ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΚΑΙΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ

• ΕΙΣΑΓΩΓΗ
• ΓΕΝΕΣΙΣ
• Η Δημιουργία του Ανθρώπου
• Ο Παράδεισος
• Το Φίδι Σύμβολο του Κακού
• Το Ξύλο της Ζωής
• Τα Παιδιά των Πρωτόπλαστων
• Οι 10 Γενάρχες και οι 6 Ημέρες Δημιουργίας
• Ο Πύργος της Βαβέλ
• Ο Αβραάμ
• Η Θυσία Του Ισαάκ
• Ιακώβ και Ησαύ
• Η ΕΞΟΔΟΣ
• Ο ΝΟΜΟΣ
• Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑΥΗ
• ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟΝΟΜΙΟ
• ΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΟΥ ΔΑΝΙΗΛ
• Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ
• ΤΑ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ

Οι 10 Γενάρχες και οι 6 Ημέρες Δημιουργίας

      Οι 10 Γενάρχες ή μάλλον οι 10 ηλικίες που εμφανίζονται σαν ηλικίες που έζησαν αυτοί οι Γενάρχες, είναι σίγουρα κώδικες μεγάλων εποχών που άρχισαν από την αρχή της δημιουργίας, και της δημιουργίας του ανθρώπου, και τελειώνουν με το τέλος του γήινου, τουλάχιστον, υλικού κόσμου. Οι Γενάρχες ή Πατριάρχες όπως τους αποκαλεί η Εκκλησία, σαν άνθρωποι σίγουρα ήταν κάποιοι παλιοί πρόγονοι/γενάρχες που είχαν θεοποιηθεί. Καθώς είναι προφανές οι μεταγενέστεροι του Μωυσή κρατικοί φορείς του Ισραήλ, θέλωντας να συντάξουν καθώς νόμιζαν, τη γενεαλογία τους, και φυσικά επειδή δεν μπορούσαν να ξέρουν πότε δημιουργήθηκε ο κόσμος, και πότε έζησαν οι κυριολεκτικά πρωτόπλαστοι, κατέγραψαν στην άγνοια τους όλους αυτούς τους γενάρχες συμπεριλαμβανωμένου και του Αδάμ, σαν πατέρες στην γενεαλογία του έθνους.

      Υπάρχουν δυο κλειδιά να ξεκλειδώσουμε τα μυστικά των ηλικιών. Το ένα βρίσκεται στις προφητείες του Δανιήλ. Ερμηνεύοντας τις προφητείες του Δανιήλ κατανοούμε ότι σε κάποιες περιπτώσεις η μια  ημέρα μετράει σαν ένας χρόνος. Καθώς είναι ολοφάνερο, και καθώς λένε και οι προφητείες, κάποια μηνύματα του Θεού απευθύνονται στους εσχάτους καιρούς. Αυτά δεν αποσαφηνίζονται αναγκαστικά μέσω της επιστημονικής μεθόδου, που σε πολλά πράγματα, πολύ σωστά απαιτεί αποδείξεις. Βέβαια, και εκεί υπάρχουν ενα σωρό θεωρίες, που μάλιστα αντιφάσκουν μεταξύ τους, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Ομως ο Θεός για πολύπλοκους λόγους ζητάει την πίστη μας, κατά συνέπεια δεν προσαρμόζεται και δεν γίνεται προσιτός σε έρευνες που απαιτούν "αποδείξεις" της Υπαρξης Του. Εχει δικούς Του τρόπους να επικοινωνεί με τους πιστούς, που σίγουρα στην κατάλληλη εποχή θα κατανοήσουν τα μηνύματα Του. Ο Κύριος λέει, εδώ Είμαι με τον τρόπο Του στην καρδιά του κάθε πιστού, και ο κάθε πιστός έχει κάποιες προσωπικές εμπειρίες, που τον κάνουν να πιστεύει στο Θεό, αδιαφορώντας για επιστημονικές αποδείξεις.

      Στην εποχή μας λοιπόν της μεγάλης γνώσης ο άνθρωπος που πλησιάζει πια στην ενηλικίωση του, σίγουρα θα κατανοήσει ότι οι 6 ημέρες δημιουργίας, εννοούν 6 μεγάλες περιόδους μεγάλης διάστασης. Οχι βέβαια 6 κυριολεκτικές ημέρες. Αλλωστε λόγια όπως:

 "Πριν γίνουν τα φυτά του αγρού επί της γης, και πριν βλαστήσει, και πριν βρέξει ο Κύριος επί της γης, και δεν υπήρχε άνθρωπος να εργάζεται τη γη" Γενεσις 2:5

   Αυτά τα λόγια αποκαλύπτουν πολλά. Μας λένε έμμεσα αλλά πολύ ευκολονόητα ότι οι 5 ημέρες δημιουργίας πριν τον άνθρωπο, ήταν πάρα πολύ μεγάλες. Και φυσικά σε καμιά περίπτωση δεν ήταν 5 κυριολεκτικές ημέρες! Αλλωστε τι θα μπορούσε να σημαίνει ημέρα, πρωί και βράδυ, πριν την δημιουργία του ήλιου, και του ανθρώπου! Πιστεύω λοιπόν, ότι στην ανθρώπινη περίοδο, η οποία είναι το τελευταίο μέρο της έκτης περιόδου, η μια ημέρα μετράει σαν ένας χρόνος. Αυτό γίνεται πιο φανερό στον τελευταίο κώδικα ο οποίος είναι τα 20 χρόνια. Θα τα δούμε στη συνέχεια. Το κλειδί αυτό βρίσκεται στις προφητείες του Δανιήλ.

    Στις 6 ημέρες δημιουργίας, οι οποίες είναι αλληλένδετες με τις ηλικίες κώδικες των 6 Γεναρχών, σίγουρα η μια ημέρα μετράει σαν χίλια χρόνια. Φαίνεται επίσης ότι οι 6 ημέρες ίσως να υπονοούν και αυτές 1000 χρόνια η κάθε μία. Αυτό το κλειδί βρίσκεται στον ψαλμό του Μωυσή, ψαλμός 90, εδάφιο 4, ("διότι χίλια έτη ενώπιόν σου είναι ως ημέρα, ή εχθές, ήτις παρήλθε, και ως φυλακή νυκτός"), και επίσης στην Καινή Διαθήκη. Δηλαδή, εκτός από τον ψαλμό του Μωυσή, βρίσκεται επίσης και στην δεύτερη επιστολή του Αποστόλου Πέτρου. Ο Μωυσής έγραψε επίσης στον ίδιο ψαλμό, εδάφιο 10 τα εξής: ("Αι ημέραι της ζωής ημών είναι καθ'εαυτάς εβδομήκοντα έτη, και εάν εν ευρωστία, ογδοήκοντα έτη")!!! Τι λόγια και τι πολλά που έμμεσα αποκαλύπτουν! Εβδομήντα ή ογδόντα χρόνια λέει ζούμε ή έστω 90, 100, 120, γύρω εκεί, ποτέ όμως δεν ζούμε 800 ή 900 χρόνια κλπ,  και ποτέ δεν αποκτούμε παιδιά σε ηλικία 500 χρονών!

Θα πρεπει επισης να επισημανουμε και κατι αλλο. Φαινεται οτι το εβδομήκοντα έτη, συνιστουν μια γενεα.

   Εκτός τον Μωυσή και τον Απ. Πέτρο έχουμε και κάποια λόγια του Κυρίου, που έμμεσα μας λένε το ίδιο.

  Γκρεμίσετε λέει, αυτό το ναό, και θα τον ξαναοικοδομήσω σε τρείς μέρες! Εκείνο που κυρίως εννοούσε, εκτός την Ανάστασή Του, ήταν μάλλον το εξής: εσείς σαν έθνος θα γκρεμίσετε το ναό στο λαό σας, οπως και εγινε, αλλά Εγώ θα τον ξαναχτίσω σε τρεις μέρες. Δεν εννοούσε βέβαια το κτίριο.. Οι τρεις "μέρες" σημαίνουν κυρίως τρεις χιλιετηρίδες μέσα στις οποίες θα έχει πια ολοκληρωθεί η σωτηρία των ανθρώπων, και μέσα στην τρίτη χιλιετηρίδα θα γίνουν και οι Εβραίοι (σαν έθνος) Χριστιανοί. 

