύεις σε τίποτα. Κάνε οτιδήποτε μπορεί να σου προσφέρει ευχαρίστηση και ηδονή. Ο  "πολιτισμός αναγνωρίζει τα δικαιώματα σου.   

       Και όλα αυτά τα δικαιώματα μαζί με το...,δικαίωμα της  ανεργίας, της φτώχειας, της απόγνωσης και  των ναρκωτικών, μαζί  με το αλλο μεγάλο και άπιαστο όνειρο της καλής ζωής, με πλούτο δύναμη και φήμη, τα όμορφα φαντάσματα που τόσο μάταια  κυνηγάει ο κάθε υπνωτισμένος σαν τον ίσκιο του, και όλη αυτή η απάτη, με το ψέμα,  τη σαρκολατρεία και τη λατρεία των ειδώλων, σπρώχνουν συστηματικά τον κόσμο στην διαφθορά. Τίποτα δεν μένει όρθιο στο διάβα του θηρίου, ακριβώς όπως γράφεται, πατούσε το υπόλοιπο με τα σιδερένια του πόδια.

       Κάποιοι ή μάλλον πολλοί α-θειστές καθηγητές έχουν δυστυχώς το "ανθρώπινο δικαίωμα" να διδάσκουν απροκάλειπτα τον αθεϊσμό, και άλλοι πάλι που παριστάνουν τους διανοούμενους και τους νεο-διαφωτιστές γράφουν και σαλιαρίζουν "φιλοσοφώντας" δήθεν περί σχετικής, και διφορούμενης έννοιας του καλού και του κακού. Γκρεμίζουν, ή τουλάχιστον προσπαθούν να γκρεμίσουν την πίστη στο Θεό, με το να σπέρνουν την αμφιβολία και την απιστία στο όνομα της διαφώτισης, της γνώσης και της προόδου. Και βεβαίως είναι ψεύτες, γιατί ενώ διδάσκουν τον αθεϊσμό, δεν μπόρεσαν όμως ποτέ να αποδείξουν ότι δεν υπάρχει ο Θεός. Και όμως, τον διδάσκουν με σοβαροφάνεια και σαν αλάνθαστοι γνώστες των πάντων.

      Το ένα φοβερό αποτέλεσμα όλων αυτών, και άλλων πολύπλοκων παραγόντων, είναι ότι γενικά πολύς κόσμος σπρώχνεται μακριά από το Θεό, και αυτός είναι ο κυρίως σκοπός του Σατανά. Το άλλο αποτέλεσμα είναι ότι ο δρόμος με τις ταραχές και την απίστευτη διαφθορά έχει ανοίξει διάπλατα. Και κάπου εκεί, θα εμφανιστεί το προσωποποιημένο βδέλυγμα της ερήμωσης σαν Μεσσίας, για να...σώσει το κόσμο! Θα σταθεί στην θέση του Ιερού, δηλαδή θα παριστάνει τον Μεσσία. Δεν αποκλείεται μάλιστα να μπεί στην Ιερουσαλήμ καβάλα σε ένα γαϊδούρι για να "επαληθεύσει" τους Προφήτες. Και αυτή η εικόνα θα είναι πραγματικά εξοργιστική και σιχαμερή.

       Στην τελευταία εβδομάδα των προφητειών του Δανιήλ,  στα τελευταία 7 χρόνια φαίνεται πως θα εμφανιστούν στην ιερή πόλη, και οι δυο Μάρτυρες του Θεού, οι οποίοι θα κηρύττουν το Ευαγγέλιο σε όλο τον κόσμο. Καθώς πιστεύω θα καλούν τον κόσμο να επιστρέψει στο Θεό, και θα προειδοποιούν αυστηρά ότι η κρίση και το τέλος είναι πολύ κοντά. Στα χέρια τους θα έχουν μεγάλη δύναμη από το Θεό, καθώς θα μπορούν να κυριαρχούν πάνω στις φυσικές δυνάμεις, ενώ η μαρτυρία τους θα κρατήσει 1260 ημέρες. Με την υπερφυσική τους δύναμη  θα υποχρεώσουν τον κόσμο να τους ακούσει, ενώ η φωνή και η εικόνα τους φαίνεται πως θα εκπέμπεται ηλεκτρονικά σε όλον τον κόσμο, ώστε ο καθένας να ακούσει και να έχει προειδοποιηθεί.

       Η προφητεία λέει ότι μετά τις 1260 ημέρες θα σκοτώσουν τους Μάρτυρες, και μάλιστα θα τους αφήσουν άταφους για τρείς ημέρες και μισή. Και τότε που ο καιρός του τέλους θα είναι πια πολύ κοντά, ο κόσμος θα δει και άλλα υπερφυσικά θαύματα, αλλά όπως και στην εποχή του Κυρίου, έτσι και τότε η διαφθορά θα σφραγίσει δυστυχώς πολλά μάτια, καθώς δεν θα δουν, δεν θα ακούσουν και δεν θα εννοήσουν. Καθώς λέει ο Ησαΐας, επαχύνθει η καρδιά αυτού του λαού, δεν θα μπορέσουν να ακούσουν με τα αφτιά τους, ούτε θα δουν με τα μάτια τους, γιατί δεν κατάλαβαν με την καρδιά τους. Καθώς γράφεται ο Θεός θα αναστήσει τους Μάρτυρες και θα τους φέρει κοντά Του, και τότε θα γίνει μεγάλος σεισμός στην ιερή πόλη. Αμέσως μετά ακούγεται η έβδομη σάλπιγγα, και τότε θα γίνει μεγάλο πανηγύρι σε ουρανό και γη.

     Δόξα στον Υψιστο Θεό, Σε ευχαριστούμε Κύριε Θεέ, ο Ων και ο Ην και ο Ερχόμενος ο Παντοκράτορας. Τα βασίλεια όλα του κόσμου κατάλαβαν επιτέλους την αλήθεια του Θεού, και οι θρησκείες των εθνών έπεσαν, και ο γλυκίτατος Κύριος Ιησούς Χριστός θα κυριαρχήσει πια σε όλα τα έθνη.

   (Και θα κηρυχθεί πρώτα το Ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού σε όλον τον κόσμο, και τότε θα έρθει το τέλος. Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν λέει ο Κύριος, αλλά τα λόγια Μου δεν θα παρέλθουν). Ομως δεν τελειώσαμε ακόμα...

 

Κεφάλαιο 12 ιβ'.    Και μεγάλο σημείο εφάνηκε στον ουρανό, γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, και η σελήνη κάτω απ'τα  πόδια της, και στο κεφάλι της είχε στεφάνι με 12 αστέρια, και ήταν έγκυος, και έκραζε και κοιλοπονούσε με βάσανα για να γεννήσει. Και εφάνηκε άλλο σημείο στον ουρανό, και ιδού, μεγάλος δράκος κόκκινος, ο οποίος είχε 7 κεφάλια και 10 κέρατα, και πάνω στα κεφάλια είχε 7 στεφάνια, και η ουρά του έσυρε το ένα τρίτο των αστέρων του ουρανού, και τα έρριξε στη γη.  Και ο δράκος εστάθηκε μπροστά στη γυναίκα η οποία έμελλε να γεννήσει, για να φάει το παιδί που θα γεννούσε. Και εγέννησε αρσενικό παιδί το οποίο μέλλει να ποιμάνει όλα τα έθνη με σιδερένιο ραβδί, και το πήραν το παιδί της στο Θεό και στο θρόνο Του. Και η γυναίκα έφυγε στην έρημο, για την οποία υπάρχει τόπος γιαυτή ετοιμασμένος απ'τον Θεό, για να την τρέφουν 1260 ημέρες.  Και έγινε πόλεμος στον ουρανό, ο Μιχαήλ και οι Αγγελοι του επολέμησαν κατά του δράκου, και ο δράκος και οι άγγελοι του δράκοντα επολέμησαν. Και δεν υπερίσχυσαν, ούτε βρέθηκε πια χώρος γιαυτούς στον ουρανό. Και γκρεμίστηκε ο μεγάλος δράκος, το φίδι το αρχαίο, ο ονομαζόμενος διάβολος, και ο Σατανάς, ο πλανών όλο τον κόσμο, και ερρίφθηκε στη γη, και οι άγγελοι του έπεσαν μαζί του.

   Και άκουσα μεγάλη φωνή στον ουρανό η οποία έλεγε, τώρα έγινε η σωτηρία και η δύναμη και η Βασιλεία του Θεού μας, και η εξουσία του Χριστού Του, διότι γκρεμίστηκε ο κατήγορος των αδελφών μας, που τους κατηγορεί μπροστά στο Θεό, ημέρα και νύχτα. Και αυτοί ενίκησαν με το Αίμα του Αρνίου και με τον λόγο της μαρτυρίας τους, και δεν αγάπησαν την ψυχή τους μέχρι θανάτου. Γιαυτό ευφραίνεσθε οι ουρανοί, και οι κατοικούντες στους ουρανούς. Αλίμονο στους κατοίκους της γης και της θάλασσας, διότι ο διάβολος κατέβηκε σε σας με μεγάλο θυμό, διότι γνωρίζει ότι λίγος χρόνος του απομένει. Και όταν ο δράκος είδε ότι έπεσε στη γη, έδιωξε τη γυναίκα η οποία γέννησε το αρσενικό παιδί, και στη γυναίκα εδόθηκαν δυο φτερούγες του μεγάλου αετού, για να πετάει στην έρημο, που είναι ο τόπο της, και εκεί θα τρέφεται για καιρόν και καιρούς και μισού καιρού, απο το πρόσωπο του φιδιού, και το φίδι έρριξε πίσω απ'την γυναίκα νερό απ'το στόμα του σαν ποτάμι, για να την παρασύρει το ποτάμι. Και βοήθησε η γη την γυναίκα, και κατάπιε το ποτάμι το οποίο έρριξε ο δράκος απ'το στόμα του. Και οργίστηκε ο δράκος κατά της γυναίκας, και πήγε να κάνει πόλεμο με τους υπόλοιπους του σπέρματος της, αυτούς που φυλάν τις εντολές του Θεού και έχουν την μαρτυρία του Ιησού Χριστού.   

 

    Καθώς Πιστεύω. Η προφητεία μιλάει επίσης για μια έγκυο γυναίκα, η οποία εμφανίστηκε στον ουρανό ντυμένη τον ήλιο, ενώ η σελήνη ήταν κάτω από τα πόδια της και φορούσε στο κεφάλι της στεφάνι με 12 αστέρια. Η κάπου ξεχασμένη γυναίκα ζούσε και ζει χιλιάδες χρόνια ανάμεσα στο λαό Ισραήλ, και σε όλο το κόσμο, και λόγω των συνθηκών, ζούσε κάτω απο άλλες προϋποθέσεις. Η γυναίκα  που είναι ντυμένη τον ήλιο, θεωρώ πως συμβολίζει την λαμπρή πίστη των αγίων του λαού Ισραήλ, και γενικότερα την πίστη  στην οποία στηρίζεται γενικά όλη η Εκκλησία. Το στεφάνι με τα 12 αστέρια συμβολίζει  τις 12 φυλές του. Η σελήνη που "κλέβει" φως απ'τον ήλιο, η οποία ήταν κάτω από τα πόδια της συμβολίζει το ψέμα και την ύπουλη διαφώτιση του Δράκοντα τα οποία υπηρετούν το θηρίο. Ο Δράκος, μέσω κάποιων "επιστημόνων" του κλπ,  πάντα προσπαθεί να απογοητεύει και να εξαπατάει τους πιστούς, προσπαθεί να τους πείσει ιδιαίτερα με την σύγχρονη "επιστημονική" διαφώτιση. Τους λέει ότι Θεός "δεν υπάρχει", η πίστη στο Θεό είναι λένε ουτοπία, είναι απλώς μια πίστη που γεννήθηκε μεσα στην άγνοια της αρχαιότητας και ανήκει στο παρελθόν.

      Ομως η γυναίκα, δηλαδή η πίστη των αγίων του λαού Ισραήλ, και γενικότερα η πίστη όλων των πιστών, κρατήθηκε ζωντανή και λαμπρή όλα αυτά τα χρόνια. Η κλέφτρα σελήνη, όσο φως και αν κλέβει από το φως της πίστης, δεν κατόρθωσε να σκοτινιάσει την λαμπρότητα της. Ενα μεγάλο μέρος του λαού Ισραήλ κράτησε ζωντανή τη φλόγα της πίστης, της ελπίδας και της αναμονής. Πίστεψαν στους Προφήτες και περίμεναν τη σωτηρία τους. Δεν πίστεψαν στο Χριστό αλλά δεν έχασαν και την πίστη τους, παρόλο που για αυτούς φάνηκε ότι ο Μεσσίας ήταν μόνο ένα  όνειρο του παρελθόντος. Δεν απογοητεύτηκαν και παρέμειναν  πιστοί στο Θεό και στους Προφήτες. Οι Εβραίοι σαν λαός περίμεναν το Μεσσία σύμφωνα με τον δικό τους τρόπο με τον οποίον ερμήνευαν τα γραπτά των Προφητών. Διότι δίπλα στα γραπτά των Προφητών είχαν προσθέσει και οι άλλοι τα δικά τους, και είχαν μπερδέψει τα θεία μηνύματα με διάφορες αντιλήψεις και με προσωπικά και εθνικά συμφέροντα. Αλλά σ'αυτό δεν έφταιγε ο πετέπειτα αθώος και ταλαίπωρος λαός, ενώ ούτε μπορούσε να τα ξεχωρίσει και να τα απορρίψει, καθώς παντού έγραψαν ότι μιλούσε ο Θεός. Αντε να βρείς άκρη.

     Υπήρχαν επίσης και άλλες μυστικές αιτίες, όπως δικαιώματα του Σατανά, κλπ, που τους εξανάγκασαν να μην πιστέψουν στο Χριστό. Οπως και να είναι, οι Εβραίοι σαν έθνος δεν πίστεψαν στο Χριστό, αλλά έμειναν πιστοί στο Θεό και στους Προφήτες Του. Περίμεναν τον Μεσσία σύμφωνα με τη δική τους πίστη η οποία ήταν σύμφωνη με τον τρόπο που ερμήνευαν τις προφητείες.  Αλλά αφού ο Μεσσίας ήρθε, και αυτοί δεν πίστεψαν, και καθώς ήταν και είναι αμετακίνητοι στην αδιάλλακτη πίστη τους, θα περίμεναν ακόμα τον Μεσσία. Γιαυτό είχε ήδη προφητευτεί στις προφητείες του Δανιήλ ότι στους τελευταίους καιρούς θα εγερθεί ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, ο οποίος εκτός της άλλης αποστολής του, θα τους επιβεβαιώσει επίσης ότι ο μόνος Μεσσίας είναι Αυτός που σταύρωσαν οι πρόγονοι τους; Στις προφητείες του Δανιήλ κεφάλαιο 12: 1, γράφεται.