    Ο Απόστολος Πέτρος προφανώς έχοντας υπόψη του τον ψαλμό/προσευχή του Μωυσή, και κάτω απο θεία έμπνευση επίσης, έγραψε ότι μια ημέρα για το Θεό, μπορεί να σημαίνει χίλια χρόνια. Μπορεί να σημαίνει χίλια χρόνια, και το μήνυμα λέει, ψάξτε να βρήτε που ταιριάζει αυτό το κλειδί, και κατανοήστε ότι δεν γράφτηκε χωρίς λόγο. Θα δούμε λοιπόν που ταιριάζει, και όταν το κλειδί ταιριάζει, τότε αυτό σημαίνει ότι σίγουρα φτιάχτηκε για αυτή ακριβώς την κλειδαριά. Οπως θα δούμε επίσης, ότι  και το κλειδί του Δανιήλ ταιριάζει στην δική του κλειδαριά. Ομως σε άλλες εποχές, θα ήταν αδύνατον να βρούν τα κλειδιά, διότι τα μηνύματα περί ηλικίας της γης απευθύνονται στην εποχή μας που την απασχολούν αυτά τα θέματα, ενώ δεν συνέβαινε το ίδιο στην εποχή των Αποστόλων και πατέρων των εκκλησιών, καθώς στην εποχή τους δεν μπορούσαν να ξέρουν ότι τόσο η ηλικία της γης, όσο και η ανθρώπινη περίοδος, ήταν πάρα πολύ μεγάλες. Διότι τουλάχιστον στα ζητήματα γνώσης του σύμπαντος, ηλικία της γης κλπ, ο άνθρωπος ζούσε ακόμα στην παιδική του ηλικία...

      Ας δούμε λοιπόν τους Γενάρχες με τις ηλικίες κώδικες. Κατ αρχήν ας επαναλάβουμε άλλη μια φορά, δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία, στο ότι δεν υπήρξαν ποτέ άνθρωποι που να έζησαν τόσα πολλά χρόνια. Κάτι τέτοιο είναι εντελώς παράλογο. Και κυρίως είναι εντελώς παράλογο να μείνει κάποιος ανύπαντρος για 500 χρόνια, ή τέλος πάντων να μην αποκτήσει παιδιά για 500 ολόκληρα χρόνια,  και μετά να αποκτήσει παιδιά. Χωρίς λοιπόν την παραμικρή αμφιβολία, αυτές οι ηλικίες είναι σίγουρα κώδικες.

      Η περίοδος/ηλικία  Αδάμ η οποία είναι 930 χρόνια, θεωρώ πως είναι ο κώδικας της προϊστορικής περιόδου, άρχισε να μετράει από την δημιουργία του ανθρώπου έως την αρχή της ιστορικής περιόδου. Η ιστορική περίοδος ονομάστηκε Νώε, και άρχισε να μετράει (για το Θεό), μετά την μεγάλη πλημμύρα. Θα δούμε αργότερα τον Νώε. Προς το παρόν ας δούμε πιο αναλυτικά τους άλλους Γενάρχες.

     Σύμφωνα με τα γραπτά (τα μπερδεμένα γραπτά) ο Αδάμ έγινε πατέρας του Σηθ σε ηλικία 130 χρονών, και μετά έζησε άλλα 800 χρόνια. Δηλαδή έζησε όλα μαζί 930 χρόνια.

     Ο Σηθ στα 105 χρόνια του γέννησε τον Ενώς, μετά έζησε άλλα 807 χρόνια και πέθανε σε ηλικία 912 χρονών. Ο Ενώς στα 90 του χρόνια γέννησε τον Καϊνάν, και μετά έζησε άλλα 815 χρόνια, και όλα μαζί έζησε 905 χρόνια.

    Ο Καϊνάν στα 70 του χρόνια γέννησε τον Μααλαλεήλ, μετά έζησε άλλα 840 χρόνια και πέθανε σε ηλικία 910 χρονών.

    Ο Μααλαλεήλ στα 65 του χρόνια γέννησε τον Ιάρεδ, μετά έζησε άλλα 830 χρόνια και πέθανε σε ηλικία 895 χρονών.

    Ο Ιάρεδ σε ηλικία 162 χρονών εγέννησε τον Ενώχ, μετά τον Ενώχ έζησε άλλα 800 χρόνια και πέθανε σε ηλικία 962 χρονών.

    Ο Ενώχ σε ηλικία 65 χρονών εγέννησε τον Μαθουσάλα, και μετά έζησε άλλα 300 χρόνια.  Και δεν πέθανε ο Ενώχ, αλλά σε ηλικία 365 χρονών τον μετέθεσε ο Θεός και κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται. Πάει χάθηκε ο Ενώχ, δηλαδή χάθηκε για πάρα πολλούς ανθρώπους, αλλά για ολόκληρο τον κόσμο δεν χάθηκε ακόμα.

   Ο Μαθουσάλα σε ηλικία 187 χρονών γέννησε τον Λάμεχ, μετά έζησε άλλα 782 χρόνια και πέθανε σε ηλικία 969 χρονών.

    Ο Λάμεχ σε ηλικία 182 χρονών εγέννησε τον Νώε, μετά έζησε άλλα 595 χρόνια και επέθανε σε ηλικία 777 χρονών.

     Ο Νώε ήταν 500 χρονών όταν γέννησε τον Σημ, Χαμ και Ιάφεθ, και ο Νώε πέθανε σε ηλικία 950 χρονών. Δηλαδή δεν πέθανε ή το πιο σωστό είναι ότι ο Νώε, σαν σύμβολο δεν τελείωσε και δεν ήρθε ακόμα.

    Χωρίς καμμιά αμφιβολία αυτές οι ηλικίες δεν είναι ηλικίες ανθρώπων, κανένας άνθρωπος δεν έζησε επί γης τόσα πολλά χρόνια, ο ίδιος ο Μωυσής το ξεκαθαρίζει αυτό, (70 τόσα χρόνια λέει ζούμε), αυτές οι ηλικίες είναι κώδικες τεράστιων περιόδων της γης, και επιτέλους είναι πια καιρός να κατανοήσουμε τι εννοούν.

     Καθώς γίνεται εύκολα κατανοητό, ο Αδάμ, σαν σύμβολο του πρωτόπλαστου, δεν ήταν βέβαια πατέρας του Σηθ, Κάιν και Αβελ, και φυσικά σαν ηλικίες κώδικες, κανένας δεν γέννησε κανένα. Η' μάλλον ναι, η επόμενη περίοδος ακολουθούσε, και άρα μπορούμε να πούμε ότι η προηγούμενη γεννούσε την επόμενη. Αλλά, οι ηλικίες στις οποίες εμφανίζονται ότι γέννησαν, (όπως, ο Αδάμ 130 χρονών γέννησε τον Σηθ, ο Σηθ 105 χρονών τον Ενώς κλπ) πιθανόν να ήταν οι ηλικίες στις οποίες πέθαναν κάποιοι άνθρωποι, οι οποίοι μάλλον έζησαν κατά σειρά, όπως και ο κυριολεκτικός Αδάμ, γύρω στην εποχή του Αβραάμ.

      Ο Μωυσής χρησιμοποίησε αυτά τα ονόματα τα οποία ανήκαν στους ξακουστούς θεούς, και κρυπτογράφησε μέσα σ'αυτά τους κώδικες με τις "τρελές" ηλικίες, (μάλλον τις ονόμαζε αόριστα ημέρες ή περιόδους) αλλά κάποιοι άλλοι άνθρωποι μεταγενέστεροι των θεών/γεναρχών, είχαν αυτά τα ονόματα, και πέθαναν στις ηλικίες που αναφέρονται ότι γέννησαν. Είναι επίσης πιθανό να υπήρχε το γένος του κυριολεκτικού Αδάμ, που έζησε γύρω στην εποχή του Αβραάμ, και όλοι αυτοί οι μεταγενέστεροι άνθρωποι (όχι οι θεοί) να ανήκαν σε αυτό το γένος του Αδάμ. Οταν λοιπόν οι κρατικοί φορείς θέλησαν να συντάξουν καθώς νόμιζαν τη γενεαλογία τους, στηρίχθηκαν αλλά και μπερδεύτηκαν με τα αλληγορικά γραπτά του Μωυσή, ο οποίος μάλλον τους είχε καταγράψει περίπου έτσι.

       Ημέρες, ή περίοδος/ηλικία Αδάμ 930 χρόνια, ημέρες/περίοδος Σηθ 912 χρόνια, ημέρες/περίοδος Ενώς μετά  τον Σηθ 905 χρόνια. Ημέρες/περίοδος Καϊνάν 910 χρόνια.  Ημέρες/περίοδος Μααλαλεήλ μετά τον Καϊνάν 895 χρόνια. Ημέρες/περίοδος Ιάρεδ μετά  τον Μααλαλεήλ 962 χρόνια. Ημέρες/περίοδος Ενώχ 365 χρόνια, που όμως δεν τελείωσε, δεν πέθανε ο Ενώχ, ο Θεός τον μετέθεσε.  Ημέρες/περίοδος Μαθουσάλα  969 χρόνια. Ο αριθμός του Λάμεχ είναι 777. Και οι ημέρες/περίοδος Νώε (που σαν κώδικας της ανθρώπινης περιόδου ταυτίζεται με αυτή του Αδάμ) είναι 950  χρόνια.

     Τώρα όσο για την περίοδο Αδάμ η οποία  εμφανίζεται σαν πριν την περίοδο Σηθ, φαίνεται πως οι μεταγενέστεροι καθώς μπερδεύτηκαν με τα αλληγορικά γραπτά του Μωυσή, γιατί δεν μπορούσαν ούτε καν να φανταστούν ότι ήταν αλληγορικά, έβαλαν τον Αδάμ πρώτο στη σειρά επειδή ο Μωυσής χρησιμοποίησε το όνομα του σαν σύμβολο του πρωτόπλαστου, και κυρίως μπερδεύτηκαν επειδή επίσης ο μεταγενέστερος Σήθ ήταν πράγματι γιος του κυριολεκτικού Αδάμ. Η περίοδος/ηλικία Αδάμ σίγουρα είναι ο κώδικας της προϊστορικής ανθρώπινης περιόδου, καθώς ο Αδάμ είναι σύμβολο του Ανθρώπου, η οποία περίοδος τελείωσε με την αρχή της ιστορικής περιόδου, η οποία με την σειρά της είναι περίοδος Νώε. (Ανακούφιση, όπως ονομάστηκε) Το όνομα Νώε (ίσως όχι ακριβώς Νώε) σίγουρα θα ανήκε στον γενάρχη εκείνον στου οποίου την εποχή  έγινε ο κατακλυσμός.

       Οι άλλοι 6 γενάρχες με τον Μαθουσάλα πρώτο, και μετά Σηθ, Ενώς, Καϊνάν, Μααλαλεήλ και Ιάρεδ, αποτελούν κώδικες των 6 μεγάλων εποχών (6 ημέρες δημιουργίας), των οποίων οι διαστάσεις είναι οι ημέρες/περίοδοι των 6 αυτών γεναρχών, και οι οποίες πολλαπλασιάζονται με την μια ημέρα σαν χίλια χρόνια. Ισως οι "6 ημέρες δημιουργίας", να υπονοούν και αυτές 1000 χρόνια η κάθε μια. Πόσες ημέρες έχει ο χρόνος;  365 ημέρες. Το μέτρο για να πολλαπλασιάσουμε τις "ηλικίες" κώδικες είναι ο Ενώχ με τον αριθμό 365. Ο Ενώχ είναι σύμβολο του χρόνου. Προφανέστατα, στις παραδόσεις με τους θεούς γενάρχες ο Ενώχ ήταν ο θεός χρόνος. Γιαυτό έλεγαν ότι ο χρόνος φεύγει αλλά δεν τελείωσε. Τον μετέθεσαν οι θεοί σε άγνωστο μέρος.

      Πιστεύω ότι ο  Μωυσής χρησιμοποίησε τον θεοποιημένο χρόνο στο πρόσωπο του γενάρχη Ενώχ, το ίδιο σαν σύμβολο του χρόνου με τις 365 ημέρες που έχει ο χρόνος. Ωστόσο υπάρχει μια σαφής διαφορά, με τα  365 χρόνια αντί μέρες. Κάπως διαφορετικά πρέπει να έγραψε, και μάλλον παραποιήθηκε από τους μεταγενέστερους, καθώς και πολλά άλλα γραπτά του, ή διδασκαλίες του που δεν έγιναν  κατανοητές. Ωστόσο, όπως και να το έγραψε, είναι νομίζω εύκολο να κατανοήσουμε το Πνεύμα που μας αποκαλύπτει πίσω από τα λόγια, κάνοντας μας να κατανοήσουμε ότι το 365 δεν είναι χρόνια, δεν είναι ηλικία κανενός ανθρώπου, κανένας δεν έζησε 365 χρόνια, είναι απλούστατα ο χρόνος με τις 365 ημέρες του.

   Και τούτο είναι ένα δοσμένο και σταθερό μέτρο με το οποίο πολλαπλασιάζουμε τις ηλικίες κώδικες με τα κλειδιά που προαναφέραμε. Συγχρόνως ο "θεός" χρόνος εκπέμπει και άλλα  μηνύματα του Θεού. Ο χρόνος φεύγει μα δεν τελείωσε ακόμα, οι άνθρωποι δεν ξέρουν που είναι ο Ενώχ. Δεν ξέρουν πότε τελειώνει ο χρόνος. Μιλούμε μάταια για το μακρυνό μέλλον, καθώς δεν είμαστε γνώστες και κυρίαρχοι του μέλλοντος. Ο Θεός μετέθεσε τον Ενώχ στο άγνωστο για τον άνθρωπο, και μόνο Εκείνος ξέρει πότε ακριβώς θα πεθάνει ο χρόνος για τον υλικό άνθρωπο.  

      Απο τους 10 λοιπόν γενάρχες οι 6, και συγκεκριμένα οι Σηθ, Ενώς, Καϊνάν, Μααλαλεήλ, Ιάρεδ, και ο Μαθουσάλα, είναι κώδικες των 6 ημερών δημιουργίας. Αν τους πολλαπλασιάσουμε με την μια ημέρα σαν χίλια χρόνια, τότε έχουμε κάποια δισεκατομμύρια χρόνια πριν την δημιουργία του ανθρώπου. Ωστόσο τα δύο τόσο δισεκατομμύρια χρόνια φαίνονται μάλλον λίγα. Πιθανόν να αφορούν μόνο την δημιουργία της γης, όχι όλο το σύμπαν. Αλλά και είναι επίσης πιθανόν οι 6 ημέρες δημιουγίας να λογαριάζονται και οι ίδιες σαν χίλια χρόνια η κάθε μία. Ωστόσο, το ζήτημα της ηλικίας της γης, και πόσα ακριβώς εκατομμύρια χρόνια είναι η ηλικία της, προσωπικά με αφήνει αδιάφορο. Θεωρώ όμως σίγουρο ότι η ανθρώπινη περίοδος που είναι το τελευταίο μέρος της έκτης περιόδου, με τους κώδικες 930+20, ("ηλικία Αδαμ και Νώε") πολλαπλασιάζεται με την ημέρα σαν χρόνος.

   Αναμφίβολα μέσα σ'αυτά τα δισεκατομμύρια χρόνια πρέπει να ζούσαν διάφορα γνωστά και άγνωστα είδη ζωής, και συνεχιζόταν ένας ασταμάτητος πόλεμος μεταξύ των δυνάμεων του Καλού και του κακού, και μια ασταμάτητη αναδημιουργία ώσπου η γη να γίνει πιο κατάλληλος χώρος για την δημιουργία του ανθρώπου. 

       Ο Ενώχ λοιπόν είναι το σύμβολο του χρόνου, και καθώς γράφεται έζησε πριν τον Μαθουσάλα. Και φυσικά ο χρόνος είναι απόλυτα συνυφασμένος της κάθε περιόδου. Ως εκ τούτου θεωρώ ότι η ηλικία Μαθουσάλα είναι κώδικας της πρώτης περιόδου. Δεν πρέπει επίσης να μας μπερδεύει καθόλου το γεγονός που ο χρόνος (Ενώχ) εμφανίζεται ότι έζησε μετά τον Ιάρεδ, γιατί εκτός ότι πρόκειται για μπέρδεμα, όλα αυτά έγιναν για τον Ανθρωπο, και τα κρυπτογραφημένα μηνύματα απευθύνονται στον Ανθρωπο, και κυρίως, ο χρόνος για τον άνθρωπο άρχισε μετά την πέμπτη ημέρα δημιουργίας, δηλαδή άρχισε με τον Ιάρεδ.