 

   (Και εκείνον τον καιρό θα εγερθεί ο Μιχαήλ ο Μέγας ο Ιστάμενος υπέρ του λαού σου, και θα είναι καιρός θλίψης η οποία ποτέ δεν υπήρξε πριν, από όταν άρχισε να υπάρχει έθνος. Και εκείνον τον καιρό θα σωθεί ο λαός σου, όσοι βρέθηκαν γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής.)   

      Η προφητεία λοιπόν του Δανιήλ λέει ότι εκείνον τον καιρό θα εγερθεί ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, και θα σωθεί ο λαός σου, όσοι βρέθηκαν γραμμένοι στο βιβλίο της ζωής. Το παιδί που θα γεννήσει η λαμπρή πίστη των Εβραίων, θα είναι ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, (όχι ο Χριστός) και αυτός θα έρθει στον κόσμο μάλλον για κάποιο διάστημα να ποιμάνει τα έθνη με ράβδο σιδηρά, δηλαδή με αυστηρότητα, και να  επιβεβαιώσει τους Εβραίους ότι ο Μεσσίας είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Επίσης η προφητεία δεν μιλάει  για όλο το έθνος του Ισραήλ, αλλά για όσους βρέθηκαν γραμμένοι, δηλαδή για όσους κράτησαν ζωντανή την πίστη τους.

      Και πράγματι για δύο χιλιάδες χρόνια πολλοί Εβραίοι κράτησαν ζωντανή την πίστη και την ελπίδα στο Θεό, ήταν αληθινά πιστοί και άγιοι του Θεού. Ομως λόγω των συνθηκών δεν πίστεψαν ότι ο Χριστός είναι ο Μεσσίας. Κράτησαν μόνο την δική τους πίστη. Ο Θεός δεν καταδικάζει ποτέ ανθρώπους όταν δεν έχουν ευθύνες. Λόγω των πολύπλοκων και αντίξοων συνθηκών δικαιολογούνται. Πολλοί Εβραίοι Ιουδαϊστές καταξιώθηκαν, γιατί ενώ για πολλούς χάθηκε η πίστη και η ελπίδα, πολλοί παρέμειναν πιστοί στο μεγάλο όνειρο της σωτηρίας τους. Βέβαια πάλι ο Χριστός τους καταξίωσε, έστω και αν λόγω των συνθηκών και της σύγχυσης δεν πίστεψαν στον Χριστό. Πολλοί άλλοι πάλι έγιναν πολέμιοι της πίστης και της ελπίδας. Πολέμησαν την πίστη στο Θεό, αποκαλώντας την χαμένο όνειρο και ουτοπία, παράδειγμα ο Μαρξ, και όχι μόνο. Πολλοί Εβραίοι έγιναν επίσης μεγιστάνες του πλούτου και της δύναμης, και άρα συνδημιουργοί του τελευταίου θηρίου.

    Ας δούμε πιο κοντά τη συνέχεια του κεφαλαίου 12.

    Η γυναίκα έκραζε, βασανιζόταν και κοιλοπονούσε να γεννήσει το παιδί -- η πίστη των Εβραίων φώναζε και στέναζε δυό χιλιάδες χρόνια, έως πότε Κύριε των δυνάμεων θα περιμένουμε τον ερχωμό του Μεσσία; Τι απέγιναν οι υποσχέσεις που έδωσες στο λαό Σου μέσω των Προφητών; Δεν μπορούμε πια, κουραστήκαμε να περιμένουμε. Ναι, πιστέψαμε ότι είμαστε ο εκλεκτός λαός Σου, αλλά κανένας άλλος λαός δεν υπέφερε τόσα πολλά, και τόσο τρομερά δεινά. Κανένας! Η γυναίκα λοιπόν πονούσε και βασανιζόταν μέσα στα δεινά, την έπνιγε το παράπονο, πονούσε η ψυχή του Εβραίου! Φοβήθηκε η πίστη τους, ότι μπορούσε να χαθεί μέσα στα ατέλειωτα βάσανα και την φαινομενικά μάταιη αναμονή. Κοιλοπονούσε να γεννήσει, δύο χιλιάδες χρόνια η πίστη και η ελπίδα των Εβραίων στέναζε και πονούσε, και κυρίως στέναξε μέσα  στο τρομερό Αουσβιτς, στον ανελέητο ρατσιστικό πόλεμο των παρανοϊκών, καθώς και μέσα στις τόσες άλλες τρομερές συμφορές που βρήκαν τους Εβραίους, και όλο τον κόσμο των πιστών.

     Οταν όμως θα έρθει ο καιρός για να φέρει η πίστη τον Αρχάγγελο στη γη, ο οποίος επιτέλους θα τους επιβεβαιώσει ότι ο Μεσσίας είναι Αυτός που Τον σταύρωσαν, στη γη θα επικρατεί η πιο μεγάλη θλίψη που ποτέ δεν υπήρξε πριν αφότου άρχισε να υπάρχει έθνος. Και ο Δράκος που μέσω των δικών του επιστημόνων κλπ, μιλάει με την τάχα "επιστημονική διαφώτιση", όπως επίσης προκαλεί ατέλειωτες συμφορές, ταραχές, μίσος και διαφθορά, θα προσπαθήσει να πνίξει εντελώς την πίστη στο Θεό, την ελπίδα των Εβραίων, και όλων των πιστών.

     Θα σταθεί  μπροστά στην πίστη των ανθρώπων σαν τρομερή σκιά (και ο Δράκος στάθηκε ενώπιον της γυναίκας) ώστε να την σκοτινιάσει, να την απογοητεύσει και να την ισοπεδώσει, όπως ακριβώς κάνει κάθε μέρα προσπαθώντας να καταστρέψει όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο. Προσπαθεί να σκοτινιάσει την πίστη μας. Ομως ποτέ δεν θα τα καταφέρει να σκοτινιάσει και να πνίξει εντελώς την πίστη στο Θεό. Ο Μιχαήλ, καθώς πιστεύω, θα γεννηθεί σαν παιδί, δηλαδή πιστεύω ότι θα "κατέβει" πρώτα στη γη σαν ανανεωμένη προφητική ανάμνηση, (αν δεν κάνω λάθος) σαν νέα υπενθύμιση της παλιάς προφητείας. Θα είναι ένα νέο μήνυμα, και καθώς πιστεύω αυτό εννοεί η προφητεία με τη λέξη παιδί που θα γεννήσει η πίστη. Θα είναι υπενθύμιση της παλιάς προφητείας του Δανιήλ. Αυτό το μήνυμα φαίνεται πως θα το μεταφέρουν οι δύο Μάρτυρες, οι οποίοι  μαζί με την αποσαφήνιση της Βίβλου και την μαρτυρία τους,  θα ενθαρρύνουν και την πίστη των Εβραίων.

    Βλέπουμε ότι η γυναίκα, δηλαδή η πίστη, κατέφυγε στην έρημο.  Διότι παντού τότε στον κόσμο θα επικρατεί η έρημος της διαφθοράς, της θλίψης και των ταραχών; Εκεί  θα την τρέφουν, πράγμα που σημαίνει θα την ενθαρρύνουν  οι δύο Μάρτυρες για 1260 ημέρες. Η περίοδος της μαρτυρίας των δύο Μαρτύρων θα κρατήσει καθώς γράφεται 1260 ημέρες. Φαίνεται ότι οι ακριβώς 1260 ημέρες της "τροφής" της γυναίκας--και όχι μια αόριστη σε έκταση περίοδο--γράφτηκε καθώς πιστεύω με σκοπό να περάσει ένα μήνυμα ότι αυτή η περίοδος, αυτές οι 1260  ημέρες συνδέονται με τις 1260 ημέρες των δυό Μαρτύρων.