      Ο Λάμεχ πάλι με τον αριθμό 777 δεν είναι κώδικας κάποιας περιόδου. Είναι σύμβολο του Θεού, όχι ότι συμβολίζει το Θεό, αλλά μάλλον συμβολίζει τα Σχέδια του Θεού,  τα 7 Πνεύματα του Θεού, και πιθανόν την έβδομη ημέρα ανάπαυσης Του, που θα έρθει στο τέλος της ιστορικής περιόδου (Νώε). Πιθανόν γιαυτό ο Λάμεχ εμφανίζεται ότι έζησε πρίν το Νώε, καθώς στο τέλος της ιστορικής περιόδου τα σχέδια και οι στρατηγικές του Θεού που συμβολίζονται με τα 777 θα συντρίψουν την κυριαρχία του εχθρού που συμβολίζεται με το 666, και θα κυριαρχήσει απόλυτα ο Λόγος και το Φως και θα φέρει την Ανακούφιση.

     Μιλώντας τώρα για την περίοδο/ηλικία Νώε, βλέπουμε ότι ο Λάμεχ και ο Ενώχ δεν είναι κώδικες περιόδων, και επομένως η ηλικία Νώε αρχίζει και αυτή με την ηλικία Ιάρεδ, οπότε ξεκάθαρα ταυτίζεται με την ηλικία Αδάμ. Είναι η ίδια ηλικία αλλά με 20 χρόνια παραπάνω, τα οποία είναι κώδικας της γνωστής για μας, ή νεότερης ιστορικής περιόδου. Πολλαπλασιάζοντας αυτά τα 20 χρόνια με την μια  ημέρα σαν χρόνος, τότε έχουμε ακόμα άλλα 7300 χρόνια. Τα άλλα 930 χρόνια συν 20= 950 τα οποία ακούγονται σαν χρόνια του Νώε  δεν ανήκουν βέβαια στο Νώε. Αλλωστε ο Μωυσής δεν είχε σκοπό να μας γράψει τις ηλικίες τους, για ποιό λόγο να κάνει κάτι τέτοιο!

   Αυτά τα 930 είναι η περίοδος/ηλικία Αδάμ, η οποία ταυτίζεται με την περίοδο/ηλικία Νώε. Είναι η ίδια περίοδος η οποία άρχισε με την ηλικία Ιάρεδ. Δεν ξέρουμε όμως πως ακριβώς τα έγραψε ο Μωυσής, δυστυχώς είναι όλα μπερδεμένα. Οπως και να είναι,  η  ηλικία σαν κώδικας του Νώε είναι μόνο τα 20 χρόνια, η οποία είναι συνέχεια της περιόδου/ηλικίας Αδάμ. Ολα αυτά τα χρόνια (κώδικας 930) εκτός τα χρόνια του κώδικα 20 ανήκουν στην προϊστορική περίοδο, της οποίας επέκταση είναι η ιστορική περίοδος.

   Το σύνολο της σχετικά μικρής ανθρώπινης περιόδου η οποία είναι μέρος της έκτης, είναι 346750 χρόνια. Και αυτός είναι ο αριθμός του ανθρώπου που αναφέρεται στο βιβλίο της Αποκάλυψης, δηλαδή είναι η διάσταση της ανθρώπινης περιόδου.

     Βλέπουμε επίσης ότι  η  προϊστορική  περίοδος  χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο μέρος είναι ο κώδικας 500 ή 182 500 χρόνια, τα οποία άρχισαν να μετρούν από τους κυριολεκτικά πρωτόπλαστους. Γράφεται ότι ο Νώε ήταν 500 χρονών όταν γέννησε τρεις γιους, αλλά βεβαίως, και χωρίς να επαναλαμβάνω τα ίδια, κανένας ποτέ δεν έζησε, και φυσικά ποτέ δεν γέννησε παιδιά σε αυτή την ηλικία. Φαίνεται ότι αυτός ο κώδικας λέει, ότι σε αυτή την μεγάλη περίοδο είχαν διαμορφωθεί οι τρεις μεγάλες ανθρώπινες φυλές. Οι φυλές των Μαύρων των Λευκών και των Κινεζικών λαών. Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει με τον κώδικα 500 και τα τρία συμβολικά παιδιά. Στην παραπέρα πορεία, η οποία είναι ο δεύτερος (παραποιημένος) κώδικας 330 χρόνια, και όχι 350 χρόνια ή 120450 χρόνια. Φαίνεται ότι ο τότε κόσμος είχε αναπτυχτεί σε μάλλον υψηλά επίπεδα, αλλά κατέληξε σε μεγάλη διαφθορά, και καθώς κυριάρχισε σχεδόν παντού ο ερπετώδης νους, καταστάφηκε στην αρχή του τρίτου κώδικα 100 ή 36500 χρόνια πριν τον κατακλυσμό του Νώε. Φαίνεται ότι η ανθρώπινη περίοδος ξανάρχισε πάλι από μια κατάσταση  σχεδόν μηδέν.

       Ο  άνθρωπος ξανάρχισε την ανάπτυξη του πάλι απ'την αρχή,  καθώς με τους σχετικά λίγους ανθρώπους που διεσώθηκαν και βρέθηκαν σκόρπιοι στα διάφορα μέρη της γης, χάθηκαν όλες οι προηγούμενες γνώσεις και σχεδόν οτιδήποτε άλλο είχε σχέση με τις προηγούμενες συνθήκες. Προφανέστατα, σε αυτή την καταστροφή διεσώθηκαν οι τρεις φυλές των Μαύρων, Λευκών και Κινεζικών λαών, με κάποιο μικρό σχετικά πληθυσμό. Σίγουρα εξαφανίστηκε πάρα πολύς κόσμος, όπως επίσης πολλά ζώα, και σύμφωνα με τους μύθους εξαφανίστηκαν και κάποιες φυλές γιγάντων που θα πρέπει να ανήκαν και στις τρεις μεγάλες φυλές.     

     Σχετικά με τους γίγαντες έχουν ακουστεί πολλά απο διάφορους λαούς. Μύθοι που διεσώθηκαν απο στόμα σε στόμα, το επιβεβαιώνουν. Η Βίβλος με τα χεράκια των μεταγενέστερων, αναφέραται σε διεφθαρμένους γίγαντες που έζησαν στην προϊστορική περίοδο, και μάλιστα τους ονομάζουν "υιούς" του Θεού. Η ελληνική μυθολογία αναφέρεται επίσης σε γίγαντες, τιτάνες και κύκλωπες που έζησαν στην προϊστορική περίοδο. Ανάλογοι μύθοι σίγουρα υπάρχουν και στους άλλους λαούς.  Οι παραδόσεις αναφέρουν, ότι αυτοί οι γίγαντες που ήταν παιδιά των "θεών", (όπως οι ήρωες στην ελληνική μυθολογία, ο Ηρακλής, ο Περσέας κλπ), είχαν παντρευτεί τις ωραίες  γυναίκες των ανθρώπων, και τα παιδιά τους ήταν δυνατά και άνδρες ονομαστοί. Αρα πριν την καταστροφή υπήρχε κάποια ανάπτυξη με γνώσεις, γλώσσες, πολιτείες κλπ.

    Στο εδάφιο 3 του 6^ου κεφαλαίου είναι καταχωριμένος ο τρίτος κώδικας της προϊστορικής περίοδου. 

   "Ο Κύριος είπε, δεν θα είναι πάντα το Πνεύμα Μου με τον άνθρωπο, διότι είναι σάρκα. Οι ημέρες του θα είναι ακόμα άλλα 120 χρόνια".

     Ο Μωυσής πρέπει να είχε γράψει έτσι. Ο Κύριος είπε, δεν θα είναι πάντα το Πνεύμα Μου με τον άνθρωπο, διότι είναι σάρκα, οι ημέρες του θα είναι ακόμα άλλα 100 και 20 χρόνια. Με άλλα λόγια είχε χωρίσει τα 120 σε δύο μέρη, τα 100 κώδικας αναφερόταν πριν τον κατακλυσμό, και τα άλλα 20 κώδικας μετά τον κατακλυσμό.