       Στην γυναίκα, εδόθηκαν δύο φτερούγες αετού για να πετάει στην έρημο της διαφθοράς και της θλίψης. Και πράγματι η πίστη "πετάει" δηλαδή μεταφέρεται κυρίως από άνθρωπο σε άνθρωπο, (η πίστη στο Χριστό μεταφέρεται μεσ'τις θάλασσες, καθώς αλληγορικά το κήτος μετέφερνε μεσ'τη θάλασσα τον Προφήτη Ιωνά), φωλιάζει στην ψυχή του ευσεβή και εκεί γεννάει την θεία ελπίδα. Του λέει, έχε υπομονή, ο Θεός θα κυριαρχήσει, κλείσε τα αυτιά σου στην πανούργα "επιστημονική" διαφώτιση του θηρίου. Και η πίστη ζει και αναπαύεται, άλλοτε πονάει και κάποτε τρομάζει μέσα στις καρδιές των πιστών, οι οποίοι αδιαφορούν τι λέει και τι δεν λέει η κάθε είδους "διαφώτιση". Το Φίδι έρριξε ποτάμι νερού για να την πνίξει, και αυτό το ποτάμι είναι αυτό ακριβώς που λένε "επιστημονική διαφώτιση". (Οχι ακριβώς η αληθινή επιστήμη, αλλά κάποιοι ανεύθυνοι επιστήμονες, με τον  ύπουλο θόρυβο τους, και τη σύγχυση που προκαλούν, για το τι δήθεν λέει η επιστήμη) Τι λέει λοιπόν αυτή η "επιστημονική" και η κάθε είδους διαφώτιση; 

      Μην πιστεύετε, λένε, στα αρχαία παραμύθια; Και θεωρεί "επιστημονικά και αποδειγμένα" πλέον, ότι η πίστη και η ελπίδα στο Θεό είναι για τον τάχα ανίδεο λαό, ο οποίος δήθεν τρέφεται και ζει με αυταπάτες. Αυτός είναι ο πιο ύπουλος και ο πιο επικίνδυνος πόλεμος του θηρίου. Ρίχνει ύπουλο νερό για να πνιγεί η πίστη και η ελπίδα, χρησιμοποιεί την "μεγάλη γνώση και την υψηλή διαφώτιση" προκαλώντας σύγχυση, ώστε να πολεμήσει την κυριαρχία του Υψίστου. Αλλά και η ίδια η γη βοήθησε επίσης την πίστη και κατάπιε το ποτάμι της ύπουλης διαφώτισης. Διότι η κάθε γη και ιδιαίτερα η ιερή γη των Εβραίων, κρύβει στα σπλάχνα της και στην επιφάνεια της ζωντανές τις μνήμες, τα γραπτά και τους τάφους των Προφητών,  δεν είναι καθόλου εύκολο για κανέναν και για καμιά διαφώτιση να τα διαψεύσει. Ετσι λοιπόν η ιερή γη με τις τόσες αναμνήσεις της  παραμένει επίσης σαν φάρος της θείας διαφώτισης, και καταπίνει το ύπουλο ποτάμι της απιστίας που ξερνάει ο Μέγας Δράκος.

   Το ύπουλο λοιπόν, ποτάμι του εχθρού, και καθώς γράφει ο Ησαίας, όταν ο εχθρός επέλθη ως ποταμός, το Πνεύμα του Κυρίου θέλει υψώσει σημαία εναντίον του. Ησαίς: 59, νθ, 19.

      Η προφητεία λέει  ο "κόκκινος" Δράκος, πράγμα που σημαίνει πολεμοχαρής όπως στην δεύτερη σφραγίδα που το άλογο (ο χρόνος) και ο αναβάτης ήταν κόκκινος, καθώς συμβολίζει γενικά τις σφαγές και τον πόλεμο έως το τέλος των ημερών. Την περιγραφή του θηρίου θα τη δούμε μετά το κεφάλαιο 13. Ο Δράκος έσυρε με την ουρά του το ένα τρίτο των αστέρων του ουρανού και τα έρριξε στη γη. Δικαιώματα του Σατανά παντού... Τα αστέρια συμβολίζουν θεία φώτα, όπως γραπτά των Αποστόλων και Προφητών,  προφητείες, νόμοι, διδάγματα κλπ. Ο Δράκος τα ρίχνει στη γη και τα καταπατάει, προκαλεί δηλαδή με τα δικαιώματά του, σύγχυση και απιστία στο Θεό, αλλά δεν μπορεί να τα ρίξει όλα, διότι πολλά είναι αδύνατον να διαψευθούν. Αντε να πείσεις έναν Χριστιανό ότι ο Χριστός δεν υπήρξε ποτέ, ή ότι οι Απόστολοι δεν έγραψαν τίποτα, ή πήγαινε να πείσεις έναν πιστό Εβραίο ότι τα γραπτά των Προφητών δεν έχουν σχέση με το Θεό, και ότι ήταν δικές τους επινοήσεις. Τα περισσότερα λοιπόν παραμένουν φάρος της θείας διαφώτισης, και είναι αδύνατον να διαψευθούν.

       Στο εδάφιο 7 του 12ου κεφαλαίου γράφεται ότι έγινε πόλεμος στον ουρανό και ο Μιχαήλ με τους Αγγέλους του πολέμησε εναντίον του δράκοντα και νικήθηκε ο δράκοντας και δεν υπήρχε πια χώρος γιαυτόν στον ουρανό. Αφού γκρεμίστηκε ο δράκος στη γη, μετά ακούστηκε φωνή μεγάλη στον ουρανό που έλεγε. Εγινε η σωτηρία και η δύναμη και η βασιλεία του Θεού μας και η εξουσία του Χριστού Του, διότι γκρεμίστηκε ο κατήγορος των αδελφών μας, αυτός που τους κατηγορεί μέρα και νύχτα ενώπιον του Θεού μας. Και αυτοί ενίκησαν με το Αίμα του Αρνίου και με τον λόγο της μαρτυρίας τους.