     Αυτά τα 20 χρόνια κώδικας, τα οποία είναι 7300 χρόνια, άρχισαν από τον κατακλυσμό, και τελειώνουν μάλλον με το τέλος του γήινου υλικού κόσμου. Πιστεύω πως 36500 χρόνια (κώδικας 100) πριν  αρχίσει να μετράει η περίοδος Νώε, είχε γίνει μια μεγάλη  καταστροφή και αλλαγή πάνω στη γη. Ο άνθρωπος ξανάρχισε πάλι την αναπτυξιακή του πορεία απ'την αρχή. Ο  Κύριος είπε ότι το Πνεύμα Μου δεν θα είναι πάντα με τον άνθρωπο γιατί είναι σάρκα. Δηλαδή ο υλικός κόσμος θα καταστραφεί εντελώς στο τέλος αυτών των χρόνων.

       Υπάρχουν επίσης και άλλα μπερδέματα. Βλέπουμε, ότι ο Νώε εμφανίζεται ότι ήταν 600 χρονών όταν άρχισε η μεγάλη πλημμύρα. Γράφεται επίσης ότι ο Σήμ ήταν 100 χρονών όταν γέννησε τον Αρφαξάδ, δύο χρόνια μετά την πλημμύρα. Να πως τα μπέρδεψαν όλα. Μπερδεύτηκαν με τα 500 χρόνια κώδικας και τα τρία συμβολικά παιδιά, και νόμισαν ότι ο Νώε γέννησε τα τρία του παιδιά σε ηλικία 500 χρονών. Δηλαδή νόμισαν ότι τα 500 χρόνια ήταν μέρος της ηλικίας του Νώε. Νόμισαν επίσης ότι και τα 100 χρόνια κώδικας όπως και τα 20 χρόνια ήταν επίσης μέρος της ηλικίας του Νώε. Και αφού νόμισαν ότι ο Νώε γέννησε τα παιδιά του σε ηλικία 500 χρονών, κατά συνέπεια κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Σήμ γέννησε τον Αρφαξάδ σε ηλικία 100 χρονών. Προσάρτησαν επίσης τον κώδικα 330 συν 20=350 στην ηλικία του Νώε, και έτσι έγραψαν ότι ο Νώε έζησε άλλα 350 χρόνια μετά τον κατακλυσμό. Οπως ήταν φυσικό, δεν κατάλαβαν ότι οι ηλικίες είναι κώδικες και ούτε βέβαια κατάλαβαν ότι άλλο ήταν τα κυριολεκτικά τρία παιδιά του Νώε, και άλλο ήταν τα τρία συμβολικά παιδιά, τα οποία είναι μάλλον σίγουρο ότι εννοούν τις τρεις μεγάλες φυλές που τελικά διεσώθηκαν στην προηγούμενη μεγάλη καταστροφή.

      Ταύτισαν επίσης εκείνη τη μεγάλη καταστροφή, με την άλλη καταστροφή της πλημμύρας του Νώε. Σχετικά με την προηγούμενη καταστροφή, φαίνεται ότι ο Μωυσής έγραψε ότι σκεπάστηκαν, ή χάθηκαν πολλά βουνά, καταποντίστηκαν εκτάσεις γης και σκεπάστηκαν από τα νερά, δηλαδή πολλά μέρη μετατράπηκαν σε θάλασσες, και ο τότε κόσμος όπως και πολλά ζώα εξαφανίστηκαν. Ομως στο εδάφιο 20 του 7^ου κεφαλαίου, που αναφέρεται στον κατακλυσμό του Νώε, γράφεται ότι τα νερά υψώθηκαν 15 πήχες και σκεπάστηκαν τα βουνά. Ποιά βουνά σκεπάστηκαν με 15 πήχες νερό; Και πως θα ήταν δυνατόν με 15 πήχες νερού να ανέβει η κιβωτός στος όρος Αραράτ; Τα μπέρδεψαν όλα. Φαίνεται καθαρά ότι ή ο Μωυσής είχε γράψει, ή κάποιες άλλες πληροφορίες σχετικά με την πλημμύρα του Νώε έλεγαν, ότι τα νερά υψώθηκαν σε κάποια μέρη 15 πήχες, και αυτοί έγραψαν μεν για 15 πήχες, αλλά επειδή λογικά δεν ήξεραν ότι τα 100 χρόνια ήταν κώδικας, ταύτισαν την πλημμύρα με την άλλη μεγάλη καταστροφή, και έτσι κατέληξαν να γράψουν εντελώς απερίσκεπτα, ότι τα 15 πήχες νερού σκέπασαν τα βουνά. Αν είναι δυνατόν! 

     Τώρα όσο για το όρος Αραράτ το οποίο δεν μπορεί βέβαια  να έχει κυριολεκτική σχέση με την κιβωτό του Νώε, φαίνεται ότι ή ο Μωυσής είχε γράψει, ή οι πληροφορίες έλεγαν, ότι κάποιοι άνθρωποι ανέβηκαν σε κάποιο βουνό για να σωθούν απ'την πλημμύρα. Δεν ξέρουμε τι σημαίνει το όνομα Αραράτ, αλλά υπάρχει και η άλλη εκδοχή. Στην μεγάλη καταστροφή πολλά μέρη της γης με βουνά καταποντίστηκαν, (όπως για παράδειγμα το Αιγαίο Πέλαγος, που ως γνωστόν πρώτα ήταν στεριά) και σε άλλα μέρη εμφανίστηκαν άλλα βουνά, μεταξύ των οποίων ίσως να ήταν και το όρος Αραράτ. Και φαίνεται ότι κάπου εκεί μπερδεύτηκαν. Φαίνεται ότι μετά τις μεγάλες καταρακτώδες βροχές που η στάθμη του νερού σε κάποια μέρη είχε ανέβει στα 9 με 10 μέτρα, η κιβωτός είχε ανέβει σε κάποιο λοφίσκο, όχι βέβαια  στο όρος Αραράτ.        

     Ας δούμε τώρα και κάποια άλλα μέρη απ'τον κατακλυσμό του Νώε. Σίγουρα υπήρχαν κάποια γραπτά των Σουμέριων, ή ποιός ξέρει κάποιες προφορικές πληροφορίες που μεταφέρονταν από στόμα σε στόμα, και έλεγαν ότι κάποτε στο  παρελθόν, έγινε μια μεγάλη πλημμύρα, η οποία ήταν τόσο μεγάλη που είχε την μορφή κατακλυσμού. Ηταν η εποχή από την οποία άρχισε η  γνωστή ιστορική περίοδος η οποία ονομάστηκε Ανακούφιση, καθώς χίλια χρόνια πριν το τέλος θα επικρατήσει επιτέλους η Ανακούφιση. Αρχισε να μετράει ο κώδικας 20 χρόνια σαν ρολόί. Οι άνθρωποι μετά την μεγάλη καταστροφή πριν τον κατακλυσμό, ήταν πάλι πάρα πολύ διεφθαρμένοι. Το μεγάλο πλοίο που έφτιαξε ο Νώε και όλη αυτή η διαφθορά που αναφέρεται ότι υπήρχε, μας πληροφορούν ότι είχε αρχίσει πάλι μια νέα εποχή. Είχαν κατασκευάσει χάλκινα εργαλεία και είχε αναπτυχθεί αρκετά ή καλλιέργεια της γης. Η πιο μεγάλη  παραγωγή είχε σπάσει τους δεσμούς του γένους, καθώς το γένος  έδενε τα μέλη και τα κρατούσε σε μια φιλική σχέση μεταξύ τους. Τα προϊόντα, μετατρέπονταν συστηματικά σε εμπορεύματα, υπήρχαν πια οι κάποιοι άρχοντες και οι εμπόροι, και κατά συνέπεια είχε εισχωρήσει  στο αίμα το δηλητήριο και η απληστία της ατομικής ιδιοκτησίας. Η διαφθορά γύρω στις χώρες της Γόνιμης Ημισέληνου είχε θεριέψει. Ο μόνος που ήταν δίκαιος και ευσεβής ήταν ο Νώε και η οικογένεια του. Ο ερπετώδης νους κυριαρχούσε σχεδόν απόλυτα. Οχι βέβαια σε όλο τον κόσμο. Τότε λοιπόν, και  περίπου 2500 χρόνια πριν τον Αβραάμ, ή περίπου 4200 χρόνια πρίν Χριστού έγινε αυτή η μεγάλη πλημμύρα, η οποία οριοθέτησε την αρχή της γνωστής ιστορικής περιόδου.

     Από τότε φαίνεται πως άρχισε, ή ποιός ξέρει, ίσως να ξανάρχισε, και η δουλεία. Αυτό το βλέπουμε πολύ καθαρά από τα γραπτά που αναφέρονται στη δουλεία,  και μάλιστα έγραψαν ότι ο Νώε καταράστηκε τον καημένο τον Χαμ, επειδή λένε τον είδε γυμνό όταν είχε μεθύσει. Ο Μωυσής κάτι πρέπει να είχε γράψει συμβολικά αναφερώμενος στη δουλεία που μετά τον κατακλυσμό αναπόφευκτα θα επικρατούσε σχεδόν σε όλο τον κόσμο. Θα έγραψε σχετικά με τα πρωτοτόκια και την υποδούλωση αδερφών και μη, και πως ο ένας γιος του Νώε, ίσως ο Χαμ ή ο Σημ, έγινε δούλος των αδελφών του. Αλλά οι μεταγενέστεροι ανθρωπο-ιδιοκτήτες πρόσθεσαν ότι ο Νώε παρόλο δίκαιος και ευσεβής, καταράστηκε και αυτόν και τα αθώα παιδιά του, και όλους τους απογόνους του. Καταράστηκε λένε τους πολύ μεταγενέστερους Χαναναίους, να είναι δούλοι των αδελφών τους. Δηλαδή να είναι οι Χαναναίοι δούλοι των Σημιτών/Ισραηλιτών, που σημαίνει δούλοι των μεταγενέστερων αρχόντων του λαού Ισραήλ.

    Είναι φανερό ότι αυτή η επέκταση της δήθεν "κατάρας", κηρύχθηκε και γράφτηκε σε εποχές που είχαν μεγάλες ανάγκες από δούλους. Προσπαθούσαν με το καλό και με τη βία να υποδουλώσουν τους Χαναναίους, ή όποιους άλλους λαούς. Ακόμα και τα αδέρφια τους. Αλλά τι ωραία δικαιολογία που επινόησαν! Ηταν λένε η "δίκαιη" κατάρα του θεοευλογημένου πατέρα, επειδή τον είδε γυμνό, και άρα ήταν "θέληση" του Θεού! Ευλόγησε λένε ο Κύριος τον Σήμ, και ο Χαναάν θα είναι δούλος του. Και τι φταίω εγώ άνθρωπε, αν κάποιος μακρινός πρόγονος μου είχε δει τον πατέρα του γυμνό! Ο Θεός λοιπόν και οι άγιοι πατέρες ευλογούσαν σύμφωνα με αυτούς το άδικο, γιατί αυτό ήταν καλό και δίκαιο για τους άρχοντες. Από τότε άρχισε η πορεία της μάλλον νέας ιστορικής εποχής με τους μεγαλο-ιδιοκτήτες γης, οι οποίοι έγιναν και ανθρωπο-ιδιοκτήτες.

      Ετσι άρχισαν να "κατασκευάζουν" ευλογίες των θεών προς τους πλούσιους, όπως και ευλογίες και κατάρες των "αγίων πατέρων" προς τους "καλούς και κακούς" γιους. Και επειδή οι ευλογίες και οι κατάρες δεν έφερναν πάντα τα ποθητά αποτελέσματα στους μεγαλο-ιδιοκτήτες και ανθρωπο-ιδιοκτήτες, άρχισαν οι πιο συστηματικοί "ιεροί και θεοευλογημένοι" πολέμοι. Η καταστροφική πλημμύρα, χρησιμοποιήθηκε σαν παράδειγμα ώστε να προειδοποιεί τον κόσμο της μάλλον νέας ιστορικής περιόδου, ενώ συγχρόνως οριοθέτησε την αρχή της περιόδου, και απο τότε άρχισαν να μετρούν τα χρόνια της. Ο γενάρχης και πατέρας του Σημ, Χαμ και Ιάφεθ, ήταν καθώς γράφεται δίκαιος και ευσεβής σαν τον Αβραάμ. Του απεκαλύφθει μάλλον μέσω ονείρου ότι θα γινόταν μεγάλη πλημμύρα. Ετσι έφτιαξε ένα πλοίο ώστε να σωθεί αυτός και η οικογένεια του, και καθώς φαίνεται μέσα στο πλοίο έσωσε και κάποια δικά του ζώα. Το πλοίο ονομάστηκε από τον θεόπνευστο Προφήτη κιβωτός, ώστε να αποτελεί σύμβολο. Οταν άρχισε η πλημμύρα πολλοί που ζούσαν σε πεδιάδες και μακριά από βουνά, θέλησαν να μπουν στην κιβωτό για να σωθούν, αλλά ήταν πολύ αργά, γιατί είχε πια κλείσει.  Ετσι η κιβωτός έγινε το σύμβολο της σωτηρίας.

     Συμβολίζει την αληθινή Κιβωτό της Σωτηρίας η οποία είναι και θα είναι ο Χριστός, και θα είναι επίσης η Κιβωτός της Σωτηρίας στα τελευταία χρόνια του κατακλυσμού των ταραχών και της διαφθοράς. Η ιστορία του κατακλυσμού ήταν βέβαια πολύ ξακουστή στην αρχαιότητα αφού μάλιστα την αναφέρει και η ελληνική μυθολογία, (κατακλυσμός του Δευκαλίωνα) παρόλο που έγινε αρκετά μακριά από την κυρίως Ελλάδα. Οι σχετικές λοιπόν πληροφορίες με τον κατακλυσμό και τους θεούς, που καθώς ήταν πολύ θυμωμένοι με την παρακοή των ανθρώπων θέλησαν λέει να αφανίσουν το κόσμο, κυκλοφορούσαν συνέχεια αρκετά παραφουσκωμένες με οτιδήποτε μπορεί να γεννήσει η ανθρώπινη φαντασία, και φαίνεται ότι οι μεταγενέστεροι συγγραφείς σκέφτηκαν να προσθέσουν πολλά από αυτά ώστε να συμπληρώσουν τα γραπτά του Μωυσή.

      Ετσι μπέρδεψαν διάφορες αντιλήψεις και φήμες με τα γραπτά του, και βλέπουμε πολλά παράδοξα να εμφανίζονται σαν Λόγος του Θεού. Για παράδειγμα, δεν μπορούσαν τότε να ξέρουν τι είναι το ουράνιο τόξο, το οποίο ως γνωστόν εμφανίζεται μετά απο βροχές με ηλιοφάνεια μαζί. Και υπό το κράτος της άγνοιας, γεννήθηκε  η αντίληψη ότι είναι σημάδι του θεού της βροχής. Οπως ήταν επόμενο μπερδεύτηκε με την ιστορία της πλημμύρας, σαν υπόσχεση του θεού της βροχής, να μην ξανακάνει ποτέ πια κατακλυσμό. Εγραψαν μάλιστα ότι μετά την πλημμύρα ο Νώε πρόσφερε μεγάλες θυσίες στο Θεό, και ο Θεός σύμφωνα με αυτούς "ωσφράνθη οσμήν ευωδίας" και έκαμε διαθήκη με τον Νώε και με το σπέρμα του, και υποσχέθηκε ότι δεν θα ξανάκανε ποτέ πια κατακλυσμό. Ο Θεός έκανε παντοτινή διαθήκη με τους ανθρώπους, και έθεσε το ουράνιο τόξο για να την θυμάται! Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ, κατέληξαν να γράψουν ότι ο Θεός ξεχνάει!

       Ας δούμε τώρα τους γενάρχες ή φυλάρχους που αρχίζουν από την εποχή της μεγάλης πλημμύρας ως τον Αβραάμ. Η γενεαλογία αρχίζει από τον Σημ, τον γιο του ευσεβή γενάρχη, και τελειώνει  με το Θάρα  που μάλλον ήταν πατέρας του Αβραάμ. Υπάρχει όμως τρομερό μπέρδεμα, γιατί ξανά τούτα τα γραπτά μιλούν απελπιστικά κυριολεκτικά. Δεν χρειάζεται να επαναλάβω ότι δεν είναι δυνατόν να είναι όλα γραπτά του θεόπνευστου Προφήτη. Ο Μωυσής ήταν θεόπνευστος, έγραψε σύμβολα, προφητείες, νόμους. Σε εποχές που οι λαοί λάτρευαν τον ήλιο σαν θεό, αυτός έγραψε πως πρώτα ο Θεός δημιούργησε άλλο φως που έλαμπε πάνω στη γη πολύ πριν δημιουργήσει τον ήλιο, κάτι που ακόμα και επιστήμονες του περασμένου αιώνα γελούσαν με την "άγνοια" του Μωυσή! Ο Μωυσής ήταν θεόπνευστος και ήξερε πολύ καλά τι έγραφε.