       Κατηγορεί τους ανθρώπους ημέρα και νύχτα ενώπιον του Θεού! Γιατί;

       Γιατί ο Σατανάς έχει το δικαίωμα να κατηγορεί και άρα να διεκδικεί εξουσία πάνω στα πλάσματα του Θεού; Κάποιος είναι ο αποκλειστικός ιδιοκτήτης ενός οικοπέδου, και χτίζει μόνος του μέσα στο οικόπεδο του ένα σπίτι. Εχει επίσης την απόλυτη δύναμη να υπερασπίζεται την ιδιοκτησία του. Μπορεί λοιπόν να κάνει μέσα στο σπίτι του ό,τι θέλει. Αν έχει παιδιά μπορεί να τα αγαπάει, να τα τιμωρεί ή να τα συγχωρεί για κάποια τους παραπτώματα, και να ενεργεί δίκαια. Μιλώντας τώρα για το Θεό, είναι βεβαίως ο απόλυτα δίκαιος μέσα στην δημιουργία Του. Τότε πως μπορεί κάποιος άλλος να πάει στον ιδιοκτήτη, και στην περίπτωση αυτή να σταθεί ο Διάβολος μπρος στο Θεό και να Του λέει, έχω και εγώ μερίδιο και εξουσία πάνω στα πλάσματα Σου, έχω και εγώ δικαίωμα πάνω στην δημιουργία Σου. Διότι όταν κατηγορεί τους ανθρώπους ενώπιον του Θεού, σημαίνει ακριβώς ότι έχει κάποιες δικές του απαιτήσεις, και άρα έχει κάποια εξουσία πάνω στα δημιουργήματα του Θεού. Αλλά γιατί;

    Γιατί έχει δικαίωμα και απαιτήσεις, και γιατί ο Θεός τον ανέχεται και του επιτρέπει να κατηγορεί τα δικά Του πλάσματα;  Ας υποθέσουμε πάλι ότι ένας στέκει στην πόρτα ενός οικογενειάρχη και του λέει, σήμερα τα παιδιά σου έκαμαν κάποιο κακό, και αφού έκαμαν κακό εγώ έχω εξουσία πάνω τους. Πρέπει να μου παραδόσεις τα παιδιά σου για να υποστούν την τιμωρία που επιβάλλει ο νόμος, επειδή διέπραξαν κακό. Τότε θα λέγαμε ότι αυτός ο άλλος είναι μάλλον ο εκτελεστής του νόμου ο οποίος έχει εξουσία να τιμωρεί τους παραβάτες, και ο πατέρας είναι υποχρεωμένος να του παραδόσει τα παιδιά του για να υποστούν τις συνέπειες των πράξεων τους.

     Τώρα στην περίπτωση με το Διάβολο φαίνεται σαν να κάνει και αυτός περίπου το ίδιο. Εμφανίζεται σαν να έχει κάποια εξουσία πάνω στα δημιουργήματα του Θεού, και ο Θεός δεν του λέει, ότι η δημιουργία είναι αποκλειστικά δική Μου. Δεν του λέει, είτε καλό κάνουν τα πλάσματα Μου είτε κακό, έχουν να κάμουν με Εμένα, εσύ δεν έχεις καμιά σχέση με την δημιουργία Μου. Εγώ θα κρίνω τα πλάσματα Μου, όχι εσύ!  Αν λοιπόν ο Διάβολος δεν έχει καμιά δουλειά και καμιά εξουσία πάνω στην δημιουργία, και ιδιαίτερα πάνω στους ανθρώπους, τότε γιατί ο Θεός τον ανέχεται και ακούει τις κατηγορίες του; Κατανοούμε λοιπόν, ότι πράγματι ο Σατανάς έχει κάποιο δικαίωμα να κατηγορεί, έχει τις δικές του απαιτήσεις, έχει την δική του εξουσία πάνω στους ανθρώπους. Είναι σαν να λέει, τα δημιουργήματα Σου διέπραξαν εκείνο το κακό και εκείνες τις αδικίες, και αφού διέπραξαν αδικίες του ανήκουν δικαιωματικά, δεν είναι πια δικοί Σου. Πρέπει να πάνε μαζί του. Δηλαδή διεκδικεί εξουσία από το Θεό. Και αν κάποιος διεκδικεί εξουσία πάνω σε μια περιουσία σημαίνει ότι τουλάχιστον ένα μέρος του ανήκει.

       Αφού τώρα ο Διάβολος διεκδικεί εξουσία πάνω στα δημιουργηθέντα του Θεού, αυτό σημαίνει ότι μέσα στην δημιουργία υπάρχουν κάποια πράγματα που του ανήκουν. Αν οι άνθρωποι επιλέγουν αυτά που ανήκουν στο Διάβολο, τότε αυτοί οι άνθρωποι του ανήκουν. Είναι σαν να θυμίζει στο Θεό μια κάποια συμφωνία. Σαν να Του λέει ότι ένα μέρος της δημιουργίας του ανήκει. Φαίνεται σαν να λέει, σε Εσένα ανήκει μόνο το άγιο και ότι είναι καλό και δίκαιο, και αφού αυτοί οι άνθρωποι είναι άδικοι και διαπράττουν κακό, δεν Σου ανήκουν. Ανήκουν σ'αυτόν, διότι κάθε τι ανάγιο και κακό μέσα στην δημιουργία του ανήκει. Εσύ είσαι Αγιος και δεν Σου ταιριάζει ποτέ το άδικο και το ανάγιο. Εθεσες ηθικό νόμο μέσα στην δημιουργία Σου και είπες, όποιος δεν υπακούει στον νόμο Μου θα πρέπει να τιμωρείται.

      Φαίνεται λοιπόν καθαρά ότι οι διαπράττοντες εν γνώση τους κακό υπάγονται στην εξουσία του Διαβόλου, και άρα ο Διάβολος έχει κάποια εξουσία, και άρα έχει κάποια συμμετοχή στην δημιουργία του Θεού. Τώρα τι συμπέρασμα βγαίνει; Είναι μήπως κάπου συνδημιουργός και γιαυτό διεκδικεί κάποια εξουσία πάνω στην δημιουργία; Είναι συνδημιουργός, ή είναι αντιδημιουργός; Σίγουρα, πάντως, είναι η πιο μεγάλη συμφορά και η τρομερή αρρώστια της δημιουργίας. Είναι η πηγή του κακού τόσο στη φύση, όσο και σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας. Είναι το συμβολικό πανούργο φίδι, το οποίο παντού παρεμβάλλει και παντού χύνει το δηλητήριο του. Είναι το Σκοτάδι που υπήρχε, το πρόσωπο της αβύσσου.

      Μέσα στη φύση βλέπουμε να υπάρχουν όλα τα στοιχεία και όλες οι μορφές του καλού και του κακού. Στο ζωϊκό βασίλειο εκδηλώνονται μάλλον μόνο με τα ένστικτα. Υπάρχουν παντού αντιθέσεις και αλληλοεξαρτήσεις σε όλες σχεδόν τις μορφές της ζωής. Υπάρχει το ένστικτο ή μια μορφή αγάπης που αποτελεί προϋπόθεση της ύπαρξης της ζωής, υπάρχουν ένστικτα επιθετικότητας και άμυνας, ένστικτα επιβίωσης των ειδών που είναι ενάντια στην επιβίωση άλλων ειδών, καθώς και ένστικτα καταστροφικότητας, και γενικά βλέπουμε ότι μέσα από αντιθέσεις και αλληλοεξαρτήσεις επιτυγχάνεται ισορροπία. Μέσα στον δοκιμαστικό παράδεισο της ψυχής του ανθρώπου υπάρχει το συμβολικό δένδρο του Καλού και του Κακού, δηλαδή υπάρχει το Πνεύμα του Θεού και το πνεύμα του Ερπετού.

      Μιλώντας για τη φύση διαπιστώνουμε ότι μέσα σ'αυτές τις συνθήκες που επικρατούν, αναγκαστικά πρέπει να υπάρχει και η ανάλογη με τις συνθήκες ισορροπία, οπότε όλα φαίνονται φυσιολογικά και αναγκαία. Ωστόσο, θα μπορούσε να υπάρχει μια άλλη ισορροπία πραγμάτων μέσα σε άλλες συνθήκες δημιουργίας, χωρίς αναγκαστικά να υπάρχει πόνος και οδύνη. Γιατί όχι;; Δεν θα μπορούσε ο Θεός να δημιουργήσει έναν ανάλογα αντιπροσωπευτικό Του κόσμο που να ταιριάζει στον Αγαθό Πατέρα όπως Τον αποκάλυψε ο Χριστός! Πιστεύω πως σίγουρα θα μπορούσε, ενώ όλη αυτή η αγριότητα στη φύση, κάθε άλλο παρά αντιπροσωπεύει τον Αγαθό Θεό της αγάπης και της δικαιοσύνης.