    Πως θα  ήταν λοιπόν δυνατόν νά γράψει τόσο παράλογα πράγματα; Οχι, αυτά δεν είναι γραπτά του Μωυσή. Είναι γραπτά ανθρώπων που αναγκαστικά ζούσαν στην παντελή άγνοια, και θέλωντας να συντάξουν την καθώς νόμιζαν γενεαλογία του έθνους τους ανέλαβαν να "συμπληρώσουν και να διορθώσουν" τα γραπτά του Μωυσή, με αποτέλεσμα να διαβάζουμε τόσα ανόητα και παράδοξα, που θα σοκάριζαν ακόμα και μικρά παιδιά. Εγραψαν ότι η μεγάλη πλημμύρα είχε καταστρέψει όλο τον κόσμο, ενώ οι πληροφορίες σίγουρα θα έλεγαν ότι κατέστρεψε κάποιον κόσμο, και σε κάποιο συγκεκριμένο μέρος, ενώ αυτοί μπερδεύτηκαν με την προηγούμενη καταστροφή, και τα τρία συμβολικά παιδιά που διεσώθηκαν, και έγραψαν ότι, στην πλημμύρα του Νώε οι μόνοι που είχαν μείνει ζωντανοί  σε ολόκληρο τον κόσμο ήταν 8 άνθρωποι! Πάλι όμως δεν θα ήταν τόσο παράλογο αν δεν κατέγραφαν όπως νόμιζαν την γενεαλογία του έθνους. Ετσι κατέγραψαν πλαστές γέννες, όπου σύμφωνα με αυτούς άρχιζαν από τον Νώε ως τον Αβραάμ. Εγραψαν σε τι ηλικία γέννησε ο καθένας, και όλα αυτά τα χρόνια τα οποία αρχίζουν από την εποχή που σύμφωνα με τις αντιλήψεις τους επέζησαν μόνο 8 άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, είναι γύρω στα  300 χρόνια.

      Εννοείται ότι καταστράφηκαν τα πάντα. Δεν υπήρχαν λαοί, δεν υπήρχαν γλώσσες, δεν υπήρχαν πολιτείες, δεν υπήρχαν γνώσεις κλπ, είχαν χαθεί όλα. Κα όμως στην εποχή του Αβραάμ, 300 τόσα χρόνια μετά, γίνεται λόγος για πολυπληθείς λαούς με γλώσσες, πολιτισμούς, κυβερνήσεις, πολιτείες, βασιλιάδες, που ζούσαν σε όλη τη γη. Είχαν χαθεί τα πάντα, αλλά τα πάντα υπήρχαν. Υστερα από 300 τόσα χρόνια υπήρχαν οι  γλώσσες, οι λαοί, οι πολιτείες, οι Μαύροι οι Λευκοί και οι Κινεζικοί λαοί. Και μάλιστα αυτοί οι γενάρχες από τον Σημ ως τον πατέρα του Αβραάμ, ζούσαν στην εποχή του Αβραάμ, ακόμα δε και ο Νώε, και μάλιστα ο Σημ πέθανε, λένε, μετά τον Αβραάμ. Αν είναι δυνατόν. Που να ήξεραν οι άνθρωποι ότι υπήρχε και η αχανής Αφρική, η Ευρώπη, η αχανής Ασία με τους Κινέζους, τους Ινδούς κλπ, η Αυστραλία, η Αμερική κλπ, που ζούσαν λαοί με εκατομμύρια ζώα πολλά εκ των οποίων ήταν άγνωστα γιαυτούς.

      Αλλά καθώς είδαμε ταύτισαν την καταστροφική πλημμύρα του Νώε με την άλλη μεγάλη  καταστροφή. Βλέπουμε επίσης ένα άλλο περίεργο. Ο Σήμ λένε γέννησε σε ηλικία 100 χρονών. Και γιατί παρακαλώ, ενώ είχε τη γυναίκα του, περίμενε τόσο πολύ να γίνει πατέρας! Ας μην ψάχνουμε καλύτερα για λογική! Και ενώ μεν κάπου λογικά τα μπέρδεψαν, βλέπουμε όμως ότι μετά τον Σήμ οι γέννες κινούνται σε λογικά επίπεδα. Ολοι μετά τον Σημ γέννησαν σε ηλικίες γύρω στα τριάντα χρονών, και μόνο ο τελευταίος ο Θάρα γέννησε τον Αβραάμ σε ηλικία 70 χρονών. Γιατί ενώ και οι άλλοι έζησαν τόσα πολλά χρόνια, όπως 403 χρόνια ο Αρφαξάδ, 403 ο Σαλά, 430 ο Εβερ κλπ, γιατί άλλαξαν έτσι ξαφνικά οι ηλικίες των γεννών; Ο Αρφαξάδ γέννησε σε ηλικία 35 χρονών, ο Σαλά σε ηλικία 30 χρονών, ο Εβερ σε ηλικία 34 χρονών κλπ.

     Για να τις δούμε πιο κοντά. Οι πρώτες "ηλικίες γεννών". 130, 105, 90, 70, 65, 162, 65, 187, 182, 500, 100. Οι "δεύτερες γέννες",  35, 30, 34, 30, 32, 30, 29, και 70 ο πατέρας του Αβραάμ. Είναι πολύ αξιοπρόσεκτο το γεγονός ότι οι ηλικίες των γεννών από τον Σημ και μετά κινούνται όλες εκτός του Θάρα γύρω στα 30. Τι μας λέει λοιπόν αυτή η λογική αλλά παράξενη συμμετρία ηλικιών, η οποία έρχεται ξαφνικά σε αντίθεση με τις "προηγούμενες γέννες", και κινήται στα 30; Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι προσθήκες πάνω στα γραπτά του Μωυσή, αλλά ίσως η κάθε γέννα  να είναι μέρος του συνόλου της κάθε ηλικίας. Δηλαδή ίσως μετέτρεψαν ένα μέρος της ηλικίας σε γέννα, ή πρόσθεσαν τα χρόνια της κάθε γέννας δίπλα στην κάθε ηλικία. Επρεπε να συντάξουν όπως νόμιζαν την γενεαλογία τους, και δεν είχαν πουθενά να στηριχτούν ώστε να καταγράψουν τις γέννες, έτσι τις έπλασαν μόνοι τους μέσα σε παρόμοια και λογικά όρια. Δεν θα  έγραφαν βέβαια ότι όλοι γέννησαν στα 30, 30, 30, ή στα 32, 32, 32  κλπ. Αυτό θα ήταν παράλογο και πολύ γυμνό ψέμα.

      Αλλά ας δούμε τι θέλουν να μας πουν οι ηλικίες αυτών των γενάρχων που αρχίζουν από την μεγάλη πλημμύρα ως τον Αβραάμ. Αυτές οι ηλικίες (και όχι οι γέννες) γράφτηκαν από τον θεόπνευστο Προφήτη για να μετρούν τα χρόνια της ιστορικής περιόδου, από τον Νώε ως τον Αβραάμ. Αυτό πιστεύω. Ασχετα τώρα αν υπάρχουν αντιρήσεις, λογω που κάποιοι λαοί, όπως οι Κινέζοι για παράδειγμα, που μπορούν να ισχυριστούν ότι η γνωστή ιστορία τους άρχισε πιο πριν. Εδώ όμως πρόκειται για μια γενική αφετηρία, από την οποία αρχίζει να μετράει γενικά η ιστορική περίοδος. Η μεγάλη πλημμύρα είναι το ορόσημο της ιστορικής περιόδου για όλο τον κόσμο, άσχετα αν η γνωστή ιστορία κάποιου λαού είχε προηγηθεί. Επειδή όμως  τους σύνδεσαν σαν πατέρες για να καταγράψουν την γενεαλογία, δεν μπορούμε να ξέρουμε ακριβώς πόσα χρόνια πέρασαν από την μεγάλη πλημμύρα ως τον Αβραάμ, καθώς με τις γέννες οι ηλικίες χωρίζονται σε δυο μέρη..