    Για παράδειγμα, το λιοντάρι ή όποιο άλλο αρπαχτικό παγιδεύει το ελάφι, (ένστικτο ή νοημοσύνη πονηριάς) το αρπάζει και χωρίς καθόλου ένστικτο ελέους, το κατασπαράζει μέσα σε φριχτούς πόνους. Του ξεσκίζει τις σάρκες εντελώς αδιάφορα για τον πόνο που προκαλεί, ενώ αυτό σπαράζει και είναι ακόμα ζωντανό. Αυτό είναι θηριωδία, και βεβαίως η θηριωδία δεν αντιπροσωπεύει τον Θεό/Χριστό. Η ανθρώπινη ιστορία είναι γεμάτη από πολύ χειρότερες θηριωδίες που ξεπερνάν τα φυσικά πλαίσια.  Που υπακούει ο άνθρωπος όταν διαπράττει θηριωδίες; Διότι δεν διαπράττουν όλοι οι άνθρωποι θηριωδίες, ενώ αντίθετα, είναι πολλοί που είναι έτοιμοι να θυσιαστούν για τους άλλους. Και φυσικά, όταν ο άνθρωπος διαπράττει θηριωδίες και αδικίες δεν υπακούει ποτέ στο Θεό. Εκτός και αν αυτό νομίζει, επειδή τον έχουν υπνωτίσει οι διάφοροι παρανοϊκοί που κάθε άλλο παρά υπακούν στο Θεό, οπότε αυτοί οι υπνωτισμένοι είναι θύματα του Διαβόλου, και  των υπηρετών του.

     Τελικά, αν η ανθρώπινη καταστροφικότητα υπακούει σε κάποια ερπετώδη ένστικτα, τότε που τα βρήκε αυτά τα ένστικτα; Ποιός του έδωσε και γιατί τέτοια ένστικτα! Απλά, τα ερπετώδη ένστικτα είναι η φύση του ερπετώδη νου, είναι μέρος των παρεμβολών του Σκότους στην δημιουργία. Αυτό που λέμε ισορροπία στη φύση σε τελευταία ανάλυση, δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ισορροπία μεταξύ του καλού και του κακού. Και το κακό βεβαίως δεν προέρχεται ποτέ από το Θεό. Και αυτό δεν αλλάζει σε τίποτα αν το κακό είναι χαρακτηριστικό  του ζωϊκού βασιλείου ή  ανθρώπινων κοινωνιών.

      Δεν μπορούμε βέβαια να ξέρουμε τι συνθήκες επικρατούσαν όταν ο Θεός άρχισε την δημιουργία Του, αλλά σίγουρα υπήρχε ο Μέγας Δράκος. Υπήρχε το συμβολικό Σκότος, (και σκότος επί του προσώπου της αβύσσου), και καθώς φαίνεται ο Κύριος δημιούργησε μέσα σε συνθήκες που υπήρχε ο εχθρός καθώς τότε δεν υπήρχε άλλη επιλογή. Υπήρχε το σκοτάδι με τις σκοτεινές παρεμβολές του. Ηταν μια αναπόφευκτη σκοτεινή κατάσταση που υπήρχε μέσα στο χάος πριν την αρχή της δημιουργίας, η οποία (σκοτεινή κατάσταση) ήταν ο ίδιος ο Διάβολος, ο ενάντιος του Θεού και ο αρνητής της δημιουργίας του Θεού. Υπήρχε αναγκαστικά μέσα στο χώρο της δημιουργίας, ήταν μάλλον ένας "χώρος" της δημιουργίας, (κάπως έτσι τον φαντάζομαι) και είχε τον τρόπο του να αντιδρά στην δημιουργία και να εισάγει τα δικά του αρνητικά στοιχεία πάνω στα δημιουργηθέντα. Αυτά τα στοιχεία είναι η ίδια του η φύση. Η δημιουργία εκφράζει μεν τη θέληση του Θεού, αλλά εκφράζει επίσης και την φύση του Διαβόλου.

        Αν ο Θεός δημιουργούσε τα "φυσικά" πλάσματα χωρίς την ύπαρξη του σκοτεινού δράκοντα, τότε σίγουρα θα υπήρχε μια άλλη φύση, μια άλλη πραγματικότητα. Θα υπήρχε ένας άλλος κύκλος ζωής χωρίς τα αρπαχτικά ένστικτα, λιγότερα είδη, λιγότερη αναπαραγωγή των ειδών, που θα μπορούσαν να ζουν ένα ορισμένο χρονικό διάστημα ειρηνικά και να καταλήγουν ομαλά σε ένα άλλο είδος ανακύκλωσης, χωρίς αναγκαστικά να υπάρχουν αλληλοεξαρτήσεις και επιθετικότητα, και κατά συνέπεια χωρίς να υπάρχει οδύνη και πόνος, και χωρίς την ανάγκη να υπάρχει η γνωστή ισορροπία. Θα μπορούσε να υπήρχε πηγή τροφής για όλα τα πλάσματα χωρίς αυτή η τροφή να αφαιρείται βίαια με το θάνατο των ζώων που τα ξεσκίζουν τα αρπαχτικά και υποφέρουν τόσο πολύ. Θα υπήρχε μια άλλη μορφή δημιουργίας.

      Δεν θα υπήρχε το πνεύμα του πονηρού, και κατά συνέπεια δεν θα υπήρχε η επίγνωση του κακού. Αφού δεν θα υπήρχε το κακό, ο άνθρωπος θα γεννιώταν καλός, θα ζούσε ένα ορισμένο χρονικό διάστημα χωρίς να κάνει κακό, και θα περνούσε στην Βασιλεία του Υψίστου χωρίς κανένα πρόβλημα. Και αυτό ακριβώς θέλει ο Θεός. Σκοπός της δημιουργίας Του είναι η ευτυχισμένη ζωή μέσα στην τελειότητα. Μια τέτοια δημιουργία είναι ακριβώς αυτή που Τον αντιπροσωπεύει. Στο τέλος αυτού του βιβλίου γράφεται ότι ο Θεός θα δημιουργήσει μια νέα δημιουργία αλλά αφού πρώτα συντριφτεί δίκαια, και δίκαια καταδικαστεί το πονηρό πνεύμα από τις ίδιες του τις πράξεις και από τα ίδια του έργα, και άρα τότε θα εξαναγκαστεί θέλει δεν θέλει να εξαφανιστεί από τον χώρο της νέας δημιουργίας. Αν ήταν ο Θεός να θέλει τα πλάσματα Του να υποφέρουν μέσα στα τόσα δεινά, τότε γιατί θα τα δημιουργούσε; Και γιατί θα έπρεπε ο Κύριος να έρθει στη γη να υποφέρει και να σταυρωθεί; Και αν ήθελε να υποφέρουν και να καταστρέφονται, τότε γιατί σταυρώθηκε να μας σώσει;  

       Ομως, αν κατανοήσουμε ότι ο Θεός κάτω από τις τότε συνθήκες δεν είχε τότε άλλη επιλογή, τότε τι θα ήταν  καλύτερα, να μην δημιουργήσει τίποτα και να υπάρχει για πάντα το χάος και η ανυπαρξία, ή να δημιουργήσει ζωή με όλα τα σκληρά επακόλουθα που προέκυψαν από τις παρεμβολές του ερπετώδη νου; Θα ήταν καλύτερα να υπήρχε ένα αιώνιο και ατέλειωτο χάος; Οχι βέβαια. Επρεπε λοιπόν να δημιουργήσει ζωή με όλα τα δεινά που προέκυψαν από την ύπαρξη του Σατανά μέσα στο χώρο, αλλά και με τις ομορφιές και τις χαρές της, και προπαντώς να ανασύρει και να καταξιώσει αναρίθμητο πλήθος ανθρώπων, και αργότερα κάθε άνθρωπο που τελικά όλοι θα ενωθούν μαζί Του, και θα χαίρονται για πάντα την ευδαιμονία της ζωής μέσα στην απόλυτη τελειότητα, και χωρίς πια καμιά ενόχληση και παρεμβολή του πονηρού πνεύματος.

       Ακούγεται μάλλον παράξενα και κάπως απίστευτα ότι ο Παντοδύναμος Θεός υποχρεώθηκε να δημιουργήσει μέσα σε ένα "χώρο" που υπήρχε ο ερπετώδης νους. Και όμως, προφανέστατα, δεν υπήρχε τότε άλλη επιλογή, διαφορετικά η δημιουργία Του θα ήταν απόλυτα τέλεια και σύμφωνη με την θέληση Του, και χωρίς να υπάρχει πουθενά το κακό. Αλλωστε αν υπήρχε άλλη επιλογή, δεν θα υποχρεωνόταν επίσης να έρθει σαν Ανθρωπος στη γη. Και όμως επειδή ακριβώς αγαπάει και επειδή η αγάπη είναι συστατικό του Αγαθού Πατέρα, υποχρεώθηκε να έρθει στη γη να υποφέρει και να σταυρωθεί ώστε να σώσει τα πλάσματα Του. Ποιός πιστός αμφιβάλλει ότι ο Χριστός υποχρεώθηκε να σταυρωθεί; Μήπως άραγε ήθελε να υποφέρει βρισιές, φτυσίματα, μαστιγώματα και μια τρομερή Σταύρωση από τα πλάσματα Του; Οχι βέβαια, υποχρεώθηκε να έρθει για να μας σώσει, αλλά  από ποιόν να μας σώσει; Γιατί λοιπόν δεν δημιούργησε τα πράγματα έτσι από την αρχή, ώστε οι άνθρωποι να μην χρειάζονται σωτηρία; Μήπως ο Θεός έκαμε λάθος και μετά θέλησε να το διορθώσει; Οχι βέβαια.

      Αλλά όπως υποχρεώθηκε να σταυρωθεί για να σώσει τον άνθρωπο από τα νύχια του εχθρού, έτσι επίσης υποχρεώθηκε να δημιουργήσει τον άνθρωπο μέσα στο χώρο που υπήρχε ο ερπετώδης νους, με τις αναπόφευκτες  παρεμβολές του. Διότι αν δεν δημιουργούσε τίποτα, αυτό θα ήταν πράγματι κακό και αταίριαστο με το Θεό. Γιαυτό άλλωστε έπρεπε να περάσουν πολλά εκατομμύρια χρόνια, και γιαυτό ήταν αναγκαία η συνεχές αναδημιουργία της γης, καθώς ήταν αναπόφευκτο για τον  άνθρωπο να περάσει μέσα απο όλα αυτά τα φοβερά προϊστορικά και ιστορικά λούκια, και έπρεπε να δίνει πάντα τη μάχη του για να επιβιώνει, και να νικήσει το διάβολο με τα Πνεύματα και την Θυσία του Θεού. Αν δεν υπήρχε ο σκοτεινός δράκοντας τότε δεν θα υπήρχε και λόγος να περάσουν πρώτα τόσα εκατομμύρια χρόνια, διότι ο Θεός  θα δημιουργούσε τον άνθρωπο από την αρχή.

      Αλλά μήπως αυτό σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι Παντοδύναμος; Καθόλου. Είναι απόλυτα Παντοδύναμος, και μάλιστα βλέπουμε ότι από την αρχή καθόρισε τα σχέδια Του και μέσω των Προφητών και μέσω αυτού του βιβλίου της Αποκάλυψης αποκάλυψε  στον κόσμο το τι ακριβώς θα γινόταν, και πως ακριβώς θα συντριφτεί ο εχθρός. Αποκάλυψε χιλιάδες χρόνια πριν, ότι δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να μην κυριαρχήσει ολοκληρωτικά. Πριν δύο χιλιάδες χρόνια αποκάλυψε ότι θα γινόταν πόλεμος στον ουρανό, και ότι τελικά ο εχθρός θα γκρεμιστεί από τη θέση του, από την οποία μπορεί να κατηγορεί τα πλάσματα του Θεού και να διεκδικεί εξουσία.

      Επειτα ο Δημιουργός της ζωής, είναι και Κυρίαρχος της ζωής και όσο και αν υποφέρουμε στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα που ζουμε πάνω στη γη, αυτό όμως δεν είναι τίποτα, και ούτε καν μπορεί να συγκριθεί με την ατέλειωτη και ευτυχισμένη ζωή την οποία ο Υψιστος  προετοίμασε για τον άνθρωπο. Βλέπουμε επίσης ότι είχε οργανώσει τα σχέδια Του έτσι, ώστε στο τέλος να καταστραφεί και να καταδικαστεί ο ερπετώδης νους, και να καταστραφεί δίκαια, από τα δικά του έργα. Ομως μέχρι τότε έχει λόγους να ισχυρίζεται ότι κάποια πράγματα μέσα στην δημιουργία του ανήκουν. Κρατάει κάποιο "χώρο" μέσα στην δημιουργία, και κατά συνέπεια έχει κάποια εξουσία, θεωρεί πολύ σωστά δικό του ότι δεν δημιούργησε ο Θεός, και επομένως δεν ταιριάζει και δεν ανήκει στο Θεό.

      Αυτός ο πόλεμος λοιπόν στον ουρανό είναι πολύ αποκαλυπτικός, και είναι ένας ιδιαίτερος λόγος που το βιβλίο αυτό ονομάστηκε Αποκάλυψη. Μας αποκαλύπτει όχι μόνο τα προηγηθέντα ως το τέλος του κόσμου, αλλά και πολλά μυστικά της δημιουργίας. Μας αποκαλύπτει ποιά είναι η αιτία του κακού, και μας λέει ότι ο δράκος εξουσιάζει κάθε τι κακό, διότι είναι πηγή/πατέρας του κακού, και του ανήκει. Μας κατηγορεί όταν διαπράτουμε το κακό, δηλαδή διεκδικεί αυτούς που εμμένουν στο κακό αρνούμενοι το Χριστό.

      Δεν μπορεί όμως να τους αποσπάσει απ'το Θεό, γιατί αφού ο Χριστός πλήρωσε για τις αμαρτίες μας, εμείς εμφανιζόμαστε εξιλεωμένοι και δικαιωμένοι ενώπιον του Θεού. Ας χτυπιέται λοιπόν όσο θέλει, και ας λέει ότι έχει εξουσία πάνω μας. Αυτός με τους υπηρέτες του σταύρωσαν το Χριστό, σταύρωσαν το Θεό, και έτσι ο Κύριος καταξιώνει αυτούς που Τον πιστεύουν και Τον ακολουθούν. Γράφεται ότι οι πιστοί  νίκησαν το διάβολο και αθωώθηκαν από τις κατηγορίες του με το Αίμα του Αρνίου και με την μαρτυρία τους. Η μαρτυρία τους σημαίνει ότι μετανόησαν και ομολόγησαν τις αμαρτίες τους, ζήτησαν συγχώρεση, και εξιλεώθηκαν με το Θυσία του Χριστού, και έτσι καταξιώθηκαν να είναι με το Θεό. Υπάρχει επίσης και το άλλο δίκαιο που καταξιώνει τους ανθρώπους μέσω πάλι της Θυσίας του Κυρίου, και αυτό είναι η άγνοια και η σύγχυση.