      Ας δούμε τώρα αναλυτικά αυτούς τους γενάρχες που αρχίζουν δύο χρόνια μετά τον κατακλυσμό ως τον Αβραάμ. Ο Μωυσής μάλλον θα έγραψε ότι ο Αρφαξάδ ήταν γιος του Σημ, (με την έννοια απόγονος, όπως ήταν τότε συνήθεια)  500  χρόνια μετά τον κατακλυσμό. Ισως επίσης να έγραψε ότι ο Σημ ήταν δύο χρονών μετά τον κατακλυσμό, ή ότι γεννήθηκε δύο χρόνια μετά τον κατακλυσμό. Πιθανόν να λέει με αυτά τα δύο χρόνια, ότι η ιστορική περίοδος άρχισε να μετράει δύο χρόνια μετά την αρχή του κατακλυσμού. Οι μεταγενέστεροι οι οποίοι θέλησαν να συντάξουν καθώς νόμιζαν την γενεαλογία, έγραψαν ότι ο Σημ γέννησε τον Αρφαξάδ 2 χρόνια μετά τον κατακλυσμό, και μετά έζησε άλλα 500 χρόνια μετά τον κατακλυσμό. Εγραψαν επίσης ότι ο Σημ γέννησε τον Αρφαξάδ σε ηλικία 100 χρονών. Δηλαδή μας λένε πως έζησε 600 χρόνια! Παραμύθια και παρανοήσεις. Αλλά φυσιολογικά μπερδεύτηκαν με τις εξωφρενικές ηλικίες κώδικες των Γεναρχών, γιατί δεν μπορούσαν να φανταστούν  ότι επρόκειτο για κώδικες, και νόμισαν ότι επρόκειτο για κυριολεκτικές ηλικίες.  

     Ομως είναι καταφανές ότι αυτές οι ηλικίες  μετά τον κατακλυσμό, (όπως και οι ηλικίες πριν τον κατακλυσμό), δεν γράφτηκαν για να μας πληροφορούν πόσα χρόνια έζησαν αυτοί οι άνθρωποι. Κανένας δεν ενδιαφέρεται πόσα χρόνια έζησαν. Μια τέτοια  πληροφορία θα ήταν εντελώς άχρηστη. Σίγουρα ο σκοπός του Μωυσή δεν ήταν να μας πει τις ηλικίες τους, ούτε θέλησε να γράψει την ιστορία τους. Τα γραπτά του Μωυσή είναι θεόπνευστα, και ο Θεός δεν δίνει στους ανθρώπους άχρηστες πληροφορίες. 

    Ο Μωυσής λοιπόν πρέπει να έγραψε ότι ο Αρφαξάδ ήταν γιός με την έννοια απόγονος του Σημ σε 500 χρόνια. Τότε ήταν συνήθεια να λένε γιος και να εννοούν απόγονος, όπως έλεγαν επίσης ημέρες και εννοούσαν χρόνια, και σίγουρα με αυτή την έννοια το χρησιμοποίησε ο Μωυσής. Ο Σαλά ήταν γιος με την έννοια απόγονος του Αρφαξάδ σε 438 χρόνια ή επειδή δεν ξέρουμε αν τα δύο μέρη αποτελούν σύνολο, λέμε ότι έζησε ή 438 χρόνια ή 403 χρόνια χωρίς τα 35 χρόνια της γέννας. Ο Εβερ έζησε 433 χρόνια μετά τον Σαλά  ή 403 χρόνια χωρίς τα 30 χρόνια της γέννας. Ο Φαλέγ έζησε 464 χρόνια μετά τον Εβερ  ή 430 χρόνια χωρίς τα 34 χρόνια της γέννας. Ο Ραγαύ έζησε 239 χρόνια μετά  τον Φαλέγ ή 209 χρόνια  χωρίς τα 30 χρόνια της γέννας. Ο Σερούχ έζησε 239 χρόνια μετά τον Ραγαύ  ή 207 χρόνια χωρίς τα 32 χρόνια της γέννας. Ο Ναχώρ έζησε 148 χρόνια μετά τον Σερούχ  ή 119 χρόνια χωρίς τα 29 χρόνια της γέννας. Και  ο Θάρα έζησε 205 χρόνια ή 135 χρόνια χωρίς τα 70 χρόνια της γέννας. Φαίνεται ότι ο Θάρα ήταν  πράγματι ο πατέρας του Αβραάμ και τον γέννησε σε ηλικία 70 χρονών.  

      Αν τώρα μόνο υποθέσουμε ότι ήταν πατέρες και παιδιά, και δηλαδή αν τα δούμε υποθετικά από τη γωνία της κυριολεκτικής ερμηνείας, τότε καταλήγουμε στα αποτελέσματα που προαναφέραμε. Και με αυτή τη λογική βγαίνει επίσης ότι όλοι οι πρόγονοι του Αβραάμ, από τον Νώε ως τον πατέρα του, ζούσαν στην εποχή του. Ο Σημ σαν γενάρχης των Σημιτικών λαών,  πέθανε, σύμφωνα με αυτούς,  μετά τον Αβραάμ, και μάλιστα είχε μπροστά του ολόκληρους λαούς που είχαν προέλθει από το σπέρμα του! Από τα αληθινά γραπτά του Μωυσή σχετικά με τον Αβραάμ, βγαίνει επίσης ότι ο Αβραάμ δεν ήξερε τίποτα γιαυτούς. Δεν τους γνώριζε. Γιατί αν τους γνώριζε, και αν ήταν αλήθεια όσα έγραψαν οι άλλοι, τότε θα ήξερε ότι ο μόλις πριν 300 χρόνια κοντινός του πρόγονος  Νώε, είχε αποκτήσει παιδιά στα 500 χρόνια του, ή ο  Αδάμ  στα 130 του, ο Μαθουσάλα στα 187 του, ο Σημ που "ζούσε ακόμα" στα 100 του κλπ, οπότε θα του ήταν εύκολο να πιστέψει ότι και αυτός μπορούσε να αποκτήσει παιδί στα 100 του. Βλέπεις, άλλα έγραφε και εννοούσε ο Μωυσής, και άλλα έγραφαν και εννοούσαν αυτοί, με αποτέλεσμα τα γραπτά να μην ταιριάζουν και να αντιφάσκουν.

       Και τελικά το ρώτημα είναι, που βρήκε ο Μωυσής αυτές τις ηλικίες μέσα στην έρημο (και τις πρώτες και τις δεύτερες), και τις έγραψε στη Βίβλο μόνο και μόνο για να μας πληροφορήσει πόσα χρόνια έζησαν; Για ποιό λόγο; Οχι βέβαια. Ο Μωυσής δεν έγραψε με σκοπό να μας πληροφορήσει για ανούσια και αδιάφορα πράγματα, έγραψε κάτω από θεία έμπνευση, και ο Θεός δεν μας λέει κάτι που είναι άχρηστο και αδιάφορο. Αυτές λοιπόν οι δεύτερες ηλικίες γράφτηκαν από τον Μωυσή για να μετράν τα χρόνια κυριολεκτικά από τον κατακλυσμό ο οποίος τέθηκε σαν αφετηρία της ιστορικής περιόδου, ως τον Αβραάμ.  Τώρα ο Ευαγγελιστής Ματθαίος κατέγραψε τις 42 γενεές από τον Αβραάμ ως την Γέννηση του Κυρίου.

   Εδώ δεν νομίζω να υπάρχει τουλάχιστον τόσο χοντρό λάθος, αλλά αν εδώ οι 42 γενεές, αν εννοούν πράγματι 40 χρόνια η κάθε μία,  μάλλον όχι. Φαίνεται οτι η γενεά ειναι 70 χρόνια, οπότε ναι έχουν περάσει πολυ περισσότερα  απο  6000 χρόνια απ'τα 7300 χρόνια. Και είναι προφανές ότι τα χίλια χρόνια κυριαρχίας του Υψίστου πριν την ολοκληρωτική υλική καταστροφή, είναι μέρος αυτών των 7300 χρόνων. Ομως το πότε ακριβώς θα πεθάνει ο Ενώχ, το πότε θα τελειώσει ο χρόνος για τον γήινο υλικό κόσμο το ξέρει μόνο ο Θεός, κανένας άλλος.