    Δηλαδή αν δεν ζητήσουν εξιλέωση λόγω συνθηκών μεσ'τις οποίες επικρατεί άγνοια και σύγχυση, (όπως σε χώρες που δεν γνωρίζουν το Χριστό) τότε κρίνονται δίκαια και σύμφωνα με την συνείδηση τους και σύμφωνα με τις συνθήκες που έζησαν, και ανάλογα δικαιολογούνται. Πολλοί καταξιώνονται με το Αίμα του Αρνίου έστω και αν δεν γνώριζαν το Χριστό. Αλλά αν γνώριζαν το Χριστό και Τον αρνήθηκαν, και μάλιστα  χωρίς καμιά δικαιολογία, τότε ανήκουν στον Διάβολο.  Για πόσο; Κανένας δεν ξέρει. Υπάρχει βεβαίως και η Αποκατάσταση. Πιστεύω στην Αποκατάσταση, αλλά σίγουρα υπάρχει το φοβερό αλοίμονο της εξουσίας του Διαβόλου, για αυτό δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε την προειδοποίηση του Κυρίου, αγρυπνείτε, δηλαδή να είσαστε πάντα έτοιμοι γιατί δεν ξέρετε τι ώρα έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.

      Ο διάβολος λοιπόν κατηγορεί τους πιστούς ενώπιον του Θεού και διεκδικεί εξουσία, αλλά στα τελευταία χρόνια και μάλλον λίγο πριν την αφαίρεση της Παντοτινής Θυσίας, (η Παντοτινή Θυσία είναι η Σταύρωση του Χριστού) η οποία δίνει  δυνατότητα εξιλέωσης, θα έχουν τελειώσει πια τα περιθώρια μετάνοιας και εξιλέωσης, τα βιβλία θα έχουν ολοκληρωθεί, οπότε δεν θα υπάρχουν πια περιθώρια για το Διάβολο να βρίσκεται σε ένα χώρο που δεν του ανήκει. Ο δικός του χώρος είναι το σκοτάδι, τα έργα του ήταν πάντα σκοτεινά, και δεν θα μπορεί  να κατηγορεί πια κανένα, ούτε να διεκδικεί πια άλλη εξουσία. Τέλος. Θα έχει πια νικηθεί κατά κράτος και η καταδίκη του θα είναι ζήτημα χρόνου. Κάτι που φυσικά δεν θα δεχτεί χωρίς πόλεμο, και καθώς γράφεται θα γίνει πόλεμος μεταξύ των Αγγέλων του Θεού, με τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, και των αγγέλων του Διαβόλου.

     Καθώς λέει η προφητεία, νικήθηκε ο Μέγας Δράκος, δεν υπήρχε πλέον τόπος γιαυτόν και τους αγγέλους του στον ουρανό, και έπεσε στη γη μαζί με τους αγγέλους του. Αλλά τότε θα κάνει στον κόσμο όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κακό, ώστε να ικανοποιήσει τη φύση του. Μετά την συντριβή του δράκοντα στον ουρανό θα εμφανιστεί, καθώς πιστεύω, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ στη γη, ο οποίος θα επιβεβαιώσει τους Εβραίους για τον Μεσσία, και καθώς λέει η προφητεία θα ποιμάνει επίσης τα έθνη με το σιδερένιο ραβδί. Δηλαδή πιστεύω πως θα κηρύττει την παγκόσμια συνένωση μπρος στο Θεό, και φαίνεται ότι θα χρησιμοποιήσει στα τελευταία χρόνια σκληρές μεθόδους για να επιβάλλει την συνένωση όλων των πιστών, και όλων των λαών. Αρκετά πια οι χωρισμοί σε έθνη, και σε  ορθόδοξους, καθολικούς, διαμαρτυρόμενους κλπ. Ολοι οι άνθρωποι πρέπει να είναι αδέρφια, Χριστιανοί και τίποτα παραπάνω.  

 

Κεφάλαιο 13 ιγ'.  Και εστάθηκα πάνω στην άμμο της θάλασσας, και είδα θηρίο το οποίο ανέβαινε  απ'τη θάλασσα, το οποίο είχε 7 κεφάλια και 10 κέρατα, και είχε δέκα στεφάνια πάνω στα κέρατα, και στα κεφάλια ήταν ονόματα βλαστήμιας. Και το θηρίο το οποίο είδα έμοιαζε με πάρδαλη, και τα πόδια του ήταν σαν της αρκούδας, και το στόμα του σαν στόμα λιονταριού, και ο δράκος έδωσε σ'αυτό το θηρίο τη δύναμη του, και τον θρόνο του, και του έδωσε μεγάλη εξουσία. Και είδα ένα απ'τα κεφάλια του που είχε θανατηφόρα πληγή, και η θανατηφόρα πληγή εθεραπεύτηκε, και όλη η γη εθαύμασε πίσω απ'το θηρίο. Και προσκύνησαν το δράκο ο οποίος έδωσε εξουσία στο θηρίο, και επροσκύνησαν το θηρίο και έλεγαν, ποιός είναι όμοιος με το θηρίο; Ποιός μπορεί να πολεμήσει με αυτό;

   Και του εδόθηκε στόμα να λέει λόγια μεγάλα, και βλαστήμιες, και του εδόθηκε να κάνει πόλεμο 42 μήνες. Και άνοιξε το στόμα του να βλαστημήσει το Θεό, να βλαστημήσει το όνομα Του, και την σκηνή Του, και τους κατοικούντες στον ουρανό. Και του εδόθηκε να κάμει πόλεμο με τους αγίους και να τους νικήσει, και του εδόθηκε εξουσία πάνω σε κάθε φυλή, και γλώσσα και έθνος. Και θα το προσκυνήσουν όλοι οι κάτοικοι της γης των οποίων τα ονόματα δεν είναι γραμμένα στο βιβλίο της ζωής του Αρνίου του σφαγμένου απο καταβολής του κόσμου. Οποιος έχει αυτιά ας ακούσει, όποιος αιχμαλωτίζει, ο ίδιος θα γίνει  αιχμάλωτος, όποιος φονεύει με μαχαίρι, με μαχαίρι θα φονευτεί. Εδώ είναι η υπομονή και η πίστη των αγίων. Και είδα άλλο θηρίο το οποίο ανέβαινε απ'τη γη, και είχε δυο κέρατα τα οποία έμοιαζαν με αρνιού, και μίλαγε σαν δράκοντας. Και ασκούσε όλη την εξουσία του πρώτου θηρίου μπροστά του, και υποχρέωσε τη γη και τους κατοίκους της να προσκυνήσουν το πρώτο θηρίο, του οποίου εθεραπεύτηκε η θανατηφόρος πληγή.

   Και έκαμε μεγάλα σημεία, τόσα μεγάλα, ώστε έκαμε ακόμα και φωτιά να κατεβαίνει απ'τον ουρανό μπροστά στους ανθ